IV SAB/Wa 166/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wójcik, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku I. zobowiązuje Wojewodę [...] do rozpoznania wniosku Ogólnopolskiego T. z dnia 13 marca 2006 r. w sprawie natychmiastowego wstrzymania prac modernizacyjnych drogi krajowej Nr [...] na terenie specjalnego obszaru Natura 2000 w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Ogólnopolskiego T. kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący - Ogólnopolskie T., po uprzednim złożeniu zażalenia do Ministra Środowiska, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] dotyczącą niezakończenia wszczętego w dniu [...] kwietnia 2006 r. postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania nakazu natychmiastowego wstrzymania działań polegających na modernizacji drogi krajowej nr [...] na odcinku G. – M., jak również podjęcia w wyznaczonym terminie czynności przywrócenia poprzedniego stanu obszaru specjalnej ochrony ptaków NATURA 2000 o nazwie "D.", a także objętego wymienionymi robotami, prowadzonymi bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, planowanego specjalnego obszaru ochrony siedlisk "B.". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc w uzasadnieniu, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. wszczął postępowanie w przedmiocie żądanym przez skarżącego. Jednakże na to postanowienie inwestor - Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wniósł do Ministra Środowiska zażalenie żądając jego uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie. Wskazane zażalenie zostało przekazane do Ministra Środowiska pismem z dnia 16 maja 2006 r. i pozostaje bez rozpatrzenia. Wstrzymuje to więc postępowanie wyjaśniające w sprawie wniosku skarżącego i uniemożliwia podjęcie stosownej decyzji. Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) mamy do IV SAB/Wa 166/06 czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 86). Przede wszystkim należy podkreślić, iż zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. W myśl art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 36 kpa, zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Jednakże wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi być poprzedzone wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Według tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w art. 35 i 36 kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący zastosował się do dyspozycji art. 37 kpa co czyni dopuszczalnym rozpoznanie wniesionej do Sądu skargi. Bezspornym jest, że Wojewoda [...] nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej w dniu [...] kwietnia 2006 r. wnioskiem IV SAB/Wa 166/06 skarżącego dotyczącym wydania stosownego orzeczenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880). Skoro brak jest rozstrzygnięcia, które powinno zapaść bez zbędnej zwłoki z uwzględnieniem terminów wskazanych wyżej, to wystąpiła bezczynność organu. Podniesione w odpowiedzi na skargę okoliczności, że na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2006 r. o wszczęciu postępowania wpłynęło do Ministra Środowiska zażalenie inwestora co wstrzymuje postępowanie w sprawie, nie mogą zostać uwzględnione. Nie przesądzając kwestii dopuszczalności takiego zażalenia wskazać jedynie należy, iż stosownie do treści art. 143 kpa wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. Wobec tego, iż Wojewoda [...] nie wstrzymał wykonania postanowienia z dnia [...] kwietnia 2006 r. powinien był prowadzić postępowanie wszczęte na wniosek Ogólnopolskiego T. Tymczasem nie podjął w przedmiotowej sprawie żadnych działań. Powyższy sposób procesowania Wojewody [...] wskazuje, że brak rozstrzygnięcia w sprawie jest wynikiem bezczynności organu nie zaś przeszkód nie dających się usunąć. W tym stanie rzeczy w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może budzić wątpliwości, że zaistniała przesłanka uwzględnienia skargi i dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 149 ustawy P.p.s.a. W punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 200 ustawy P.p.s.a.