II OSK 527/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 83/07 odrzucającego skargę H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 1 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną po terminie skargę H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2006 r. umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego, polegającej na realizacji parkingu dla 14 samochodów osobowych służących do obsługi miejsca upamiętniającego bitwę o Olszynkę Grochowską, przy ul. [...], na działkach o nr ew. [...] i [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że decyzję doręczono skarżącej w dniu 25 października 2006 r. z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, tymczasem skarżąca w dniu 21 listopada 2006 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do Sądu skarga wpłynęła w dniu 27 listopada 2006 r. i, stosownie do przepisu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oraz zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 27 listopada 2006 r., została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w dniu 5 grudnia 2006 r. Sąd stwierdził, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 24 listopada 2006 r., natomiast skarga została wniesiona dopiero w dniu 5 grudnia 2006 r. (w dniu przekazania przez Sąd skargi do organu), ponieważ data nadania skargi przez skarżącą nie może być uznana za datę wniesienia skargi, ze względu na treść art. 54 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Ponieważ od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania bezpośrednio na adres sądu w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie przepisu art. 53 § 1 i 53 § 3 p.p.s.a. i wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze biegu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarga spełnia wszystkie wymogi formalne i została wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu - ponieważ treść skargi powinna decydować o jej zasadności, a nie mylne zaadresowanie koperty. Pełnomocnik stwierdził także, że skarga mogła być przekazana przez Sąd z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu (art. 53 § 1 i 54 § 1 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu, w niniejszej sprawie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. Z akt niniejszej sprawy (k. 28, 23 akt administracyjnych) wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie została skarżącej doręczona w dniu 25 października 2006 r. z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi. Od dnia tego rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 24 listopada 2006 r. W dniu 27 listopada 2006 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga H. M. nadana w urzędzie pocztowym w dniu 21 listopada 2006 r. Skarga ta została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 5 grudnia 2006 r., który to dzień stanowi datę wniesienia skargi do organu, co oznacza, że została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął w dniu 24 listopada 2006 r. Z tych względów skarga, która została wniesiona po terminie, podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Nie można tym samym uznać słuszności podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a., skoro termin ten nie został zachowany, o czym przesądza art. 54 § 1 p.p.s.a. Należy zauważyć, że o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi skarżąca została poinformowana w piśmie Sądu z dnia 5 grudnia 2006 r., w którym Sąd wskazał, że w przypadku niewłaściwego skierowania skargi, dla terminowości wniesienia skargi miarodajna jest data nadania skargi do właściwego organu przez Sąd. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 53 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi, przy czym termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, należy uznać za całkowicie chybiony. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.