II SO/Lu 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. K. w przedmiocie wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi S. K. p o s t a n a w i a wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; 1. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. akt II SO/Lu 4/07 UZASADNIENIE S. K. w dniu 20 lutego 2007 r. (data nadania) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie jego skargi z dnia 10 stycznia 2007 r. Jak wskazał we wniosku skargę organ otrzymał w dniu 18 stycznia 2007 r. i od tego dnia płynął termin do przekazania skargi do Sądu. Wobec braku informacji o dalszym biegu postępowania skarżący uznał, iż organ terminu nie dotrzymał. Wezwany do udzielenia odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skargę z dnia 10 stycznia 2007 r. przekazał pismem z dnia 22 stycznia 2007 r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, w którym to Inspektoracie znajdowała się całość akt sprawy dotyczącej budynku mieszkalno - usługowego położonego przy ul. [...] w P i gdzie były rozpatrywane odwołania od orzeczeń wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 27 lutego 2007 r. udzielił odpowiedzi S. K. na jego skargę z dnia 10 stycznia 2007 r. informując o braku podstaw do uznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek S. K. jako zasadny zasługuje na uwzględnienie. Niniejsze postępowanie obliguje Sąd jedynie do rozpatrzenia wniosku strony o ukaranie organu administracji publicznej grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu. Zgodnie z przepisem art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wyjątkowo, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zatem, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podstawowym obowiązkiem każdego organu administracji jest jej przekazanie sądowi. W razie naruszenia tego obowiązku, a także w celu zdyscyplinowania organów administracji sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu danemu organowi grzywny (art. 55 §1 ppsa). Zgodnie z w/w przepisem w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ppsa. Z wnioskiem o wymierzenie grzywny strona może wystąpić w każdym czasie po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa. Dodatkowo zaznaczyć wypada, iż oceny zasadności złożonego wniosku nie zmienia przedstawiony, w odpowiedzi na wniosek, tok postępowania administracyjnego dotyczący spraw w których stroną jest S. K. Przedmiotem bowiem niniejszego postępowania sądowego jest analiza, czy organ uczynił zadość obowiązkowi ustawowemu określonemu w przepisie art. 54 § 2 ppsa, czy też nie. Innymi słowy Sąd bada tylko i wyłącznie kwestie przekazania, bądź nieprzekazania skargi przez dany organ administracji publicznej. Zatem na ocenę zasadności takiego wniosku nie mają wpływu ani argumenty merytoryczne odnoszące się do skargi (te mogą być rozpoznane tylko po skutecznym wniesieniu skargi do sądu), ani też inne okoliczności, jak choćby dotyczące formalnego przebiegu danej sprawy administracyjnej. Jak wynika z akt sprawy w dniu 22 stycznia 2007 r. wpłynęła do organu przekazana przez Sąd skarga S. K. z dnia 10 stycznia 2007 r. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2005 r. sygn. akt II SAB/Lu 5/05. Nieprzesyłając tej skargi do sądu administracyjnego organ naruszył wskazany wyżej przepis poprzez zaniechanie nadania skardze określonego w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi biegu. Organ błędnie i zupełnie niezrozumiale potraktował otrzymaną skargę jako zażalenie uregulowane w treści art. 37 kpa i przekazał ją do organu wyższego rzędu tj. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który następnie udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi. W ocenie Sądu skarga z dnia 10 stycznia 2007 r. bezspornie czyniła zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym zgodnie z art. 46 i 57 ppsa, co jednoznacznie wskazywało jakiego rodzaju jest pismem i czego dotyczy. Skarga jest zewnętrznym środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej, natomiast jej wniesienie powoduje przeniesienie sprawy na forum niezawisłego sądu. Należy wskazać, iż skarga po pierwsze, wyraża niezadowolenie skarżącego z działania lub bezczynności organu administracji publicznej z równoczesnym żądaniem oceny tego stanu rzeczy przez sąd. Po drugie, jest ona sformalizowanym środkiem prawnym, prowadzącym do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w celu usunięcia z obrotu prawnego wadliwego działania organu administracyjnego względnie jego bezczynności. Jedynie do strony należy prawo skierowania sprawy na drogę sądową, natomiast organy nie mogą przeciwdziałać rozpoznaniu skargi przez zaniechanie obowiązków wskazanych w art. 54 § 2. Przekazanie do Sądu złożonej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest obowiązkiem organu, a nie uprawnieniem stosowanym według uznania. W sprawie nie zachodzi również przypadek autokontroli, o którym mowa w przepisie art. 54 § 3 ppsa, gdyż do dnia dzisiejszego organ nie przekazał do sądu skargi S. K. z dnia 10 stycznia 2007 r. Zatem, wobec stwierdzenia naruszenia obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego, należało, na podstawie przepisu art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa, wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę. Wysokość grzywny, w ocenie Sądu, adekwatna jest do stopnia naruszenia przez organ administracji obowiązku ustawowego określonego w przepisie art. 54 § 2 ppsa i spełni swoje cele w zakresie dyscyplinowania organu do należytego wypełniania tej normy prawnej. Ustalając jej wysokość Sąd miał na uwadze wszystkie okoliczności sprawy m. inn., czas jaki upłynął od wniesienia skargi i to, że do dnia dzisiejszego organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. Punkt drugi postanowienia rozstrzygający o kosztach postępowania uzasadnia treść art. 200 ppsa. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.