III SA/Wa 2378/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia ... maja 2006 r. Nr... w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 24 czerwca 2006 r. Skarżący S. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia ... maja 2006 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. Po uprawomocnieniu się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. odmawiającego przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, pismem z dnia 9 lutego 2007 r. wezwano go do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 24 lutego 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin, z uwzględnieniem treści art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), upływał więc w dniu 5 marca 2007 r. (poniedziałek). Skarżący jednakże nie wpłacił należnego wpisu. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym odrzuceniu podlega m. in. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd zważył jednocześnie, iż na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie nie mogło mieć wpływu złożone przez Skarżącego w dniu 2 marca 2007 r. pismo, w którym zwrócił się on o zwolnienie od "wszelkich kosztów sądowych", w tym od wpisu w kwocie 100 zł, argumentując, że zwolnienie takie przysługuje mu na podstawie załączonego do pisma postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 stycznia 2007 r. Nie można bowiem tracić z pola widzenia faktu, że wniosek ten jest wnioskiem ponownym, złożonym po kolejnym wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu, w sytuacji, gdy wcześniejszy wniosek, również przedłożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu, został rozpoznany odmownie, a postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne wskutek oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007 r. Skoro zatem - w świetle powyższego - wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy został już rozpatrzony, to uznać należy, że rozstrzygnięcie tej kwestii wpadkowej uzyskało przymiot prawomocności, a w konsekwencji moc wiążącą między innymi wobec Sądu, który je wydał. Z tego zaś wypływa obowiązek uiszczenia wymaganych na danym etapie postępowania kosztów sądowych (w tym przypadku wpisu od skargi). Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny (zob. postanowienie z dnia 23 grudnia 2005 r., II FZ 794/05, niepubl.) złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od obowiązku ich poniesienia nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego z nich. Postanowienie takie mogłoby zapaść wyłącznie w sytuacji zmiany okoliczności sprawy (zob. art. 165 p.p.s.a.). Tymczasem w ponownym wniosku Skarżący nie powołał nowych okoliczności, mających uzasadniać odmienną ocenę jego możliwości płatniczych. Przeciwnie odwołał się w nim do uzasadnienia wcześniej złożonego wniosku. Przywołał ponadto znaną już Sądowi okoliczność pobierania renty rolniczej w wysokości 152 zł. Odnosząc się natomiast do akcentowanego przez Skarżącego faktu częściowego zwolnienia go od kosztów sądowych postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 stycznia 2007 r., zauważyć należy, iż nie jest to, jak chciałby tego Skarżący, zmiana okoliczności sprawy, o której mowa w art. 165 p.p.s.a. Sąd nie jest bowiem związany oceną dokonaną w tamtej sprawie. Na okoliczność tę zwrócił zresztą uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 26 stycznia 2007 r., wskazując, że każda sprawa jest rozpatrywana odrębnie, a korzystne dla Skarżącego rozstrzygnięcie w danym przypadku nie jest równoznaczne z obowiązkiem przyznania prawa pomocy w każdej kolejnej sprawie. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że ponowny wniosek Skarżącego nie przerwał biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zakreślonego w wezwaniu z dnia 9 lutego 2007 r., co oznacza, że jego złożenie nie mogło zniweczyć skutków jego nieuiszczenia (por. postanowienia NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06, niepubl. oraz z dnia 15 listopada 2006 r., I FSK 407/06, niepubl.). Z tej też przyczyny wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu w kwocie 100 zł uznać należy za bezprzedmiotowy. Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.