II OSK 1230/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędzia NSA Jerzy Solarski Protokolant Andżelika Borek po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 2448/06 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w W. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [....] w W. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo - usługowego z parkingami w podziemiu. W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy. Decyzją z dnia [...] Wojewoda M., po rozpatrzeniu odwołania inwestora "[...]" Sp. z o.o. w W., uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z parkingami w podziemiu u zbiegu ulic [...], [...] i [...] w W.. Na skutek skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1290/05 uchylił decyzję Wojewody M. z dnia [...]. Od tego wyroku skargę kasacyjną wniósł inwestor. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 858/06 uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 marca 2006 r. a sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2448/06 oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody M. z dnia [...]. W uzasadnieniu tego wyroku WSA w Warszawie podzielił stanowisko organu, iż inwestor spełnił warunki do udzielenia pozwolenia na budowę planowanej inwestycji określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o udzielnie pozwolenia na budowę, a wobec tego organ nie mógł odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutu naruszenia interesów skarżącej planowaną budową Sąd stwierdził, że zgromadzona w sprawie dokumentacja nie potwierdza nadmiernego zacienienia wschodniej fasady budynku przy ul. [...], ani też zagrożenia bezpieczeństwa konstrukcji tego budynku. Odnośnie przesłaniania tego budynku, budynkiem, który zamierza wznieść inwestor, to z "Analizy przesłaniania" wynika, że nie zostały naruszone przepisy § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 79, poz. 690 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, ponieważ prawidłowo przyjęto, że podstawę oceny w tym zakresie stanowi dolna krawędź okien pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się na wysokości 5 m i należy pominąć okna pomieszczeń sklepowych i użytkowych na parterze, które z uwagi na ich przeznaczenie nie są oknami w rozumieniu § 12 ust. 4 rozporządzenia. Planowana inwestycja spełnia warunki co do odległości od budynku skarżącej, określone w § 13 ust. 6 rozporządzenia, ponieważ dopuszczalne jest skrócenie o połowę odległości wyliczonych na podstawie § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli jednym z budynków jest budynek wielomieszkaniowy, wielkość przesłaniania jest nie większa niż 35 m, a lokalizacja obiektu stanowi śródmiejską zabudowę uzupełniającą wzdłuż ulic i placów. Natomiast zarzut co do wpływu planowanej inwestycji na bezpieczeństwo konstrukcji sąsiednich budynków nie został w żaden sposób udowodniony, a nawet uprawdopodobniony, gdyż zgromadzona na tę okoliczność dokumentacja w tomie III. 4 projektu "jest wystarczająca do przyjęcia braku wątpliwości w tym zakresie". Sąd nie podzielił także zarzutu, iż organ odwoławczy nie mógł dokonać oceny tego samego projektu odmiennej od oceny dokonanej przez organ pierwszej instancji, ponieważ organ odwoławczy ponownie rozpoznaje sprawę i jest uprawniony do samodzielnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2007 r. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa wskazując jako podstawy kasacyjne naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 206 ust. 1 rozporządzenia. Zdaniem skarżącej Wspólnoty dokumentacja zawarta w tomie III.4 projektu (Model numeryczny do analizy przemieszczeń podłoża spowodowanych budową budynku) nie jest wystarczająca do przyjęcia, iż brak jest wątpliwości co do wpływu planowanej inwestycji na bezpieczeństwo konstrukcji budynków sąsiednich, w tym budynku przy ul. [...]. Dokumentacja ta nie stanowi ekspertyzy stanu technicznego istniejącego budynku, znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, która, stosowanie do § 206 ust. 1 rozporządzenia, powinna obejmować inwentaryzację budynku stwierdzającą jego stan bezpieczeństwa i przydatność do użytkowania oraz oddziaływanie wywołane wzniesieniem nowego budynku. Ponadto Sąd nie wziął pod uwagę całego materiału dowodowego, a w szczególności rysunku, z którego wynika, że wykres przemieszczenia podłoża gruntowego wskazuje na przemieszczenia powyżej dopuszczalnej wartości osiadania podłoża gruntowego. Do skargi kasacyjnej dołączona została dodatkowa opinia techniczna na okoliczność braku zapewnienia bezpieczeństwa konstrukcji budynku przy ul. [...]. Wskazując takie podstawy kasacyjne skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną inwestor wniósł o jej oddalenie oraz dołączył opinie, w których odniesiono się do opinii technicznej przedłożonej przez skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące niewyjaśnienia sprawy w zakresie zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji budynku przy ul. [...] na skutek planowanej przez inwestora budowy w bezpośrednim sąsiedztwie budynku handlowo-usługowego zostały powiązane z przepisami rozporządzenia dotyczącymi bezpieczeństwa konstrukcji (§ 206 ust. 1 w związku z § 2 i 204 ust. 5) oraz przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istota tych zarzutów sprowadza się do tego, że dokumentacja projektowa nie zawiera wymaganych ekspertyz odnoszących się do zagrożenia bezpieczeństwa budynku skarżącej Wspólnoty, a co uszło uwadze Sądu. Należy przyznać rację skarżącej, iż rozważania w uzasadnieniu wyroku odnoszące się do tej kwestii są bardzo skąpe i ograniczają się do stwierdzenia, iż dokumentacja dołączona do projektu (tom III.4) dotycząca tego zagadnienia jest wystarczająca. Mimo tej wady uzasadniania podniesione zarzuty nie są trafne. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji (Dział V, Bezpieczeństwo konstrukcji, § 203 - 206) odnoszą się zarówno do projektowania, jak i wykonywania budynków i urządzeń z nimi związanych. Oznacza to, że warunki techniczne dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji powinny być uwzględnione zarówno na etapie projektowania oraz postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, jak i na etapie wykonywania robót budowlanych, ponieważ w fazie projektowania nie jest możliwe rozstrzygnięcie wszystkich kwestii technicznych, a zwłaszcza tych, które mogą ujawnić się w toku wykonywania robót budowlanych. W zaskarżonej decyzji z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, zostało zawarte rozstrzygnięcie, że roboty budowlane mają być wykonywane "zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym z zastosowaniem się do uwag i zaleceń zawartych w uzyskanych opiniach i uzgodnieniach". Odnosi się to także do tomu III.4 projektu (Konstrukcja; Model numeryczny do analizy przemieszczeń podłoża spowodowanych budową budynku. Określenie wpływu na linię średnicową PKP i sąsiednie budynki), w którym określono warunki dotyczące wpływu planowanej inwestycji na budynki sąsiednie, w tym budynek Wspólnoty. We wnioskach i zaleceniach tego opracowania wskazano na potrzebę wykonania głębokich ścian szczelinowych, szybkość wykonywanych prac budowlanych, konieczność wykonania inwentaryzacji stanu technicznego budynków znajdujących się w bliskim sąsiedztwie po wyłonieniu wykonawcy budowy i przed rozpoczęciem robót budowlanych, a także bieżącego wykonywania pomiarów przemieszczeń w toku wykonywania robót, zainstalowania reperów do mierzenia osiadań oraz stałego nadzoru geotechnicznego w toku wykonywania ścian szczelinowych, dołu fundamentowego, ewentualnej iniekcji i posadowienia budynku. Z uwagi na treść tego opracowania nie można podzielić zarzutu skarżącej, iż projekt budowlany nie zawierał ekspertyz odnoszących się do stanu budynków istniejących w celu wyeliminowania zagrożenia dla bezpieczeństwa tych budynków. Przepis § 206 rozporządzenia został zamieszczony w dziale V, który odnosi się do bezpieczeństwa konstrukcji w fazie projektowania i wykonywania budynków, a wobec tego wykonanie ekspertyzy w tym zakresie może być konieczne także po wydaniu pozwolenia na budowę przed rozpoczęciem budowy, jak i w toku budowy w celu zapobieżenia zagrożeniom dla bezpieczeństwa budynków istniejących. Oznacza to, że należy odróżnić sporządzenie takiej ekspertyzy w zakresie koniecznym do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę od ekspertyz, które należy sporządzić przed rozpoczęciem budowy i w toku budowy, a wobec tego nie stanowi naruszenia § 206 ust. 1 w związku z § 204 ust. 5 rozporządzenia nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia dodatkowej ekspertyzy, w tym inwentaryzacji budynków sąsiednich, po zatwierdzeniu projektu budowlanego, przed rozpoczęciem budowy. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do oceny dodatkowych opracowań technicznych przedłożonych w toku postępowania kasacyjnego przez skarżącą Wspólnotę i inwestora. Z przytoczonych względów zarzut naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów nie jest trafny, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.