II SA/Gl 43/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. i M. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/GL 1094/05 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie. W dniu [...]r. M. W., w imieniu swoim i żony W., złożył wniosek o wznowienie szeregu postępowań administracyjnych i sądowych, w tym postępowania sądowego zakończonego postanowieniem tut. Sądu z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 1094/05 umarzającym postępowanie z uwagi na wycofanie skargi przez skarżących M. W., W. W. i B. B.. W uzasadnieniu M. W. podniósł brak możliwości nabycia koniecznego pasa terenu przez inwestora, wykonawcę i użytkownika linii energetycznej, brak możliwości uchwalenia nowego miejscowego planu zagospodarowania Miasta Z., stałe zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego Miasta i brak możliwości pobierania przez gminę podatków za nielegalne przesyłanie prądu przez nielegalnego użytkownika. Nie odniósł się natomiast do przedmiotowego postanowienia Sądu z dnia 24 stycznia 2006 r. nie wskazując żadnych podstaw wznowienia. W konsekwencji wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 22 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał W. i M. W. do wskazania na jakiej podstawie domagają się wznowienia postępowania, stosownego uzasadnienia swego żądania, a także wskazania kiedy dowiedzieli się o podstawie wznowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...]r. (dowód: opatrzone datą i podpisem zwrotne poświadczenie odbioru wezwania). W odpowiedzi M. W. złożył kolejno 3 pisma (z dnia [...]r. oraz [...]i [...]r.) szeroko opisujące zarzuty wobec zlokalizowanej na terenach prywatnych linii wysokiego napięcia, zdaniem skarżących przebudowanej nielegalnie. W żadnym z pism, ani złożonym w zakreślonym terminie piśmie z dnia [...]r. ani w złożonych już po upływie terminu pismach z dnia [...]i [...]r. skarżący nie odnieśli się jednak do przedmiotowego postanowienia Sądu z dnia 24 stycznia 2006 r. i nie wskazali ustawowych podstaw wznowienia. W piśmie z dnia [...]r. skarżący nie zawarli w ogóle żadnego uzasadnienia złożonego przez nich wniosku o wznowienie postępowania, żądając natomiast od Sądu aby wstrzymał ustalenie rozbiórki przedmiotowej linii wysokiego napięcia celem rozważenia wyznaczenia [...]Urzędowi Wojewódzkiemu w K. terminu do usunięcia zagrożeń w sposób zgodny z prawem. Notabene Sąd zauważa w tym miejscu, że podstaw motywujących wniosek o wznowienie postępowania skarżący nie wskazali także w złożonym po upływie zakreślonego terminu piśmie z dnia [...]r. (w którym informują, iż nie zgadzają się na badanie stanu technicznego przedmiotowej linii) natomiast w piśmie z dnia [...]r., nadal nie odnosząc się ani słowem do kwestionowanego postanowienia stwierdzili, iż ich zdaniem podstawą złożonego wniosku jest wyrok WSA II/Gl 1092/05, zarządzenie WSA z dnia 9 listopada 2006 r. a także uchwała Sądu Najwyższego Izba Cywilna z 17 grudnia 2002 r., jak również stałe i bezprawne zagrożenie ludzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem można żądać jedynie w przypadkach wskazanych w art. 271-273 powołanej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 277 i 279 p.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym określonym w art. 46 p.p.s.a., a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W myśl z kolei art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. W rozpoznawanej sprawie pomimo stosownego wezwania i pouczenia o skutkach nie wskazania podstaw warunkujących dopuszczalność wznowienia postępowania oraz daty, w której skarżący dowiedzieli się o podstawie wznowienia W. i M. W. w zakreślonym terminie (ani też w późniejszych pismach) nie wskazali żadnej ustawowej podstawy wznowienia. W myśl art. 280 § 1 p.p.s.a. ich wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem tut. Sądu z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 1094/05 musiał zatem zostać odrzucony. Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.