I OSK 228/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt III SO/Lu 2/06 umarzające postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...] postanawia oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt III SO/Lu 2/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...]. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki podał, iż zgodnie z 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zaś organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a.- w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Wskazano, iż powyższa regulacja zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej. Przekazanie zatem sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W skardze kasacyjnej na to postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł o jego uchylenie w całości. Zarzucił skarżonemu naruszenie prawa procesowego tj. art. 54 § 1, art. 55 § 1 oraz art. 161 § 1 pkt 3, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podniósł, że z art. 55 § 1 wynika, iż wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny - jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie określonym w tym przepisie. Przesłanka ta natomiast została spełniona, albowiem niewypełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie ustawowym, pomimo wezwania przez WSA w Lublinie, jest bezsprzeczne. Jak wskazano dalej skarżąca została pouczona o możliwości wnioskowania wymierzenia grzywny organowi i wezwana przez Sąd Wojewódzki do wskazania czy składa taki wniosek z jednoczesnym zapewnieniem, że złożenie przez nią wymienionego wniosku jest warunkiem dalszego prowadzenia postępowania w sprawie. Pełnomocnik strony wskazał dalej, iż wniosek taki został złożony i postępowanie w przedmiocie grzywny zostało wdrożone. Późniejsze wykonanie obowiązku przez organ nie ma, zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, żadnego znaczenia, ponieważ jedynym istotnym zagadnieniem jest czy zaistniała przesłanka do wymierzenia organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę kasacyjną podniesiono, iż opóźnienie w przekazaniu skargi było skutkiem niewłaściwego wniesienia przez stronę skargi, a następnie niewłaściwego pouczenia przez WSA w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesione w niej zarzuty są nieusprawiedliwione. Zgodnie z 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zaś organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a.- w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Uznać należy, iż wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Dopełnienie zatem tego obowiązku - choćby z uchybieniem terminu, ale zanim sąd orzeknie w tej sprawie - czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym i należy je umorzyć. W takim wypadku bowiem grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie Spółdzielnia Mieszkaniowa przekazała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przed wydaniem postanowienia w sprawie wymierzenia grzywny, to postępowanie to stało się bezprzedmiotowe a Sąd I instancji zasadnie je umorzył. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.