II FSK 1360/07
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-11-20
Skład orzekający: Stefan Babiarz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę, jeśli istnieją wątpliwości co do terminu jej wniesienia, czy też powinien interpretować te wątpliwości na korzyść strony skarżącej, gwarantując jej prawo do sądu?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wszelkie wątpliwości dotyczące terminu wniesienia skargi powinny być interpretowane na korzyść strony skarżącej, aby zagwarantować jej prawo do sądu. Odrzucenie skargi z powodu niejasności co do terminu nadania, gdy strona przedstawiła dowód nadania i uzupełniła braki, narusza prawo do sądu i zasadę legalności. W związku z tym, sąd uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. Z., uznając, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za terminowym wniesieniem skargi, mimo przedstawienia przez pełnomocnika dowodu nadania skargi z dnia 2 listopada 2006 r. i uzupełnienia braków skargi. Strona wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi i naruszenie prawa do sądu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 2090/06 wydanego w sprawie ze skargi T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.
Postanowieniem z dnia 6 marca Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 2090/06, odrzucił skargę T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
1. W dniu 20 grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo pełnomocnika T. Z., mające stanowić uzupełnienie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 września 2006 r.
2. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2007 r. (doręczonym w dniu 29 stycznia 2007 r.) pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania dowodu nadania w urzędzie pocztowym w dniu 2 listopada 2006 r. ww. skargi oraz nadesłania jej odpisu w terminie siedmiu dniu pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem nadanym w dniu 31 stycznia 2008 r. pełnomocnik przesłał Sądowi pierwszej instancji odpisy skargi, potwierdzony notarialnie dowód jej nadania z dnia 2 listopada 2006 r. oraz potwierdzenie jej odbioru z dnia 6 listopada 2006 r.
3. Odrzucając skargę WSA w uzasadnieniu zważył, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za faktem, iż skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona w przewidzianym prawem terminie. Sąd nie dał wiary informacjom wynikającym z kserokopii potwierdzenia nadania oraz odbioru przesyłki co do jej zawartości. Z notatek służbowych sporządzonych przez organ, na podstawie informacji z komputerowego rejestru pism i spraw prowadzonego przez Dyrektora Izby Skarbowej wynikało, że w okresie od 2 do 10 listopada 2006 r. przedmiotowa skarga nie wpłynęła do organu. W związku z tym, pismo pełnomocnika skarżącego zatytułowane "Uzupełnienie skargi", zawierające wszystkie niezbędne elementy skargi wymienione w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), zostało potraktowane przez Sąd jako skarga.
4. Na powyższe postanowienie WSA podatnik wniósł skargę kasacyjną, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1, art. 83 § 3 i art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi, przyjmując że skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia, pomimo że strona wykazała fakt jej nadania w urzędzie pocztowym, a ewentualne wątpliwości powinny być interpretowane na korzyść strony, gwarantując tym samym stronie prawo do sądu.
W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działalnie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie, przy zachowaniu terminu złożył odpisy skarg oraz potwierdzony notarialnie dowód nadania z dnia 2 listopada 2006 r. Z faktu, że z notatek służbowych sporządzonych przez organ odwoławczy nie wynika, że skarżący nadesłał skargę do organu, nie można stronie zarzucić braku uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za terminowym wniesieniem skargi w przedmiotowej sprawie.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 listopada 2006 r., sygn. akt I GSK 386/06, "wszelkie niejasności i kwestie wątpliwe powinny być zawsze oceniane na korzyść tej strony procesu, która domaga się ochrony jej praw w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a to z uwagi na negatywną konsekwencję procesową (odrzucenie skargi przez sąd na podstawie art. 58 pkt 2 p.p.s.a.), która dotyka wyłącznie stronę skarżącą, pozbawioną prawa do sądowej kontroli decyzji administracyjnej". Podstawy faktyczne prowadzące do zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego, np. poprzez odrzucenie skargi, muszą mieć charakter bezsporny i oczywisty. Powyższy pogląd podziela również Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie.
Precyzując powyższe rozważania na gruncie niniejszej sprawy należy podkreślić, że nie można jednoznacznie stwierdzić czy skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej została rzeczywiście nadana w prawidłowym terminie czy też nie. Sporządzona notatka służbowa również nie potwierdza w sposób bezsporny żadnej z tych opcji.
Jak słusznie podniósł w skardze kasacyjnej skarżący, wszelkie wątpliwości dotyczące uchybienia terminowi do wniesienia skargi należy tłumaczyć na jego korzyść. Przyjęcie bowiem odmiennej interpretacji prowadziłoby do pozbawienia strony prawa do sądu, a w konsekwencji również naruszenia zasady legalności (art. 45 i art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.).
Z związku z powyższym, ponieważ skargę należy uznać za wniesioną w terminie, Sąd pierwszej instancji powinien ją rozpatrzyć na podstawie nadesłanego przez stronę odpisu.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. W odniesieniu do wniosku zasądzenia kosztów postępowania brak jest podstaw prawnych wobec nie wypełnienia przesłanek z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Przedmiotem uchylenia nie był bowiem wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę lecz postanowienie je odrzucające.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło