II SA/Wa 560/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J., R. M., W. S. i K. W. na czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. w przedmiocie zmiany zasad punktacji przy ustalaniu listy aplikantów sądowych apelacji [...] w roku 2005 postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. J., R. M., W. S. i K. W. uczynili czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W., polegającą na zmianie zasad punktacji przy ustalaniu listy aplikantów sądowych apelacji [...] w roku 2005 r. Zarzucili, że czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. jest bezprawna i narusza prawa osób, które znalazły się na listach sporządzonych przez komisje egzaminacyjne. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w W. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Podał, że w tego rodzaju sprawach droga przed sądem administracyjnym jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Wobec treści tego przepisu należy stwierdzić, że w przypadkach, gdy ustawa przewiduje obowiązek mianowania już tylko ta okoliczność uzasadnia właściwość sądu administracyjnego na podstawie art. 5 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) prezes sądu apelacyjnego mianuje aplikanta sądowego pozaetatowego na zasadach określonych w art. 141 § 1, art. 142 § 2 i 3 i art. 143 § 1. Przepis ten wskazuje na istnienie prawnego obowiązku, o którym mowa w art. 5 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji należy również przyjąć, że odmowa wykonania tego obowiązku (odmowa mianowania wobec istnienia ustawowego obowiązku) objęta będzie kontrolą na podstawie cytowanego przepisu. W konsekwencji, gdyby skarżący zwrócili się do Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z wnioskiem o mianowanie na stanowisko pozaetatowego aplikanta sądowego i w przypadku odmowy mianowania, wówczas – po wyczerpaniu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji – mogliby domagać się ochrony na drodze sądowoadministracyjnej. Tymczasem przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. J., R. M., W. S. i K. W. uczynili czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. zmiany zasad punktacji przy ustalaniu listy aplikantów sądowych apelacji [...] w roku 2005. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Według cytowanego art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które nie mają charakteru decyzji administracyjnych czy też postanowień, o których mowa w tym przepisie. Należy w tym miejscu podkreślić, że czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, musi mieć charakter indywidualny, czyli być skierowana do określonego adresata, być zobiektywizowana i dotyczyć praw lub obowiązków konkretnej osoby, nie może natomiast mieć charakteru generalnego. Czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego ma charakter generalny i nie jest zobiektywizowana w sposób indywidualny. Nie ma więc charakteru indywidualnego i dlatego nie może być kwalifikowana w kategoriach czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prawidłowość tej czynności Sąd oceniałby w ramach kontroli legalności decyzji wydanych w przedmiocie odmowy mianowania na stanowisko pozaetatowego aplikanta sądowego, gdyby doszło do ich wydania, o czym była mowa wcześniej. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.