I SA/Kr 646/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk Sędziowie: NSA Grażyna Jarmasz (spr) WSA Maria Zawadzka Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005r sprawy ze skargi M. B. na decyzję Izby Skarbowej . z dnia 11 lutego 2002r Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 1996r I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 300 zł (trzysta złotych). I SA/Kr 646/02 Uzasadnienie W dniu [...] marca 2002r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skarga M. B., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "B" w zakresie handlu obwoźnego artykułami spożywczymi i przemysłowymi, na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2002r. nr [...] Decyzją tą Izba utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Urzędu Skarbowego w z dnia [...]listopada 2001r. nr [...], którym określono w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1996 roku zobowiązanie podatkowe w wysokości 8 227zł, zaległość podatkową w kwocie 4 840 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę . Decyzję wydano z powołaniem art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./, który stanowi, że obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zdaniem organów w postępowaniu i rozstrzygnięciu Urzędu Skarbowego w z dnia [...] kwietnia 1999r., utrzymanym w mocy przez Izbę Skarbową decyzją z dnia [...] sierpnia 1999r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok dla małżonków M. i M. B.przesądzonym zostało, iż nie uznano za koszt uzyskania przychodu wydatku w kwocie 22 000 zł, w tym podatek VAT w kwocie 4 840zł, za usługę, na którą Firma L.M.S. - F. sp. z o.o. w Z. wystawiła fakturę nr [...] w dniu [...] maja 1996r.. Według tego dokumentu usługa obejmowała: analizę rynku opakowań foliowych ze wskazaniem możliwości zintensyfikowania sprzedaży w zakresie handlu hurtowego / zaopatrzeniowego / artykułami spożywczymi. Wydatku tego nie uznano za koszt podatkowy z uwagi na brak jakichkolwiek analiz, opracowań i planów, które stanowiłyby dowód wykonania tej usługi. We wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze, tak jak i w odwołaniu, skarżący nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem. Zarzucił rozstrzygnięciu Izby Skarbowej naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 19 ust. 1 w związku z art. 25 ust.1 pkt 3 w/w ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jak również żenię przepisów prawa procesowego, to jest art. 210 § 4, art. 188, art. 187 art. 121 § 1, art. 200 §1 w związku z art. 123 § 1 i art.235 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./. W szerokim wywodzie przedstawiono argumentację na poparcie generalnego stwierdzenia skargi, iż skoro podatnik posiadał odpowiedni dokument w postaci faktury VAT i za usługę zapłacił, spełnił wszystkie warunki, jakie są wymagane przepisami prawa, aby móc obniżyć podatek należny o naliczony wynikający z tejże faktury. Zarzuty zaś dotyczące naruszenia prawa procesowego sformułowano wykazując, że organ I instancji nie zebrał kompletnego materiału dowodowego, odrzucił bezpodstawnie wnioski dowodowe podatnika, nie uzasadnił właściwie decyzji, a więc nie przeprowadził postępowania zgodnie z jedną z podstawowych zasad zawartą w art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa tj. zasadą prowadzenia działań w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. I pomimo takich naruszeń prawa Izba Skarbowa utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, a nadto sama naruszyła przepis art. 200 § 1 w związku z art. 123 § 1 i art. 235 ustawy Ordynacja podatkowa nie wyznaczając stronie trzydniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie odwoławcze. W związku z powyższymi zarzutami wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej uznano za uzasadniony. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi i stwierdziła, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 9 listopada 2001 r./ sygn. akt I SA/Kr 1608/99 oddalił skargę małżonków na rozstrzygnięcie organów w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok, tym samym uznając za zgodne z prawem ustalenie w zakresie kosztu uzyskania przychodu będącego przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Pismem z dnia [...] stycznia 2005r. skarżący dokonał uzupełnienia skargi o zarzut wydania zaskarżonej decyzji po upływie terminu przedawnienia z uwagi na to, że płatność podatku przypadała w 1996 roku, to okres przedawnienia upłynął 31 grudnia 2001 r.. Tymczasem organ wydał zaskarżoną decyzję już w 2002r. Natomiast pismem z dnia 1[...] lutego 2005r. zgłosił swój udział w sprawie, jako pełnomocnik skarżącego, adwokat K.S.. Pomimo, że skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga na uwzględnienie zasługuje. Przyznać bowiem należy rację skarżącemu podnoszącemu zarzut przedawnienia zobowiązania , gdyż zgodnie z art. 70 § 1 w/w ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Skoro, jak słusznie wskazał skarżący, termin zapłaty podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1996 roku przypadał w tymże roku, to zobowiązanie to przedawniło się, a tym samym wygasło w myśl art. 59 § 1 pkt 9 tej ustawy, z dniem 31 grudnia 2001 r. Decyzja Izby Skarbowej jako organu odwoławczego, została wydana 11 lutego 2002 roku. Ocenę i skutki takiego stanu rzeczy zawiera uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2003r. sygn. akt FPS 8/03, podjęta w składzie 7 sędziów NSA, jako wyjaśnienie wątpliwości prawnych w zakresie zagadnienia przedawnienia zobowiązania podatkowego. W rozstrzygnięciu tym stwierdzono, iż zobowiązanie podatkowe przedawnia się, jeżeli termin przewidziany w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa upłynął przed wydaniem decyzji organu odwoławczego, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W konsekwencji takiego stanowiska, jak to ujęto w uzasadnieniu tej uchwały, jeżeli zobowiązanie podatkowe wygasło przed dniem wydania decyzji organu drugiej instancji, decyzja nie uwzględniająca terminu przedawnienia podlega uchyleniu jako naruszająca prawo materialne, ponieważ organowi odwoławczemu nie wolno było wypowiadać się na temat wysokości zobowiązania, które już wygasło. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela rozstrzygnięcie zawarte w przedstawionej j wyżej uchwale, jak też argumentację je uzasadniającą. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi biorąc pod uwagę fakt częściowego uwzględnienia skargi.