II OSK 1079/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 662/07 o odrzuceniu skarg [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. odrzucił skargi [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi skarżących w postępowaniu administracyjnym – R. G. – w dniu 25 stycznia 2007 r. Termin na wniesienie skarg upływał zatem 26 lutego 2007 r. Tymczasem skargi nadane zostały dnia 27 lutego 2007 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sprawy. Nie złożono przy tym wniosku o przywrócenie terminu. Sąd I instancji odrzucił zatem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., jako wniesione z uchybieniem terminu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosły [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowane przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a., poprzez przyjęcie, że skargi zostały wniesione z naruszeniem ustawowego terminu, 2) naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. z uwagi na odrzucenie skarg jako wniesionych po terminie, mimo iż de facto złożono je w terminie. Zaskarżoną decyzję doręczono bowiem skarżącym dnia 29 stycznia 2007 r., nie zaś – jak błędnie wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru – 25 stycznia 2007 r., 3) naruszenie art. 106 § 3 ustawy P.p.s.a., poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów uzupełniających z dokumentów, w sytuacji, gdy było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości co do daty doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżących Sąd I instancji winien był powziąć wątpliwości co do daty doręczenia przesyłki z uwagi na wskazanie przez skarżących w treści skargi odmiennej daty jej doręczenia, jak również niespotykanie krótki termin doręczenia (przesyłka została nadana 23 stycznia 2007 r.) oraz graficzne podobieństwo cyfr 5 i 9, 4) naruszenie art. 163 § 2 i art. 141 § 4 ustawy P.p.s.a., poprzez oparcie zaskarżonego postanowienia o błędnie ustalone okoliczności nieodpowiadające stanowi faktycznemu, tj. uznanie, iż zaskarżona decyzja została doręczona 25 stycznia 2007 r., a nie – jak było w rzeczywistości – 29 stycznia 2007 r. W celu ustalenia spornych okoliczności autor skargi kasacyjnej wniósł o przeprowadzenie dowodów z przedłożonych dokumentów (oświadczenie pracownika przyjmującego korespondencję, kopia książki odbiorczej korespondencji), jak również dowodu z dokumentacji Poczty Polskiej, na okoliczność doręczenia skarżącym decyzji z dnia [...]. Stwierdził przy tym, że wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki data 25 stycznia 2007 r. jest wyłącznie wynikiem omyłki pisarskiej osoby przyjmującej korespondencję. Przychylając się do wniosku skarżących, Naczelny Sąd Administracyjny wezwał Pocztę Polską do nadesłania kopii rejestrów dziennych, stwierdzających datę odebrania przez [...] Sp. z o.o. przesyłek o wskazanych numerach. W odpowiedzi Centrum Sieci Pocztowej Poczty Polskiej poinformowało, iż z posiadanej dokumentacji wynika, że przesyłki te zostały doręczone w dniu 26 stycznia 2007 r. Żądanych kopii rejestrów dziennych nie przedstawiono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 133 § 1 w związku z art. 166 ustawy P.p.s.a., sąd wydaje orzeczenie na podstawie akt sprawy. W niniejszej sprawie Sąd I instancji nie dysponował oryginałami akt administracyjnych. Datę doręczenia skarżącym decyzji administracyjnej ustalił na podstawie kopii jednej strony zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z otrzymanego przez NSA oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że dokument ten jest niekompletny tj. nie zawiera elementów niezbędnych do uznania go za pełnoprawny dowód doręczenia przesyłki – brak jest pieczęci oddawczej Urzędu Pocztowego. Okoliczność ta, w powiązaniu ze wskazaną w skardze odmienną datą odebrania decyzji przez skarżących, stanowiła wystarczającą podstawę do przeprowadzenia przez Sąd I instancji dodatkowego postępowania dowodowego. Sąd ten naruszył zatem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., przedwcześnie przyjmując datę 25 stycznia 2007 r. za datę doręczenia decyzji oraz odrzucając skargę [...] S.A./NV i [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Jak wynika z dokumentów dołączonych do skargi kasacyjnej oraz z ustaleń poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny, istnieją przesłanki do rozważania trzech dat doręczenia skarżącym decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] (25, 26 i 29 stycznia 2007 r.). Ustalenie właściwej daty należy do Sądu I instancji, dokonywanie kluczowych dla skarżących ustaleń przez NSA pozbawiłoby ich bowiem prawa do skorzystania z przysługujących im środków zaskarżenia. Sąd I instancji winien zatem rozważyć moc dowodową posiadanych dokumentów, ewentualnie przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe celem ustalenia rzeczywistej daty doręczenia stronom zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia kosztów postępowania na tym etapie sprawy.