II SA/Gd 102/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Sekretarz Sądowy Ilona Panic po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2006r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu postanowieniem z dnia 12 października 2006 r. [...], wydaną na podstawie art. 123 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 1991 r., Nr 36, poz. 161 ze zm.), odrzucił zarzuty K.S. (obecnie K.M.) na toczące się postępowanie egzekucyjne w administracji w sprawie wydanego przez organ tytułu wykonawczego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta z dnia 30 sierpnia 2006 r. Nr [...]. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta decyzją z dnia 09 maja 2003 r. Nr [...] nakazał K.M., rozebrać rozbudowane części pawilonu byłej kwiaciarni zlokalizowanej na działce nr [...] przy ul. [...] w G., o wymiarach: od strony południowej 7,40 m x 2,48 m i od strony wschodniej 2,94 m x 0,64 m o wysokości od 3,94 m do 3,33 m oraz od strony wschodniej podest betonowy na powierzchni 2,18 m x 1,0 i schody na powierzchni 2,18 m x 0,62 m oraz drugi podest o wymiarach 2,55 m x 0,40 m, a także od strony północnej betonowe schody zewnętrzne z poziomu terenu do piwnicy wraz z murem wokół schodów na długości 4,72 m i szerokości 0,95 m, na całej wysokości ze względu na to, że powyższe wykonano bez wymaganego Prawem budowlanym pozwolenia na budowę-. W związku z niewypełnieniem przez zobowiązaną obowiązku wynikającego z w/w decyzji organ I instancji wystawił upomnienie z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...], w którym wezwał do dobrowolnego wykonania nakazu, a następnie pismami z dnia 08 czerwca 2004 r. Nr [...] oraz z dnia 29 czerwca 2006 r. Nr [...] K.M. została wezwana w terminie 30 dni od daty otrzymania przedmiotowego pisma do wykonania obowiązku rozbiórki rozbudowanej części pawilonu. Została również poinformowana o konsekwencjach niewypełnienia nakazu. Wierzyciel, będący jednocześnie podmiotem uprawnionym do żądania od zobowiązanej wykonania rozbiórki rozbudowanej części pawilonu byłej kwiaciarni zlokalizowanej na działce nr [...] przy ul. [...] w G., wszczął w przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne w administracji, wydając tytuł wykonawczy dnia 20 sierpnia 2006 r. Nr [...], celem wyegzekwowania nakazu prawomocnej decyzji. Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 października 2006 r. [...] wskazał, iż zgodnie z art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, natomiast zgodnie z art. 59 § 1 pkt 5 powyższej ustawy postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny. W ocenie organu I instancji wniesione przez K.M. zarzuty nie mogą być uwzględnione, ponieważ brak jest podstaw do umorzenia toczącego się- postępowania. Odnosząc się do zarzutów z dnia 12 września 2006 r., dotyczących niewykonalności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta z dnia 09 maja 2003 r. Nr [...], organ I instancji wskazał, iż w/w decyzja jest prawomocna i podlega przepisom o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Od aktu administracyjnego wydanego w pierwszej instancji, służyło stronie prawo wniesienia odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, z czego strona nie skorzystała. Z uwagi na powyższe decyzja administracyjna pierwszej instancji podlega wykonaniu. K.M. wniosła na powyższe postanowienie zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzucając naruszenie art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, iż zaskarżona decyzja jest wykonalna wbrew dowodom i twierdzeniom strony złożonym w zarzutach świadczących o trwałej i nieusuwalnej niewykonalności decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Ponadto K.M. zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz art. 6 i 8 k.p.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. postanowieniem z dnia 08 grudnia 2006 r. Nr [...] , wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie nie znajdując podstaw do jego uchylenia lub zmiany. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji powołał się na treść art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazując, iż strona skarżąca wskazała jako podstawę wniesienia zarzutu do prowadzonego postępowania art. 33 pkt 5 omawianej ustawy twierdząc, iż nałożony obowiązek jest niewykonalny. Zdaniem organu II instancji, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ I instancji wyjaśnił, iż wobec faktu, że decyzja nakazowa jest ostateczna , podlega przepisom ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tym samym odrzucenie zarzutów do tytułu wykonawczego z dnia 30 września 2006 r. Nr [...] było uzasadnione. Odnosząc się do argumentu dotyczącego niewykonalności decyzji nakazowej, Organ II instancji powołał się na nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 1098/03 oddalający skargę na decyzję ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 03 lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części przedmiotowego pawilonu. Organ wskazał, iż wobec faktu, że na etapie skargi do sądu nie zostało wstrzymane wykonanie powyższej decyzji organu II instancji, zatem niewykonanie obowiązku powoduje konieczność prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez organ nadzoru budowlanego. Fakt złożenia przez stronę skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie do powołanego powyżej wyroku nie daje podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie K.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, iż zaskarżona decyzja jest wykonalna wbrew dowodom i twierdzeniom strony złożonym w zarzutach świadczących o trwałej i nieusuwalnej niewykonalności decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Ponadto K.M. zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez braku podstawy prawnej i należytego uzasadnienia faktycznego decyzji, a w szczególności nie wskazania faktów, które organ uznał za uzasadnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na wstępie rozważań zwrócić należy uwagę, że postępowanie egzekucyjne w rozpoznawanej sprawie było wynikiem nie wykonania obowiązku dobrowolnego rozebrania części obiektu budowlanego, który to obowiązek nakładała ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta z dnia 9 maja 2003r. W takiej sytuacji organ egzekucyjny był zobowiązany do przystąpienia do czynności egzekucyjnych – co też nastąpiło. Zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznych wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. korzystają one z domniemania ich zgodności z prawem i mogą być uchylone lub zmienione tylko w drodze trybów szczególnych przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Nie może to więc następować na podstawie środków odwoławczych wnoszonych w toku postępowania egzekucyjnego. Przeniesienie do postępowania egzekucyjnego (będącego postępowaniem wykonawczym) merytorycznego badania zasadności egzekwowanego obowiązku powodowałoby dalsze rozpoznawanie przez ten organ sprawy ostatecznie rozstrzygniętej i byłoby kontynuacją postępowania merytorycznego w trakcie którego obowiązki podlegające egzekucji zostały określone. Postępowanie egzekucyjne nie może być jeszcze jedną płaszczyzną na której dokonuje się kontroli decyzji rozbiórkowych gdyż organ egzekucyjny występowałby jako swego rodzaju "trzecia instancja" a tego rodzaju sytuacje uznać należy za prawnie niedopuszczalną. Podnoszone w skardze zarzuty w swej istocie zmierzały do ponownego skontrolowania poprzednio wydanych decyzji w przedmiocie orzeczonego nakazu rozbiórki. Niewykonalność obowiązku niepieniężnego (jak to wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2006r. Sygn. akt. II OSK 509/05 – LEX nr. 196712) musi mieć charakter obiektywny. Obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki. Bez znaczenia są w tym przypadku ewentualne utrudnienia, koszty a także konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia. Tego rodzaju charakteru niewykonalności obowiązku strona skarżąca nie wykazała. Sąd nie stwierdził również innych naruszeń mających wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.