VII SA/Wa 2467/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala W dniu [...] lipca 2003r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wszczął postępowanie w sprawie choroby zawodowej u E. W.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r. (nr [...]) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, na postawie art. 104 § 1 i 2 kpa i art. 5 pkt 4 a ustawy z dnia 14 marca 1985r. - o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006r., Nr 122, poz. 851) - po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej - nie stwierdził u E. W. choroby zawodowej w postaci zespołu wibracyjnego, wymienionej w poz. 22 wykazu chorób zawodowych, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. - w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu organ powołał się na orzeczenie lekarskie: [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] - Oddział w [...] z dnia [...] marca 2006r. (orzeczenie lekarskie Nr [...]), ocenę narażenia zawodowego oraz orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dra med. J. N. w [...] (orzeczenie lekarskie nr [...]) o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej pod postacią zespołu wibracyjnego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] października 2006r. nr [...]), działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz § 8 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r., po rozpatrzeniu odwołania E. W. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że E. W. od 1967 do chwili obecnej jest zatrudniony w [...] "[...]"[...]. w [...]. W latach 1967 - 1980 (z dwuletnią przerwą na odbycie służby wojskowej) pracował w charakterze ślusarza i szlifierza, obsługując ręczne szlifierki pneumatyczne i polerki, zatem narażony był na oddziaływanie drgań mechanicznych o działaniu miejscowym, zapylenie i hałas. Z powołanego przez jednostkę orzeczniczą I - ego stopnia dochodzenia epidemiologicznego w latach 1967 - 1974 i 1976 - 1980 E. W. był narażony na oddziaływanie wibracji miejscowej o natężeniu okresowo przekraczającym najwyższe dopuszczalne natężenia. W 1980r. na wniosek lekarza zakładowego skarżący został odsunięty od kontaktu z wibracją i przeniesiony na inne stanowisko. Do 1991r. pracował jako ślusarz w kontakcie z benzyną, naftą i olejem, przy myciu części piasty i innych detali. W okresie od 1992 do 2003r. zatrudniony był jako ślusarz, a do roku 2001 sporadycznie obsługiwał młotek pneumatyczny. Zgodnie z zaleceniami lekarza zakładowego w 2003r. skarżący został przeniesiony na oddział montażu samolotów lekkich i używał przy pracy m.in. wiertarkę pneumatyczną, a od roku 2005r. pracował na oddziale "skrzydła", używając m.in. młotka pneumatycznego. Ze względu na dolegliwości marznięcia dłoni i stóp, drętwienia oraz osłabienia siły w obrębie kończyn górnych i dolnych, w Poradni Specjalistycznej [...] w [...], skarżący otrzymał orzeczenie "obserwacja w kierunku nerwicy kurczowej kończyn górnych" i zalecenie przeniesienia na stanowisko bez kontaktu z wibracją. W 1983r. wydano orzeczenie lekarskie w którym nie stwierdzono u E. W. nerwicy kurczowej kończyn górnych, a w orzeczeniu wydanym w 1985r. nie rozpoznano cech zespołu wibracyjnego. Także specjalistyczne badania diagnostyczne (termometria skórna, próba oziębieniowa, pletyzmografia, palestezjometria) nie wykazały zmian postaci nerwowo - naczyniowej zespołu wibracyjnego, a konsultacja neurologiczna, jak i ocena zdjęć rentgenologicznych dostarczonych przez pacjenta, nie potwierdziła typowych cech postaci kostno - stawowej zespołu wibracyjnego (poz. 22 ww. wykazu chorób zawodowych). Zatem, w ocenie organu, nie został spełniony warunek konieczny do rozpoznania choroby zawodowej, wymienionej w obowiązującym wykazie chorób zawodowych. Organ podkreślił również, że rozpoznanie choroby zawodowej stanowi zagadnienie medyczne, zatem organy Inspekcji Sanitarnej nie są upoważnione do weryfikacji orzeczeń lekarskich, wydanych przez uprawnione placówki służby zdrowia. W skardze na powyższą decyzję E. W. przytoczył przebieg pracy zawodowej oraz dotychczasowego leczenia podnosząc, że przez cały czas pracy zawodowej zatrudniony był w warunkach uciążliwych dla zdrowia. Zdaniem skarżącego lekarze z Instytutu Medycyny Pracy w [...] zostali wprowadzeni w błąd, gdyż przesłano im niepełną dokumentację. Skarżący podnosi również, że badany był przez lekarzy różnych specjalności, także przez neurologów z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w [...], którzy stwierdzili, że jego dolegliwości mają związek z wykonywaną pracą. Ponadto, przeprowadzona na stanowiskach pracy, gdzie pracował skarżący była tragiczna. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, pod względem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Kontrola Sądu ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sąd nie może natomiast prowadzić własnego postępowania dowodowego mającego na celu obalenie postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w toku postępowania przed organami administracji publicznej. Oceniając przeprowadzone przez organ postępowanie administracyjne Sąd uznał, że jest ono zgodne z przepisami prawa zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, jak również z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia za choroby zawodowe uważa się choroby wymienione w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia pod warunkiem, że w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. W związku z powyższym, aby określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych, o którym mowa wyżej, a po drugie winno być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku pracy osoby zainteresowanej albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. W pozycji 22 wykazu chorób zawodowych wskazano, że zespół wibracyjny występuje jako postać naczyniowo - nerwowa, kostno - stawowa oraz postać mieszana: naczyniowo - nerwowa i kostno stawowa. Przeprowadzone przez jednostki orzecznicze I i II stopnia badania oraz sporządzone przez nie orzeczenia lekarskie stwierdziły brak podstaw do rozpoznania u E.. W. choroby zawodowej w postaci zespołu wibracyjnego. Zarówno w orzeczeniu lekarskim (Nr [...])[...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] - Oddział w [...] z dnia [...] marca 2006r., jak i orzeczeniu lekarskim (nr [...]) Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dra med. J. N. w [...] nie stwierdzono u E. W. choroby zawodowej pod postacią zespołu wibracyjnego w jakiejkolwiek z form wskazanych w poz. 22 ww. wykazu. Podkreślić również trzeba, że zgodnie z § 8 ww. rozporządzenia organ prowadzący postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej związany jest rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim, nie jest więc upoważniony do weryfikacji orzeczeń lekarskich wydanych przez uprawnione do orzekania jednostki służby zdrowia (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2005r., sygn. akt I SA/Wa 185/05, Lex nr 192632). Stosownie do § 5 wskazanego rozporządzenia właściwymi do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania są wyłącznie jednostki orzecznicze tam wymienione, zatem podstawą wydania przedmiotowych decyzji, nie mogły być badania oraz wydane na ich podstawie diagnozy innych placówek medycznych, w których leczył się skarżący. W związku z powyższym, pomimo wieloletniej, uciążliwej pracy skarżącego na stanowisku ślusarza i szlifierza, podnoszone w skardze zarzuty nie mogły być uwzględnione. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.