I SA/Wr 120/05
WyrokWSA we Wrocławiu2006-07-25
Skład orzekający: Halina Betta, Jadwiga Danuta Mróz, Andrzej Szczerbiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podatnikowi, który uzyskał wymagane kwalifikacje do prowadzenia praktycznej nauki zawodu w trakcie trwania szkolenia uczniów, może zostać przyznana ulga podatkowa z tytułu wyszkolenia tych uczniów za okres od daty uzyskania kwalifikacji do zakończenia szkolenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że podatnikowi, który uzyskał wymagane kwalifikacje do prowadzenia praktycznej nauki zawodu (w tym tytuł mistrza w zawodzie sprzedawcy) w trakcie trwania szkolenia uczniów, może zostać przyznana ulga podatkowa z tytułu wyszkolenia tych uczniów za okres od daty uzyskania tych kwalifikacji do zakończenia szkolenia. Celem ulgi jest zachęcanie do szkolenia uczniów, a wykładnia celowościowa i systemowa przepisów nie wyklucza przyznania ulgi w takiej sytuacji.Stan faktyczny
Skarżąca B. C. wniosła o przyznanie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu praktycznej nauki zawodu uczniów. Organy podatkowe odmówiły przyznania ulgi, argumentując, że skarżąca nie posiadała wymaganych kwalifikacji (tytułu mistrza w zawodzie sprzedawcy) w momencie rozpoczęcia szkolenia uczniów. Skarżąca podniosła, że umowy ze szkołą zawierała w okresach, gdy już posiadała wymagane kwalifikacje, a także powołała się na rozbieżne orzecznictwo sądowe.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącej B. C. kwotę 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...],[...]i [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczniów I. uchyla zaskarżone decyzje, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącej B. C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu [...]r. wpłynął do Urzędu Skarbowego W. – Ś. wniosek B. C., prowadzącej w ramach spółki cywilnej z I. C. sklep sportowy "A we W., o przyznanie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z zakończeniem praktycznej nauki zawodu uczniów Zespołu Szkół Ekonomicznych we W., która odbywała się na podstawie umów zawartych ze szkołą. A. G. i M. N. odbywali praktyczną naukę zawodu od [...]r. do [...]r. i zdali egzamin z nauki zawodu w zawodzie sprzedawcy z wynikiem pozytywnym w dniu [...]r., a D. F. naukę odbywała od [...]r. do [...]r., zaś egzamin zdała w dniu [...]r.
Naczelnik Urzędu Skarbowego W.-Ś. wydał w dniu [...]. trzy decyzje, którymi odmówił przyznania ulgi z tytułu praktycznej nauki zawodu stwierdzając, że B. C. nie spełniała warunków, o których mowa w art. 27c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.) i przepisach rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. nr 113, poz. 988 ze zm.). Miała bowiem przygotowanie pedagogiczne, gdyż ukończyła w dniu [...]r. odpowiedni kurs, ale w czasie rozpoczęcia praktycznej nauki zawodu nie posiadała tytułu mistrza w zawodzie sprzedawcy ani też ewentualnie świadectwa dojrzałości techniku handlowego lub szkoły równorzędnej. W dniu [...]r. uzyskała co prawda świadectwo ukończenia Technikum Handlowego we W. w zakresie specjalności handel, ale nie było to świadectwo dojrzałości, natomiast tytuł mistrza w zawodzie sprzedawcy otrzymała, podobnie jak jej wspólniczka, dopiero w dniu [...]r., zatem po rozpoczęciu okresu szkolenia poszczególnych uczniów.
Decyzja nr [...]dotyczyła ulgi związanej z praktyczną nauką zawodu uczennicy A. G., nr [...]ucznia M. N. i nr [...]uczennicy D. F..
Dyrektor Izby Skarbowej we W. nie uwzględnił odwołań B.C. i decyzjami z dnia [...]r. nr [...],[...]i nr [...]utrzymał decyzje organu I instancji w mocy stwierdzając, że choć podatniczka złożyła wniosek o przyznanie ulgi w przewidzianym przepisami prawa terminie i miała wymagane kwalifikacje pedagogiczne do prowadzenia praktycznej nauki zawodu, to nie miała niezbędnego do tego tytułu mistrza w zawodzie sprzedawcy ani ewentualnie świadectwa dojrzałości odpowiedniej szkoły średniej, jak tego wymaga § 10 ust. 4 i 5 rozporządzenia z dnia 1 lipca 2002 r.
W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wymienione trzy decyzje B. C. wniosła o ich uchylenie, podtrzymując argumenty sformułowane w odwołaniu. Zarzuciła naruszenie przy podejmowaniu rozstrzygnięć art. 27c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 13 ustawy zmieniającej z dnia 12 listopada 2003 r. (Dz. U. nr 202, poz. 1956), pozwalającym stosować ten uchylony z dniem 1 stycznia 2004 r. przepis o uldze uczniowskiej do podatników, którzy zawarli z uczniami lub szkołami umowy i rozpoczęli praktyczną naukę zawodu lub szkolenie nie później, niż w roku szkolnym 2003/2004. Naruszono też jej zdaniem art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych. Powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002 r. sygn. I SA/Ka 1607/01, w którym wyrażono pogląd, iż nie ma przeszkód do przyznania ulgi, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnikowi, który w chwili zawarcia umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego nie był uprawniony na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów, za okres od daty uzyskania stosownych uprawnień do zakończenia szkolenia egzaminem z pozytywnym wynikiem, a także na wyrok z dnia 4 czerwca 2002 r. sygn. I SA/Ka 2087/01, w którym dopuszczono przyznanie ulgi z tytułu wyszkolenia uczniów proporcjonalnie do okresu, w którym kwalifikacje podatnika do szkolenia uczniów są niewątpliwe. Zwróciła uwagę, że umowy o prowadzenie praktycznej nauki zawodu zawierała z Zespołem Szkół Ekonomicznych we W. odrębnie w poszczególnych latach, między innymi w dniach [...] i [...]r., a wówczas spełniała już wszystkie wymogi przewidziane przepisami, miała w szczególności tytuł mistrza w zawodzie sprzedawcy. Nadto skarżąca podniosła, że aby móc zostać instruktorem praktycznej nauki zawodu poczyniła wiele starań w zakresie zdobycia odpowiednich uprawnień. Przeszła wymagane szkolenia i kursy, między innymi kurs pedagogiczny i szkolenie w zakresie BHP, a gdy organy podatkowe od pewnego okresu zaczęły wymagać tytułu mistrza w zawodzie sprzedawcy, uzyskała również i taki w dniu [...]r. Dowodem posiadania przez nią już wcześniej odpowiednich kwalifikacji do nauczania uczniów zawodu jest fakt uczestniczenia w pracach międzyszkolnego zespołu, składającego się z nauczycieli i pracodawców, a pracującego nad innowacyjną formułą egzaminu zawodowego. Skarżąca ma [...]letni staż pracy w handlu, a od [...] lat prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie. Do 2001 r. udzielano jej ulg i organ podatkowy nie kwestionował, iż nie miała wówczas tytułu mistrza w zawodzie sprzedawcy.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty. Organy podatkowe mają obowiązek działać zgodnie z przepisami prawa, a przepisy o ulgach podatkowych muszą być interpretowane ściśle. Zgodnie z nimi osoba ubiegająca się o ulgę z tytułu wyszkolenia ucznia winna posiadać wymagane kwalifikacje zawodowe i pedagogiczne w chwili rozpoczęcia procesu szkolenia. Uzyskanie wymaganych kwalifikacji w trakcie trwania cyklu szkolenia nie może sanować braku takich kwalifikacji w momencie rozpoczęcia nauczania. Wyroki sądowe mówiące o możliwości przyznania ulgi za okres od uzyskania pełnych kwalifikacji do zakończenia okresu szkolenia nie tworzą prawa, nadto orzecznictwo sądowoadministracyjne w tej kwestii jest rozbieżne. Okoliczność, że wcześniej skarżącej przyznawano ulgi z tytułu wyszkolenia uczniów nie może być decydująca, skoro uznano, iż czyniono to błędnie. Błędy dotychczasowe nie mogą być powielane przy podejmowaniu kolejnych rozstrzygnięć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Obowiązujący od 1 stycznia 2001 r. art. 27c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, powołanej na wstępie, uregulował problematykę tak zwanej ulgi uczniowskiej podobnie, jak to czyniły wcześniej przepisy § 10-14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. nr 35, poz. 173 ze zm.). Zgodnie z art. 27c ust. 1 mogą z niej korzystać podatnicy uzyskujący przychody wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 3, to jest z pozarolniczej działalności gospodarczej. Art. 27c ust. 2 stanowi, że ulga ta przysługuje osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą, w tym również w formie spółki prawa cywilnego, uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniającym w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu. Przepis ten i następne stosuje się zgodnie z art. 27c ust. 13 odpowiednio do podatników, którzy na podstawie umowy zawartej ze szkołą prowadzą zajęcia praktyczne lub praktyki zawodowe uczniów szkół zasadniczych, techników, liceów zawodowych i policealnych szkół zawodowych, zwane dalej "praktyczną nauką zawodu", pod warunkiem że praktyczna nauka zawodu trwała nie krócej niż 10 miesięcy.
Odrębnymi przepisami dotyczącymi uprawnień w zakresie szkolenia uczniów były od 1 września 2002 r. przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. nr 113, poz. 988 ze zm.), regulującymi te kwestie podobnie, jak przepisy wcześniejsze.
§ 10 ust. 1 rozporządzenia zakłada, że zajęcia praktyczne prowadzą w zasadzie nauczyciele, ale ust. 2 pkt 2 przewiduje, iż mogą je prowadzić w szczególności także pracodawcy lub wyznaczeni przez nich pracownicy, zwani "instruktorami praktycznej nauki zawodu". Instruktorzy tacy zgodnie z § 10 ust. 4 powinni posiadać co najmniej tytuł mistrza w zawodzie, którego będą nauczać i przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli lub ukończony odpowiedni kurs pedagogiczny. Według § 10 ust. 5 pkt 1 instruktorzy praktycznej nauki zawodu, o których mowa w ust. 2 pkt 2, nie mający tytułu mistrza w zawodzie, powinni posiadać oprócz kwalifikacji pedagogicznych w szczególności świadectwo dojrzałości technikum lub szkoły równorzędnej oraz co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie, którego będą nauczać.
Kwalifikacje pedagogiczne skarżącej B. C. nie były kwestionowane. Posiadała ona świadectwo ukończenia w [...] r. technikum w zakresie handlu, nie było to jednak świadectwo dojrzałości. Miała długoletni staż pracy w handlu, ale tytuł mistrza w zawodzie sprzedawcy uzyskała dopiero w dniu [...]r., mimo że szkolenie trojga uczniów, których dotyczą zaskarżone decyzje, rozpoczęła wcześniej.
Oceniając okoliczności rozpoznawanej sprawy w świetle zarzutów podniesionych przez skarżącą sąd miał na uwadze, iż zgodnie z art. 27c ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych minimalnym okresem praktycznej nauki zawodu, uprawniającym do ubiegania się o ulgę uczniowską podatników, prowadzących tę naukę, wynosi 10 miesięcy. Skarżąca B. C. zawierała umowy ze szkołą odrębnie na kolejne lata szkolne, między innymi odnośnie D. F. w dniu [...]., a odnośnie A. G. i M. N. w dniu [...] i [...]r., kiedy miała już pełne kwalifikacje do prowadzenia praktycznej nauki zawodu, w tym tytuł mistrza w zawodzie sprzedawcy.
Nadto od dnia zawarcia tych umów do dnia ukończenia praktycznej nauki zawodu minęło w stosunku do wszystkich trojga uczniów ponad 10 miesięcy. Z omówionych wyżej przepisów nie wynika w sposób wyraźny, aby za okres od dnia uzyskania pełnych kwalifikacji nie mogła uzyskać ulgi podatkowej z tytułu wyszkolenia uczniów, a orzecznictwo sadowoadministracyjne w tej kwestii jest rozbieżne. Sąd w obecnym składzie rozpoznając niniejszą sprawę podziela poglądy zawarte w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołanych w skardze, o których była mowa wyżej. W szczególności mieć należy na uwadze, że wykładnia celowościowa przepisów dotyczących ulgi uczniowskiej prowadzi do wniosku, iż jej celem było umożliwienie uczniom zdobycia określonego zawodu i w konsekwencji przeciwdziałanie bezrobociu. Miały one stworzyć osobom prowadzącym działalność gospodarczą zachęty do szkolenia uczniów w ramach w szczególności praktycznej nauki zawodu. Ponoszą oni bowiem związane z tym koszty, które ulga ma w jakiejś części zrekompensować. I wykładnia systemowa i celowościowa powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż nie wykluczają one, by ulga z tytułu wyszkolenia ucznia mogła być przyznana podatnikowi, który początkowo nie spełniał wszystkich formalnych warunków w zakresie uprawnień do tego szkolenia, za okres od daty uzyskania tych uprawnień do zakończenia z pozytywnym wynikiem szkolenia lub praktycznej nauki zawodu.
Z tych powodów sąd uznał, że zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów art. 27c ust. 1, 2 i 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób mający wpływ na wynik sprawy, w związku z czym decyzje te uchylił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jej art. 153 przedstawiona ocena prawna wiąże organy podatkowe w toku dalszego postępowania. Jednocześnie po myśli art. 200 i art. 209 tej ustawy zasądzono na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło