VII SA/Wa 335/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postanowienia sądowego wniesioną przez P.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 14 listopada 2006 r. oddalił skargę P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak: [...], którym organ utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lipca 2005 r., odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz poprzedzającego je postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] marca 2004 r. Na wniosek skarżącego datowany na dzień 14 listopada 2006 r. (20 listopada 2006 r. – data prezentaty Sądu) w przedmiotowej sprawie zostało sporządzone uzasadnienie w/w wyroku, które zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2006 r. W dniu 26 lutego 2007 r. (data prezentaty Sądu) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo P. K., w którym wniósł on o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1496/05. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazał art. 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jego wniosek o sprostowanie wyroku z dnia 14 listopada 2006 r. stwierdzając w uzasadnieniu, że zarzuty skarżącego zawarte we wniosku o sprostowanie wyroku nie dotyczą błędów pisarskich i innych oczywistych omyłek, czy niedokładności. Zdaniem P. K., Sąd oparł wyrok "na dokumentach, z pominięciem decyzji ostatecznej" Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co skutkowało wyrokiem niekorzystnym dla skarżącego. Pismem z dnia 14 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do P. K. o wskazanie, w terminie 7 dni, daty doręczenia P. K. decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. znak: [...] tj. decyzji na którą P. K. powoływał się w skardze o wznowienie postępowania sądowego. W odpowiedzi na w/w pismo Sądu P. K. nadesłał pismo datowane na dzień 23 marca 2007 r., w którym stwierdził, że decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. znak: [...] otrzymał w dniu 31 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest ona oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271-273 w/w ustawy. Z treści powołanego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch warunków: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Skargę wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 w/w ustawy). Wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, stanowi odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych i dlatego możliwość jego zastosowania obwarowana została tak ostrymi restrykcjami. Z tego też względu niedopuszczalne jest zastosowanie rozszerzającej wykładni przesłanek zastosowania wznowienia postępowania sądowego. W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są więc rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia. W przedmiotowej sprawie P. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1496/05, w oparciu o art. 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oparł swój wyrok z dnia 14 listopada 2006 r. na "dokumentach, z pominięciem decyzji ostatecznej" Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co skutkowało wyrokiem niekorzystnym dla skarżącego. Zauważyć trzeba, iż zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ze sformułowania zawartego w powołanym przepisie wynika, iż "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Nie może również stanowić podstawy wznowienia postępowania okoliczność faktyczna, czy też środek dowodowy jawny z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżony przez stronę. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto sprawę administracyjną. Ponadto zarówno nowe okoliczności faktyczne, jak i środki dowodowe, o których mowa w art. 273 § 2 w/w ustawy muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując nowe okoliczności lub nowe dowody należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (zob. szerzej H. Knysiak – Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 671; A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005, s. 645). Na marginesie tylko należy wskazać, iż P. K. brał czynny udział w postępowaniu sądowym, prawidłowo został zawiadomiony o terminie rozprawy, składał pisma i wnioski, a przede wszystkim otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże skargi tej nie wywiódł. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie wystąpiły podstawy wznowienia postępowania sądowego. Skarga ta, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega więc odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm.) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.