I OSK 2007/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędziowie Grażyna Radzicka NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 554/06 w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od P. N. na rzecz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów kwotę 280 (słownie: dwieście osiemdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – uwzględniając skargę P. N., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2006 r. I SA/Wa 554/06, uchylił decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję tego organu z dnia [...] [...], odmawiającą zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w [...] z dnia 13 maja 2004 r. o nadaniu skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego. Sąd uznał bowiem, że w postępowaniu zatwierdzającym doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a to z następujących powodów: Zawarte w protokole posiedzenia Rady Wydziału Lekarskiego dane dotyczące głosowania co do kolokwium habilitacyjnego (głosowało 66 osób, w tym 62 osoby głosowały pozytywnie, 1 osoba głosowała na "nie", 1 osoba wstrzymała się od głosu, 2 osoby oddały głosy nieważne), nie zgadzają się z informacją przedstawioną w skróconym wniosku tej Rady o zatwierdzenie uchwały nadającej stopień naukowy (głosowało 66 osób, w tym za 59 osób, przeciw dwie, 3 osoby wstrzymały się od głosu, a 2 głosy były nieważne), natomiast Centralna Komisja nie wyjaśniła tych rozbieżności. Centralna Komisja nie wyjaśniła również, było to zaś jej obowiązkiem, czy rzeczywiście jeden spośród trzech recenzentów Rady Wydziału sporządził niekompletną recenzję, gdyż ograniczył się tylko do oceny samej rozprawy, chociaż powinien był dokonać również oceny dorobku naukowego habilitanta. Centralna Komisja nie zachowała wreszcie czteromiesięcznego terminu do ponownego rozpatrzenia sprawy (art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki – Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), gdyż wniosek, który wpłynął w marcu 2005 r., został załatwiony dopiero w grudnia 2005 r. Wyrok ten zaskarżyła Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, opierając swą skargę kasacyjną na: "1. naruszeniu przepisów postępowania, tj. na przesłance z art. 174 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności przepisów: art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; art. 134 § 1 p.p.s.a., art. 135 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a., art. 29 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), przez - stwierdzenie, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia innych przepisów procedury administracyjnej przy wydaniu zaskarżonej decyzji, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności w zakresie wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, mając na uwadze, że zarzuty dotyczą trybu podjęcia uchwały przez Radę Wydziału , - przekroczenie granicy swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, 2. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. na przesłance z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a w szczególności: przepisów art. 17, art. 32, art. 34, art. 35 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), § § 7 ust. 2, 14 Statutu Centralnej Komisji do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych z dnia 19 kwietnia 1991 r. ze zm.; przepisów art. 7, art. 77 § 1 i 80 k.p.a., art. 107 § 1 i 3 k.p.a. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie trybu profesora (Dz. U. Nr 15, poz. 128) przez: - wskazanie, że została podjęta niezgodnie z przepisami postępowania administracyjnego i postępowania przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów, - niewłaściwą interpretację na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o tytule naukowym i stopniach naukowych przepisów dotyczących szczególnego trybu podejmowania uchwał przez Centralną Komisję, - uznanie, że przekroczenie terminu do rozpoznania wniosku skutkuje koniecznością uchylenia decyzji." W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że zasadnicze zarzuty sądu (liczba głosów, niekompletność recenzji) dotyczą postępowania przed Radą Wydziału, zakończonego dla skarżącego pozytywnie, nie zaś postępowania przed Centralną Komisją, którą obciąża tylko przekroczenie terminu ponownego rozpatrzenia sprawy, pozostające bez wpływu na jej wynik, przy czym dane dotyczące głosowania nie wymagały wyjaśnienia, natomiast zarzut niekompletności recenzji nie ma znaczenia, gdyż Centralna Komisja prowadzi własne postępowanie opiniodawcze i powołała czterech recenzentów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną i wystarczającą podstawę już, kiedy zarzuca, że art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie znajdował zastosowania w sprawie. Nie doszło bowiem do mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania, gdyż naruszenia powodującego taki skutek nie stanowi przekroczenie ustawowego terminu ponownego rozpatrzenia sprawy, zwłaszcza że sąd nawet nie wyjaśnił dlaczego uchybienie terminu tak właśnie kwalifikuje, natomiast zagadnienie kompletności jednej z recenzji przedstawionych w przewodzie habilitacyjnym jest pozbawione znaczenia już z tego względu, że zarówno sama rozprawa, jak i dorobek naukowy była przedmiotem samodzielnej oceny Centralnej Komisji. Wreszcie nie zachodziła potrzeba wyjaśnienia rozbieżności danych dotyczących głosowania Rady Wydziału, gdyż - jak wynika z akt - najpierw podejmowano uchwałę o przyjęciu kolokwium habilitacyjnego, następnie zaś uchwałę o nadaniu stopnia naukowego, przeprowadzono więc głosowania o różnym przedmiocie, które miały różny przebieg. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na mocy art. 184 i art. 203 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.