II SA/Sz 1339/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych o d d a l a skargę Postanowieniem z dnia [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 kpa oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 3, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] , na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]r., znak [...], wstrzymujące roboty budowlane związane z budową [...], zamontowanych na terenie działki nr [...], przy [...] budynku mieszkalnego [...], w [...] oraz zobowiązujące Wspólnotę Mieszkaniową do przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji budowlanej dotyczącej rozmieszczenia tych obiektów, z uwzględnieniem odległości od krawędzi jezdni i okien lokalu mieszkalnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, sąsiadującego bezpośrednio z [...]– utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podano, że Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] po przeprowadzeniu w dniu [...] r. oględzin przedmiotowych urządzeń [...] oraz na podstawie zgromadzonych materiałów dowodowych ustalił, że Wspólnota Mieszkaniowa wybudowała je na podstawie uchwały nr [...], z dnia [...]r., bez uzyskania zgody właściwego organu. Przedmiotowe urządzenia zostały postawione w odległości od [...] od ściany z [...]. W związku z brakiem możliwości legalizacji tej inwestycji, z uwagi na niezgodność usytuowania urządzeń z przepisami techniczno - budowlanymi, w szczególności z § 40 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 z 2002r. ze zm.) w zakresie odległości [...] od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (odległość powinna wynosić co najmniej [...]m), organ [...] wydał w dniu [...] r. decyzję, nakazującą rozbiórkę wzniesionych obiektów. Od decyzji organu I instancji odwołała się Wspólnota Mieszkaniowa wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , decyzją z dnia [...]r., znak [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji stwierdzając, że w sprawie brak jest podstaw do zastosowania przepisów art. 48 i 49b Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 lutego 2006r., SA/Sz 1135/05, uchylił powyższą decyzję WINB [...]i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...]r. wskazując, że lokalizacja [...], narusza przepisy techniczno-budowlane. Ponadto [...]stanowi obiekt budowlany, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.c Prawa budowlanego. Jego budowa podlega regułom zawartym m.in. w przepisach techniczno - budowlanych. W razie stwierdzenia nieprawidłowości związanych z naruszeniem przepisów budowlanych organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest podjąć działania zmierzające do doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem - art. 51 Prawa budowlanego. Skoro w sprawie bezspornie ustalono, że usytuowanie obiektów tworzących infrastrukturę [...] narusza § 40 ust. 3 rozporządzenia zasadne było wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie, a w celu doprowadzenia tych obiektów do stanu zgodnego z prawem należało, jak podkreślił Sąd, zastosować procedurę przewidzianą w art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 5 Prawa budowlanego. Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] będąc związany wyrokiem Sądu administracyjnego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] r., działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, wstrzymał roboty budowlane związane z realizacją przedmiotowych obiektów. Na postanowienie to zażalenie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa, domagając się ustalenia, że przedmiotowy [...] nie jest miejscem publicznym. Strona skarżąca podniosła, że przeprowadzenie postępowania dowodowego w tej właśnie kwestii zostało nakazane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...]r., dowodziła również, że przedmiotowy [...] nie posiada charakteru miejsca publicznego, ponieważ położony jest na terenie prywatnym, ogrodzonym, w regulaminie określono, kto może wejść na jego teren, a obiekt jest dozorowany przez mieszkańców. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], odnosząc się do podniesionych zarzutów stwierdził, że Wspólnota Mieszkaniowa dokonała montażu obiektów małej architektury, lokalizując je niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności z § 40 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych (...) stanowiącym, że odległość [...] powinna wynosić, co najmniej [...] m od okien, od linii rozgraniczających ulicę oraz od miejsc gromadzenia odpadów. Zgodnie z art. 50 Prawa budowlanego, w przypadkach innych niż budowa obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia - art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź przepisach. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. W rozpoznawanej sprawie, związanej z niezgodną z przepisami lokalizacją urządzeń rekreacyjnych, stanowiących [...], organ pierwszej instancji zasadnie wydał, zgodnie z powołanymi przepisami, zaskarżone postanowienie, które nie rozstrzyga w sprawie i traci ważność po upływie dwóch miesięcy od dnia doręczenia chyba, że w tym terminie zostanie wydana decyzja na podstawie art. 50a pkt 2 albo art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ II instancji wyjaśnił też, że ustalenie czy przedmiotowy [...] jest, czy nie jest miejscem publicznym, nie ma znaczenia w sprawie, gdyż urządzenia rekreacyjne, jako obiekty budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.c Prawa budowlanego, podlegają regulacjom przewidzianym w przepisach techniczno-budowlanych i naruszenie tych przepisów zobowiązuje organy nadzoru budowlanego do podjęcia działań, mających na celu doprowadzenie obiektów do stanu zgodnego z prawem. Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa zarzucając błędne przyjęcie, iż nie ma znaczenia w sprawie ustalenie, czy przedmiotowy [...] jest miejscem publicznym, czy też nie jest. Strona skarżąca podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 9 lutego 2006r., SA/Sz 1135/05 wskazał na potrzebę ustalenia, czy [...] usytuowany na prywatnej działce stanowi teren publiczny. Organy administracji opierały dotychczas swoje rozstrzygnięcia na uznaniu, iż przedmiotowy obiekt małej architektury jest miejscem publicznym. Uznanie to miało znaczenie dla zastosowania w niniejszej sprawie przepisów dotyczących warunków technicznych jakim miałyby podlegać takie obiekty. Zdaniem strony skarżącej stanowisko organu administracji jest błędne gdyż zgodnie z prawem budowlanym nie wymaga zgłoszenia budowa obiektów małej architektury w miejscach, które nie są uznane za publiczne - art. 30 ust 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Tym samym zastosowanie w sprawie przez organ procedury dotyczącej braku takiego zgłoszenia jest bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W dotychczasowym toku postępowania organy nadzoru budowlanego przyjęły, że istnieją przesłanki do zastosowania art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2003r Nr 207, poz. 2016 ze zm.) i orzekły o nakazie rozbiórki urządzeń rekreacyjnych tworzących [...], samowolnie wybudowanych przy budynku wielorodzinnym. Decyzja nakazująca rozbiórkę i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lutego 2006r., II SA/Sz 1135/05, który stwierdził, że postępowanie w sprawie nie powinno być umorzone, ale prowadzone w innym trybie, a mianowicie określonym w art. 51 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W dalszym toku postępowania organ nadzoru budowlanego będąc związany wyrokiem Sądu administracyjnego, zgodnie z treścią art. 50 Prawa budowlanego wstrzymał postanowieniem z dnia [...]r. prowadzenie robót budowlanych związanych z budową zespołu obiektów małej architektury stanowiących [...] i zobowiązał inwestora do przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji budowlanej dotyczącej rozmieszczenia tych obiektów, z uwzględnieniem odległości od krawędzi jezdni i okien lokalu mieszkalnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, sąsiadującego bezpośrednio z [...]. Natomiast po zaskarżeniu przez Wspólnotę Mieszkaniową powyższego postanowienia odpowiadając na zarzuty sformułowane przez stronę skarżącą organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie przesłanek do uznania bądź nie uznania przedmiotowego [...] za miejsce publiczne, nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie, gdyż urządzenia rekreacyjne, jako obiekty budowlane, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.c Prawa budowlanego, podlegają regulacjom przewidzianym w przepisach techniczno-budowlanych i naruszenie tych przepisów zobowiązuje organy nadzoru budowlanego do podjęcia działań, mających na celu doprowadzenie obiektów do stanu zgodnego z prawem. Stanowisko organu odwoławczego jest poprawne, natomiast zarzuty podniesione przez stronę skarżącą są wynikiem nieporozumienia, bowiem punktem odniesienia nie są urządzenia znajdujące się na [...], lecz budynek mieszkalny wielorodzinny w sąsiedztwie, którego z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych postawiono te urządzenia. Zgodnie z § 40 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) odległość [...] i znajdujących się na nich urządzeń, powinna wynosić co najmniej [...]m od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów. Wskazane w powołanym przepisie wymogi dotyczące odległości przedmiotowych urządzeń nie zostały zachowane, ponieważ postawione zostały od [...] m od okien budynku. Wbrew zarzutom strony skarżącej urządzenia na [...]stanowią w myśl art. 3 pkt 1 lit.c Prawa budowlanego obiekt małej architektury i dlatego podlegają przepisom tej ustawy oraz przepisom regulującym warunki techniczne obiektów budowlanych. Należy zwrócić uwagę, że uważna lektura rozważań Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 lutego 2006r., SA/Sz 1135/05, nie pozwala na stwierdzenie, że Sąd nakazał przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy [...] znajduje się w miejscu publicznym, wskazał natomiast, że postępowanie w sprawie nie powinno być umorzone, ale prowadzone w innym trybie, a mianowicie określonym w art. 51 Prawa budowlanego. W razie stwierdzenia nieprawidłowości wynikłych z naruszenia przepisów budowlanych organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest podjąć działania zmierzające do doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem w myśl art. 51 Prawa budowlanego. Nie budzi wątpliwości, że usytuowanie obiektów tworzących infrastrukturę [...] narusza § 40 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych /.../, w związku z tym zasadnie wszczęto postępowanie. Natomiast w celu usunięcia zaistniałych nieprawidłowości i doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem należało, jak podkreślił Sąd, zastosować procedurę przewidzianą w art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 5 Prawa budowlanego. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa i dlatego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.