I GSK 1001/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek (spr.), Sędziowie NSA Janusz Zajda, Kazimierz Brzeziński, Protokolant Jarosław Poturnicki, po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...]Spółki z o.o. w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 2764/05 w sprawie ze skargi [...]Spółki z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 8 lutego 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 2764/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2005 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi przez J. S. oraz pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skierowane na adres skarżącej i doręczone w dniu 29 listopada 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru oraz odpowiedź urzędu pocztowego na reklamację), natomiast braki skargi zostały uzupełnione w dniu 7 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że braki formalne skargi zostały uzupełnione po upływie terminu zakreślonego w wezwaniu i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., odrzucił skargę. W skardze kasacyjnej [...] Sp. z o.o. w Warszawie wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie: 1) art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zaadresowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwania do uzupełnienia braków skargi wniesionej w niniejszej sprawie do strony skarżącej, tj. Spółki [...], a nie do jej pełnomocnika - J. S. oraz doręczenie wskazanego wyżej wezwania innej osobie niż ustanowiony w sprawie pełnomocnik; 2) art. 77 p.p.s.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, w szczególności przez uznanie, że tzw. duplikat potwierdzenia odbioru, dostarczony przez Pocztę Polską wraz z odpowiedzią na reklamację dotyczącą doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych w sprawach o sygn. V SA/Wa 2744/05 - V SA/Wa 2767/05, potwierdza datę i prawnie skuteczny odbiór wskazanego wyżej wezwania przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu strony skarżącej; 3) art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z rzeczywistym stanem sprawy, w szczególności przez uznanie, że uzupełnienie braków formalnych skargi wniesionej w niniejszej sprawie nastąpiło po terminie zakreślonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie; 4) art. 83 § 1 p.p.s.a. poprzez rozpoczęcie liczenia biegu terminu zakreślonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na uzupełnienie braków formalnych w sprawie od dnia 30 listopada 2005 r. zamiast od dnia 2 grudnia 2005 r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podała, że pomimo tego, że pełnomocnikiem Spółki [...] była w sprawie J. S., wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nieprawidłowo zostało skierowane do Spółki [...], zamiast do jej pełnomocnika, wskutek czego nie doszło do doręczenia go bezpośrednio pełnomocnikowi strony skarżącej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 77 p.p.s.a. skarżąca podniosła, że na potwierdzeniu odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, przekazanym przez Pocztę Polską wraz z odpowiedzią na reklamację, brak jest podpisu i daty wpisanej przez pełnomocnika strony skarżącej albo przez osobę upoważnioną do działania w imieniu pełnomocnika. Mimo to Sąd poprzestał na informacji uzyskanej w odpowiedzi na reklamację i nie podjął żadnych dalszych czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy uznając, że tzw. duplikat potwierdzenia odbioru potwierdza datę i prawnie skuteczny odbiór wezwania przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu strony skarżącej. Skarżąca oświadczyła, że w związku z zaistniałymi w przeszłości nieprawidłowościami w doręczaniu przez Pocztę Polską przesyłek do niej adresowanych sporządziła kserokopię pierwszej strony potwierdzenia odbioru, które zostało jej przekazane wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi, wykonaną przed zwróceniem potwierdzenia odbioru doręczycielowi Poczty Polskiej. Na kserokopii tej widnieje data 1 grudnia 2005 r. i własnoręczny podpis pełnomocnika Spółki. Wobec powyższego zachodzi prawdopodobieństwo, że przekazany przez Pocztę Polską dokument nie jest oryginalny, czy wręcz poświadcza nieprawdę. Z treści kserokopii wynika zatem, iż wbrew twierdzeniom Poczty Polskiej przekazanym w odpowiedzi na reklamację i tzw. duplikacie potwierdzenia odbioru, do pozostawienia przesyłki na recepcji spółki doszło w dniu 1 grudnia 2005 r., a nie w dniu 29 listopada 2005 r. Skoro zatem braki skargi zostały uzupełnione w dniu 7 grudnia 2005 r., nie ma podstaw do uznania, że braków nie usunięto w zakreślonym przez Sąd terminie i że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi. Dodatkowo strona wskazała, że na tzw. duplikacie potwierdzenia znajduje się data 29 listopada 2005 r. oraz podpis K. F. - sekretarki. Skarżącą wyjaśniła, że K. F. została zatrudniona przez agencję zatrudnienia na potrzeby skarżącej dnia 6 grudnia 2005 r. i dopiero od tej daty podjęła czynności w Spółce [...], nie zajmowała stanowiska sekretarki i nie była uprawniona do podpisywania w imieniu strony skarżącej potwierdzeń odbioru korespondencji z sądów, ponieważ była w tym czasie pracownikiem Spółki. Nie spełniała zatem warunków, by kwitować odbiór korespondencji sądowej, wynikających z przepisu § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Skarżąca podniosła ponadto, że Sąd nie miał podstaw formalnych do przesłania w jednej kopercie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skarg w sprawach V SA/Wa 2744/05-2767/05, ponieważ sprawy te nie zostały połączone do wspólnego rozpoznania i orzekania. W związku z tym korespondencja dotycząca każdego z tych postępowań powinna być prowadzona oddzielnie, oddzielnie winny być dokonywane doręczenia oraz ustalenia co do daty doręczenia i skuteczności doręczeń w poszczególnych sprawach. Skarżąca wyjaśniła, że w okresie od 29 listopada 2005 r. do 1 grudnia 2005 r. J. S. była w delegacji służbowej w Brukseli, a wezwanie odebrała po powrocie w dniu 1 grudnia 2005 r. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że stosownie do treści art. 111 § 2 k.c., w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie winien być liczony od dnia 2 grudnia 2005 r., tj. od dnia następnego po odebraniu przez pełnomocnika Spółki wezwania do uzupełnienia braków, a nie od dnia 30 listopada 2005 r., jak przyjął Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżąca oparła skargę kasacyjną na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przytoczonym w podstawie skargi kasacyjnej przepisem art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie Spółka [...] wskazała w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w postępowaniu sądowym będzie ja reprezentować J. S., która wbrew wymogom określonym w art. 46 § 3 p.p.s.a. nie dołączyła do skargi udzielonego jej pełnomocnictwa. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa, udzielonego J. S., odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego oraz określenia wartości przedmiotu sporu została skierowana przez Przewodniczącego Wydziału do strony - Spółki [...], podczas gdy zdaniem skarżącej Spółki powinno być skierowane do wskazanego w skardze pełnomocnika. Ocena podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. wymaga odpowiedzi na pytanie do kogo, strony czy pełnomocnika, powinno być skierowane wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w wypadku, gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie dołączył do skargi pełnomocnictwa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi na podstawie art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. należy skierować do wnoszącego skargę pełnomocnika (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 1225/01, ONSAiWSA 2004/3/53). Uwzględnienie tego poglądu oznacza, że skierowane do strony w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wywołało skutki prawne dopiero z chwilą, gdy doszło do wiadomości pełnomocnika. Zgodnie z powołanym w skardze kasacyjnej przepisem art. 72 § 1 p.p.s.a. odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Z dołączonej do skargi kasacyjnej kserokopii pierwszej strony potwierdzenia odbioru wezwania do usunięcia braków skargi wynika, że J. S. potwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór wezwania w dniu 1 grudnia 2005 r. Z wyjaśnień skarżącej zamieszczonych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wynika, że sporządziła ona kserokopię tego dokumentu przed zwróceniem go doręczycielowi z uwagi na to, że w przeszłości miała już do czynienia z nieprawidłowościami w doręczaniu przesyłek do niej adresowanych. Z dołączonych do skargi kasacyjnej kopii biletów lotniczych wynika, że J. S. w okresie od 29 listopada 2005 r. do 1 grudnia 2005 r. przebywała za granicą, a zatem nie mogła odebrać wezwania w dniu 29 listopada 2005 r., tj. w dacie przyjętej w zaskarżonym postanowieniu. Sąd I instancji przyjmując, że doręczenie wezwania w dniu 29 listopada 2005 r. było prawnie skuteczne, mimo że nie doręczono go pełnomocnikowi skarżącej nie wyjaśnił, czy K. F., wymieniona w przekazanym przez pocztę duplikacie potwierdzenia odbioru, jako sekretarka, która potwierdziła odbiór wezwania była pracownikiem skarżącej uprawnionym do odbioru pism (art. 67 § p.p.s.a.) Tymczasem z dołączonego do skargi kasacyjnej zaświadczenia z dnia 3 marca 2006 r., wystawionego przez firmę L. F. S. w Warszawie wynika, że K. F. została zatrudniona w dniu 6 grudnia 2005 r. i w tym dniu skierowana do pracy w Spółce [...]. W załączonym do skargi kasacyjnej oświadczeniu K. F. zaprzeczyła, by w dniu 29 listopada 2005 r. potwierdziła odbiór wezwania do usunięcia braków skargi. Skoro zatem skierowane do skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wywołało skutki prawne dopiero w dniu 1 grudnia 2005 r. oraz gdy liczony od następnego dnia siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.) został zachowany, ponieważ uzupełnienie przez skarżącą braków skargi nastąpiło w dniu 7 grudnia 2005 r., za uzasadniony należy uznać zarzut skarżącej, że odrzucenie przez Sąd I instancji skargi nastąpiło z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił zaskarżone postanowienie.