I SA/Wa 1028/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Stowarzyszeniu [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi. Stowarzyszenie [...] pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków układu ruralistycznego wsi K. [...] i [...], w granicach historycznych wraz z otoczeniem. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że Stowarzyszenie [...] nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym w niniejszej sprawie zarówno przed organem pierwszej jak i drugiej instancji. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 31 § 1 kpa organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Stowarzyszenie [...] jest stowarzyszeniem zwykłym i nie posiada odrębnej od jego członków osobowości prawnej. Członkowie tego Stowarzyszenia nie są innymi osobami w stosunku do stron postępowania w sprawie wpisu do rejestru zabytków układu ruralistycznego wsi K. [...] i [...]. Organ podkreślił ponadto, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2005 r. odmawiające dopuszczenia Stowarzyszenia [...] do udziału w postępowaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W ocenie Sądu skarga Stowarzyszenia [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2005 r. w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków układu ruralistycznego wsi K. [...] i [...], w granicach historycznych wraz z otoczeniem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, wniesiona bowiem został przez podmiot nieposiadający legitymacji do jej złożenia. Zaznaczyć trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 487/06 oddalił skargę Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2005 r., odmawiające dopuszczenia Stowarzyszenia [...] do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie wpisu układu ruralistycznego w K. do rejestru zabytków, prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w G. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 19 maja 2007 r. Stwierdzić zatem należy, że Stowarzyszenie [...] nie było stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2005 r. Skarga na przedmiotową decyzję wniesiona więc została przez podmiot niemający legitymacji do jej złożenia, wobec czego jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.