II SA/Ke 676/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 r. w Kielcach na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z., J.Z., J.K., A.O. i R.O. na stanowisko Rady Gminy w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy likwidacji drogi wewnętrznej postanawia : odrzucić skargę. W dniu 21 listopada 2006 r. A.Z, J.Z., J.K., A.O. i R.O. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na "stanowisko Rady Miejskiej w S. z dnia [...]. potwierdzone stanowiskiem z dnia [...]" w sprawie likwidacji drogi. W uzasadnieniu skarżący podali że Rada Miejska w S. w wyniku głosowania w dniu 30 czerwca 2006 r. zajęła negatywne stanowisko w sprawie likwidacji drogi oznaczonej w ewidencji gruntów [...], a następnie wezwana do zmiany stanowiska podtrzymała je, głosowaniem na sesji Rady dnia 15 września 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że stanowisko Rady zostało podjęte w formie głosowania, ale nie został sporządzony wyodrębniony dokument w formie aktu prawa miejscowego – uchwały. Jeżeli jednak przyjąć zasadę, że każda decyzja rady podjęta w formie głosowania jest uchwałą, to taki akt miał miejsce i określone formą "stanowisko" jest uchwałą z zapisem do protokołu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli, albowiem nie została wniesiona na akt administracyjny o jakim mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wyszczególnienie aktów objętych kognicją sądów administracyjnych jest wyczerpujące, co oznacza, że skarga wniesiona na jakikolwiek inny akt, nie ujęty w dyspozycji art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przepis art. 3 § 2 pkt 6 używa określenia "akty", a nie "uchwały" jednostek samorządu terytorialnego, co łączy się ze zmianą ustrojową samorządu gminnego, wprowadzoną ustawą z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta ( Dz.U. nr 113, poz. 984 ze zm.). Wójt, burmistrz i prezydent miasta są bowiem organami wykonawczymi jednostek samorządu terytorialnego, a wydawane przez nich rozstrzygnięcia z zakresu administracji publicznej – zarządzenia – podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego na równi z uchwałami, podejmowanymi przez organy stanowiące tych jednostek. Uszczegółowieniem ogólnej zasady wyrażonej w powołanym wyżej przepisie art. 3 § 2 pkt 6, są unormowania zawarte w ustawach dotyczących funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego, a to: w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz w ustawach z dnia 5 czerwca 1998 r.: o samorządzie powiatowym i o samorządzie województwa. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ( Dz.U. 01.142.1591 ze zm.), przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być uchwała lub zarządzenie podjęte przez organ gminy z zakresu administracji publicznej, o ile narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Jak widać zatem, skargą sądową nie może być objęty jakikolwiek akt woli wyrażony przez organ stanowiący gminy, a jedynie taki, który podjęty został w formie uchwały. Z akt przedmiotowej sprawy wynika natomiast, że skarżący wnieśli do Sądu skargę na "stanowisko" Rady Miejskiej w S. w przedmiocie odmowy likwidacji drogi lokalnej, podjęte dnia 30 czerwca 2006 r., a następnie podtrzymane na sesji Rady dnia 15 września 2006 r. nie będące niewątpliwie uchwałą, o jakiej mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Ponieważ ocena tego rodzaju aktów woli wyrażanych przez organ stanowiący gminy nie mieści się w granicach kognicji sądów administracyjnych, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.