II OSK 1914/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Stahl sędzia NSA Krystyna Borkowska (spr.) sędzia del. NSA Jacek Hyla Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Z. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 1145/06 w sprawie ze skargi Z. F. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 27 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 1145/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Z. F. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2006r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gazociągu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Starosta Brodnicki decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia Dębowa Łąka - Brodnica wraz ze stacją redukcyjno-pomiarową I ST w B. na terenie oznaczonych działek, na rzecz [...] Sp. z o.o. [...] w B. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że projektowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Nr XXXIV/375/97 Rady Miejskiej w Brodnicy z dnia 15 września 1997r. (Dz. Urz. Województwa Toruńskiego z dnia 3 października 1997 r. Nr 27, poz. 215), a w szczególności z ustaleniami tego planu dotyczącymi obszaru pod projektowany gazociąg DN 150 przy ul. [...] w B. Inwestycja jest również zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Bobrowo zatwierdzonym uchwałą Nr XXXI/163/97 Rady Gminy Bobrowo z dnia 24 czerwca 1997 r. dotyczącym trasy gazociągu wysokiego ciśnienia DN 250 mm relacji Wąbrzeźno-Brodnica na terenie gminy Bobrowo. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Wojewodę Kujawsko-Pomorskiego decyzją z dnia [...] października 2006 r. W skardze do sądu administracyjnego Z. F. zarzucił, iż nie doręczono mu postanowienia z dnia [...] lipca 2006 r. o sprostowaniu decyzji Starosty Brodnickiego z dnia [...] lipca 2006 r. oraz podniósł, że naruszono art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Ponadto skarżący zauważył, że Wojewoda Kujawsko-Pomorski oparł swoje rozstrzygnięcie ma miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy Brodnica, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003r. Podniósł też, że organy administracji nie uwzględniły okoliczności, iż jest właścicielem gospodarstwa rolnego, które zgodnie z Konstytucją RP pozostaje pod szczególną ochroną prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za niezasadną, podając, że rozstrzygnięcie kwestii ewentualnych nieprawidłowości w zakresie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia, należy rozpatrywać przez pryzmat unormowania zawartego w art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane. Zgodnie z nim wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego uzależnione jest od stwierdzenia przez właściwy organ zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wymagania te zostały w ocenie Sądu pierwszej instancji spełnione, a akty prawa miejscowego, zastosowane w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skarżącego, posiadają moc obowiązującą, bowiem zostały one uchwalone po dniu 31 grudnia 1994r., co wynika z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Sąd zauważył, iż podstawą wydania zaskarżonych decyzji była m.in. uchwała Nr XXIV/192/97 Rady Gminy Brodnica z dnia 30 czerwca 1997 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Brodnica w pasach terenu pod gazociągi wysokiego ciśnienia Dn 250 mm oraz Dn 150 mm o ciśnieniu Pnom 5,5 MPa, która wyraźnie wskazuje na kompletny i pełny zakres regulacji jej przedmiotu, przez co staje się uchwałą samoistną. Bezzasadne są zarzuty skargi co do naruszenia art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego, bowiem wniosek o pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie nie wymagał dołączenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a taka decyzja wymagana jest jedynie w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Akta sprawy potwierdzają też, zdaniem Sądu pierwszej instancji, iż zatwierdzony projekt budowlany odpowiada wymogom ochrony środowiska, w tym określonym w decyzji Wójta Gminy Bobrowo z dnia [...] kwietnia 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Podniesiony zaś zarzut niedoręczenia skarżącemu postanowienia o sprostowaniu oczywistych omyłek, został wystarczająco odparty w odpowiedzi na skargę, w której wyjaśniono, iż zakres sprostowania nie obejmował numerów działek w obrębie Szabda, gdzie m.in. położona jest działka skarżącego. Od powyższego wyroku Z. F. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie merytoryczne skargi poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2006 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Skarżący wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarga kasacyjna została oparta na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegająca na przyjęciu, iż uchwała Nr XXIV/192/97 Rady Gminy Brodnica z dnia 30 czerwca 1997 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Brodnica, powodująca zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Brodnica przyjętego uchwałą Nr XXXIII/185/94 z dnia 30 marca 1994 r. nie wygasła, podczas gdy w ocenie skarżącego dokonana zmiana stała się integralną częścią planu miejscowego, który wygasł z dniem 31 grudnia 2003 r. W skardze kasacyjnej zarzucono też błędną wykładnię art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowym wypadku inwestor nie był zobowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Pismem z dnia 26 listopada 2007 r. uczestnik postępowania [...] S.A. z siedzibą w P., złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz Przedsiębiorstwa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa sądowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 12 listopada 2007 r. odpowiedź na skargę kasacyjną złożył [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G., wnosząc o jej oddalenie w całości oraz o przyznanie od skarżącego na rzecz Spółki kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie - wobec nie twierdzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wystąpienia wyliczonych w art. 183 §2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania sądowoadministracyjnego - skargę kasacyjną należało rozpoznać w zakreślonych w skardze granicach. Skarga kasacyjna oparta została na pierwszej z podstaw kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 1 P.p.s.a., tj. na naruszeniu prawa materialnego, przez błędną wykładnię art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a także art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem autora skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie zinterpretował art. 87 ust. 3 cyt. ustawy przyjmując, że przyjęta uchwała Rady Gminy Brodnicy Nr XIV/192/97 z dnia 30 czerwca 1997 r. stanowiąca zmianę dotyczącą części planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Brodnica z dnia 30 marca 1994 r. nie wygasła, mimo iż stanowiła integralną część tego planu. Zaprezentowane wyżej stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie. Zamieszczony w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w rozdziale 7 dotyczącym przepisów przejściowych art. 87 ust. 3 stanowi, że "obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2003 r." Przepis ten spowodował utratę mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Brodnica z dnia 30 marca 1994 r. Zgodzić się jednakże należy z wymienionym w zaskarżonym wyroku poglądem, iż zapis ten nie dotyczył tej części planu, która zmieniona została uchwałą z dnia 30 czerwca 1997 r. Ocena zasadności omawianego zarzutu wymaga zwięzłego przedstawienia ewolucji umocowań dotyczących utraty mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przez 1995 r. Przypomnieć należy, że już w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w art. 67 ust. 1 przewidziany został okres początkowo pięciu a potem ośmiu lat, licząc od 1 stycznia 1995 r. utraty mocy obowiązującej planów uchwalonych przed dniem 1 stycznia 1995 r. Podkreślić jednak należy, że w ust. 2 art. 67 cyt. ustawy wyraźnie wskazano, iż utrata mocy obowiązującej planu miejscowego uchwalonego przed 1 stycznia 1995 r. nie dotyczy tej jego części, która została objęta zmianą tego planu, dokonaną na zasadach określonych w ustawie. W artykule 87 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym brak jest wprawdzie wyraźnej regulacji tej kwestii, jednakże w ustępie 1. tego artykułu wskazano, że plany miejscowe uchwalone po dniu 1 stycznia 1995 r. zachowują moc. Zauważyć w tym miejscu należy, że zmiana planu miejscowego może mieć różny zakres. Jeżeli więc będzie on dotyczyć określonego terenu i w sposób zupełny, i samodzielny określać będzie jego przeznaczenie i sposób zagospodarowania to taka modyfikacja ma derogacyjny charakter. Poprzednie postanowienia planu zastąpione bowiem zostały nowym aktem, uchwalonym w tym samym trybie co poprzedni. Tego rodzaju zmianę planu, uchwaloną po 1 stycznia 1995 r., można uznać za nowy plan miejscowy w rozumieniu art. 81 ust. 1 cyt. ustawy, wobec czego nie ma o niej zastosowania dyspozycja zawarta w ustępie 3 art. 87 cyt. ustawy. Skoro więc Sąd pierwszej instancji przyjął - co nie zostało zakwestionowane w skardze kasacyjnej - że z treści uchwały Nr XXIV/192/97 Rady Gminy Brodnica z dnia 30 czerwca 1997 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Brodnica wyraźnie wynika, iż wprowadzone zmiany uchyliły poprzednie postanowienia miejscowego planu na obszarze objętym tą zmianą i w sposób kompletny i zupełny określiły przeznaczenie i sposób zagospodarowania tego terenu to zgodzić należy się ze stwierdzeniem, że w tym przypadku wprowadzone ww. zmianą postanowienia planu zachowały moc obowiązującą. W tej sytuacji inwestor nie był zobowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, wobec czego zarzut naruszenia przez Sąd art. 33 ust. 2 pkt 3 - Prawa budowlanego również należało uznać za chybiony. Z wyżej wymienionych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej w oparciu o art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji wyroku.