VII SA/Wa 2027/06

WyrokWSA w Warszawie2007-08-29

Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Ewa Machlejd, Paweł Groński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, jeśli wnioskodawca nie posiadał przymiotu strony w pierwotnym postępowaniu?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, jeśli wnioskodawca nie posiadał przymiotu strony w pierwotnym postępowaniu. Zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, stroną w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Wnioskodawca, który nie był inwestorem, nie mógł skutecznie żądać wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a jego wcześniejsze wnioski zostały już prawomocnie rozstrzygnięte.
Stan faktyczny
J. K. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Organ pierwszej instancji odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że wnioskodawca nie posiada przymiotu strony. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podzielając stanowisko, że J. K. nie był stroną w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego, twierdząc, że organ błędnie zastosował przepisy.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. S., z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł. (słownie trzysta pięć złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 250 zł. (słownie dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 zł. (słownie pięćdziesiąt pięć złotych). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku J. K. z dnia [...] marca 2006r, decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2006r., na podstawie art. 157§3 kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r, Nr [....] udzielającej W. S. pozwolenia na użytkowanie parteru pawilonu handlowo – usługowego zlokalizowanego przy ul. [...] w J. Organ wskazał, iż wniosek J. K. z dnia 28 marca 2006r jest kolejnym wnioskiem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r, Nr [...]. Po raz pierwszy J. K. wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji w dniu [...] marca 2004r Postępowanie zakończone zostało wówczas decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] lipca 2004 odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r, Nr [...]. Wskutek odwołania J. K., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2004r uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji uznając, iż J. K. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Z uwagi na fakt, iż wniosek J. K. w dnia [...] marca 2006r jest kolejnym wnioskiem w sprawie w której wydano ostateczne rozstrzygnięcie należało zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmówić wszczęcia postępowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] maja 2006r. Zdaniem organu odwoławczego J. K. wnoszący o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] udzielającej pozwolenia na użytkowanie nie ma przymiotu strony. Zgodnie bowiem z art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2003r, nr 207, poz 2016 ze zm.) stroną w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż odwołujący się J. K. już raz pismem z dnia 30 marca 2004r występował z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r, Nr [...]. Wówczas [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie nadzorcze i decyzją z dnia [...] lipca 2004r, Nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji. Natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że postępowanie nieważnościowe wszczęto na wniosek podmiotu niemającego przymiotu strony czyli J. K., decyzją z dnia [...] września 2004r. uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Skargę na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006r znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. K. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 157 § 3 kpa, art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 59 ust 7 Prawa budowlanego twierdząc, że w sprawie spornego pawilonu ma zastosowanie przepis art. 54 ust 1 Prawa budowlanego, który obowiązywał do dnia 11 lipca 2003r. Zdaniem skarżącego organ dopuścił obiekt do użytkowania dwukrotnie, a nawet trzykrotnie i zaskarżona decyzja jest sprzeczna z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2006r, sygn. akt. II OSK 1301/05. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. W sposób prawidłowy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalili, iż wniosek J. K. z dnia [...] marca 2006r jest kolejnym wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r, Nr [...] udzielającej Wiesławowi Szczepaniakowi pozwolenia na użytkowanie. Po raz pierwszy z takim wnioskiem J. K. wystąpił w dniu 30 marca 2004r i wówczas sprawa stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2004r, Nr [...] została zakończona ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004r, uchylającą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r, Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji i umarzającą postępowanie organu pierwszej instancji. Powodem takiego rozstrzygnięcia było ustalenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż postępowanie nieważnościowe wszczęto na wniosek podmiotu niemającego przymiotu strony i nieposiadającego interesu prawnego upoważniającego do kwestionowania pozwolenia na użytkowanie. Z akt sprawy wynika, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 roku była przedmiotem kontroli sądowej i skarga J. K. została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2005r, sygn. akt. VII SA/Wa 1761/04 oddalona. Z uzasadnienia powyższego wyroku wynika, iż Sąd zgodził się z argumentacją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Sąd stwierdził, iż mocą art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane skarżący został wykluczony z kręgu podmiotów mogących skutecznie żądać wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, czy też mogących skutecznie kwestionować zapadłe w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Ocena prawna zawarta w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2005r, sygn. akt. VII SA/Wa 1761/04 jest zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wiążąca dla Sądu oraz organu administracji publicznej. Organ będąc związany oceną prawną oraz mając na uwadze fakt, iż wniosek skarżącego dotyczy tej samej sprawy już rozstrzygniętej w sposób prawidłowy odmówił wszczęcia postępowania. W związku z ustaleniem że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę oddalił. O kosztach orzeczono na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło