I FZ 161/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "H." sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 576/07 odrzucające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi "H." sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 29 grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 576/07, odrzucił wniosek "H." Spółki z o.o. w M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd wyjaśnił, że wezwanie strony do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni od doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi doręczono stronie w dniu 6 sierpnia 2007 r. Zakreślony termin upływał w dniu 13 sierpnia 2007 r. Wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy został natomiast nadany na poczcie w dniu 14 sierpnia 2007 r., a więc po upływie przewidzianego terminu. Sąd I instancji stwierdził zatem, że strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu od skargi, w związku z czym wniosek strony jako spóźniony należało odrzucić. Skarżąca Spółka wniosła zażalenie na to postanowienie. W jego uzasadnieniu wskazano, że opóźnienie w złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynikało z przebywaniu osoby reprezentującej Spółkę na zwolnieniu lekarskim. Jako dowód strona załączyła kserokopie druku zaświadczenia lekarskiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuję: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że w zażaleniu strona wcale nie zakwestionowała zasadności zaskarżonego postanowienia. Argumentacja zaprezentowana w zażaleniu mogłaby raczej stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, a nie treść zażalenia. Niemniej jednak, pomimo takiej redakcji zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest do zbadania prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Oceniając to postanowienie, należy zauważyć, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej w skrócie p.p.s.a.) wskazuje, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art.243 § 1 p.p.s.a.). Strona, może zatem składać swój wniosek w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania, przepisy nie przewidują bowiem terminu do wniesienia takiego wniosku. Ewentualne ograniczenia, co do możliwości rozpoznawania wniosku mogą wynikać z okoliczności wskazanych w art. 257 p.p.s.a. Przepis ten nie wskazuje jednak, że wniosek taki podlega odrzuceniu. Sąd I instancji, odrzucając wniosek strony o przyznanie prawa pomocy, nie wskazał jednocześnie podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, należało uznać, że zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji było nieprawidłowe. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.