I SA/Kr 1216/05

|Sygn. akt I SA/Kr 1216/05 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Michaldo, Sędziowie: WSA Beata Cieloch, WSA Ewa Michna (spr), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2007r., sprawy ze skargi K. H., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23 czerwca 2005r Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2002r, skargę oddala K. H. zwany dalej Skarżącym prowadząc indywidualnie działalność gospodarczą jako Firma Produkcyjno Usługowa Handlowa "P." w zakresie ślusarstwa i elektromechaniki chłodniczej złożył deklarację VAT-7 za listopad 2002r., w której wykazał podatek do wpłaty w wysokości [...] zł. W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej, a następnie postępowania podatkowego, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego wydał dnia [...].2005r. decyzję nr [...], w której określił kwotę zobowiązania podatkowego za listopad 2002r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że działalność gospodarcza Skarżącego była prowadzona od [...].1992r. Wskazał również, że zgodnie z dokonanymi w trakcie kontroli ustaleniami w listopadzie 2002r. Skarżący na podstawie umów kupna - sprzedaży sprzedał 16 000 szt. (47,5 cm szerokości) pasków plastikowych o wartości [...] zł., 16 000 szt. (38,5cm szerokości) pasków plastikowych o wartości [...] zł., formę wtryskową do produkcji tych pasków o wartości [...] zł. Przedmiotowa sprzedaż nie została wykazana ani w prowadzonych ewidencjach VAT, ani też w złożonej deklaracji VAT - 7 za listopad 2002r. Organ podatkowy wskazał w uzasadnieniu decyzji, że Skarżący wyjaśniając okoliczności sprzedaży, zeznał, że paski plastikowe zostały przez niego wykonane w okresie zatrudnienia w Spółdzielni Budowlanej "B." przy współudziale poznanego ówcześnie W. G., który zorganizował materiał, transport materiału na i z terenu Spółdzielni, użyczał maszyny do produkcji oraz zapewnił magazynowanie materiału na terenie Spółdzielni. Udział Skarżącego miał zgodnie z ustaleniami organu podatkowego polegać na poniesieniu kosztów zakupu materiału i transportu, wykonaniu tych pasków oraz magazynowaniu tych pasków. Paski miały być sprzedane sadownikom do podwiązywania młodych drzewek w sadzie. Sprzedaż pasków i formy wtryskowej do produkcji pasków została dokonana w listopadzie 2002r. na rzecz "G." Sp. z o.o., tj. firmie w której Skarżący wykonywał usługi naprawy maszyny do schładzania wody technicznej. Odnosząc się do wyjaśnień Skarżącego, złożonych w trakcie postępowania, organ podatkowy stwierdził, że nie ma znaczenia, iż przedmiot sprzedaży został wyprodukowany przed rozpoczęciem aktualnie prowadzonej działalności gospodarczej i nie mieści się w jej profilu. Zdaniem organu podatkowego, ilość sprzedanych pasków, a także ustalenia oparte na twierdzeniach samego Skarżącego, że produkcja miała na celu odsprzedanie pasków na rzecz sadowników powodują zaliczenie uzyskanych w listopadzie 2002r. obrotów do czynności określonych w art. 2, a wykonywanych przez podatników, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zmianami). W konsekwencji organ podatkowy obliczył wielkość należnego podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży pasków i formy wtryskowej, przyjmując, że uzyskany ze sprzedaży obrót jest obrotem brutto, a należna stawka podatku wynosi 22%. W złożonym odwołaniu, uzupełnionym pismem z dnia [...].2005r, pełnomocnik Skarżącego zarzucał naruszenie ww. art. 2 oraz art. 5 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że skoro osoba fizyczna prowadzi określoną działalność gospodarczą i z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to podatnikiem takim jest także z tytułu innych czynności podejmowanych przez nią we własnym imieniu w obrocie gospodarczym. Decyzją nr [...] z dnia 23 czerwca 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż z zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że forma wtryskowa była początkowo wykonywana samodzielnie przez Skarżącego jako praca dyplomowa, ale z uwagi na zmianę tematu pracy, została później dokończona, przy czym jej ostateczne wykonanie nastąpiło do 1989 roku. Natomiast plastikowe paski zostały wykonane na tejże formie na maszynach znajdujących się w Budowlanej Spółdzielni Pracy "B.", przy czym koszty materiału, koszty wykonania pasków oraz koszty magazynowania zostały poniesione przez Skarżącego. Natomiast współdziałający ze Skarżącym W. G. zorganizował materiał. zapewnił transport i magazynowanie na terenie Spółdzielni. Do transakcji nie doszło. Sprzedaż pasków i formy wtryskowej nastąpiła dopiero [...].2002r. w wyniku złożenia oferty sprzedaży przez Skarżącego firmie "G." Sp. z o.o. Na podstawie ustalonego w powyższy sposób stanu faktycznego, organ odwoławczy uznał, podobnie jak to uczynił organ podatkowy pierwszej instancji, że nie ma znaczenia fakt, iż zarówno paski jak i forma wtryskowa zostały wytworzone przed rozpoczęciem działalności gospodarczej Skarżącego, a nawet przed wejściem w życie cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej skoro z wyjaśnień Skarżącego wynikało, że sprzedaż pasków była jedynym celem ich uprzedniego wytworzenia to obowiązek podatkowy zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym powstawał z momentem wydania towarów lub wykonania usługi, a nie w momencie wytworzenia towaru. Na powyższą decyzję pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 i art. 10 ust. 2 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz naruszenie art. 210 §1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami). W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Skarżącego w części dotyczącej nieprawidłowej, jego zdaniem, interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym stwierdził, że zaskarżona decyzja nie wyjaśnia należycie podstawy motywów rozstrzygnięcia organów podatkowych. W skardze pełnomocnik Skarżącego wywodził, że Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniał opodatkowanie sprzedaży formy wtryskowej i pasków faktem, iż zostały one nabyte w celu ich odsprzedaży, przy czym, zdaniem pełnomocnika Skarżącego, ocena celu nabycia musi się odnosić nie do momentu powstania obowiązku podatkowego ale do daty nabycia tej rzeczy. W dalszej części skargi pełnomocnik Skarżącego wskazywał, że forma wtryskowa została wykonana jako praca dyplomowa w technikum, a u podstaw jej wykonania nie istniał obowiązek sprzedaży, a i sama sprzedaż dokonana po latach nie nosiła charakteru częstotliwego bowiem podatnik nie wykonał więcej form wtryskowych, które mógłby sprzedać. Odnosząc się natomiast do treści ustaleń w zakresie wytworzenia i sprzedaży pasków plastikowych pełnomocnik Skarżącego wskazał, że stanowiły one efekt działania spółki cywilnej, fakt ten nie został co prawda potwierdzony na piśmie ale organy podatkowe nie kwestionowały w żaden sposób wyjaśnień podatnika dotyczących okoliczności wytworzenia tych towarów. Zdaniem pełnomocnika Skarżącego paski zostały wytworzone w ramach działającej spółki cywilnej. Pełnomocnik Skarżącego dodatkowo zarzucał, że w aktach sprawy znajdują się potwierdzenia wydania pasków z dnia [...] i [...].2002r., co gdyby przyjąć tok rozumowania organów podatkowych, powodowałoby, że obowiązek podatkowy powstał w październiku i listopadzie na zasadzie art. 6 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosząc o oddalenie skargi uzasadniał jak dotychczas, wyjaśniając dodatkowo, że wydanie pasków [...].2002r. dotyczyło jedynie ich wydania w celu sprawdzenia stanu technicznego, dlatego też organy podatkowe przyjęły, że obowiązek podatkowy powstał w momencie wydania pasków i podpisania umowy sprzedaży, listopadzie więc w listopadzie 2002r. Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych, organ podatkowy wskazał, że postępowanie było prowadzone w sposób prawidłowy, a uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie wymagane przez przepisy elementy. W toku postępowania sądowego pełnomocnik Skarżącego pismem z dnia [...].2007r. powołał się na ustalenia Sądu Rejonowego, który wyrokiem z dnia [...].2006r. sygn. akt [...] uniewinnił Skarżącego od zarzutów nie rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży pasków i formy wtryskowej, przyjmując w uzasadnieniu, że forma wtryskowa została wytworzona jako praca dyplomowa, co powoduje, że nie mogła zostać uznana za wytworzoną w celu odsprzedaży, a paski zostały, co prawda, wytworzone w celu odsprzedaży ale zostały nabyte przez Skarżącego na wyłączną własność po śmierci W. G. i taki sposób nabycia nie wskazywał na zamiar ich odsprzedaży w momencie nabycia. W dodatkowym piśmie z dnia [...].2007r. pełnomocnik Skarżącego wskazywał na moc wiążącą ww. wyroku karnego, który został przedłożony do akt z klauzulą prawomocności, a także zarzucał brak badania ksiąg (ewidencji VAT) przez organy podatkowe i brak ich odrzucenia jako nierzetelnych, w tym także brak sporządzenia protokołu z kontroli, o której mowa w art. 290§5 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa co naruszyło przepisy art. 193 tejże ustawy. W piśmie z dnia [...].2007r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazywał, iż jedynie wyrok skazujący zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże sąd administracyjny. Odnosząc się natomiast do zarzutu braku sporządzenia protokołu w trybie art. 193 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśniał, iż na podstawie art. 290 §5 tejże ustawy ustalenia mogą być zawarte w protokole kontroli, protokół kontroli został sporządzony a Skarżący złożył do niego wyjaśnienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem sporu jest zarówno stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe jak i sposób subsumcji stanu faktycznego do hipotezy normy prawnej art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Należy przy tym zaznaczyć, że pełnomocnik Skarżącego wprawdzie nie powoływał się w skardze na błędnie ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny, praktycznie jednak wskazywał na takie elementy stanu faktycznego - istotne dla późniejszego rozstrzygnięcia, które zostały odmiennie przedstawione w zaskarżonej decyzji, odmiennie w skardze, a odmiennie w uniewinniającym wyroku karnym. Z akt administracyjnych przedłożonych przez Dyrektora Izby Skarbowej wynika, że organy podatkowe przyjęły, iż Skarżący rozpoczął początkowo wykonywanie formy wtryskowej jako pracy dyplomowej, przy czym jej wykonanie zostało dokończone samodzielnie przez Skarżącego po dyplomie, z uwagi na fakt, że szkoła zmieniła pracę dyplomową na wykonanie noża do miodu jako pracę mniej skomplikowaną. Powyższe ustalenia faktyczne wynikają z uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i zgodne są z treścią protokołu kontroli z dnia [...].2004r. oraz uzupełnienia z dnia [...].2005r. do protokołu z kontroli. W skardze, jak również w trakcie postępowania administracyjnego Skarżący nie kwestionował ustaleń organów podatkowych co do stanu faktycznego. Natomiast z uzasadnienia wyroku z dnia [...].2006r. Sądu Rejonowego wynika, że sąd karny przyjął, iż matryca (forma wtryskowa) została wykonana jako praca dyplomowa. Podobnie w przypadku plastikowych pasków, różnice w istotnych elementach stanu faktycznego wynikają z porównania treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów z treścią uzasadnienia skargi oraz treścią uzasadnienia wyroku karnego. I tak, z treści uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej wynika, że organy podatkowe przyjęły, iż paski plastikowe zostały wykonane przez Skarżącego w celu ich odsprzedaży, przy czym współudział W. G. polegał na zorganizowaniu materiału (którego koszty ponosił Skarżący), organizacji transportu, organizacji magazynowania, użyczania maszyn do produkcji. Z decyzji ani też z protokołów kontroli nie wynika, aby W. G. był wspólnikiem cywilnym Skarżącego, sam Skarżący nie wskazywał też w trakcie całego postępowania administracyjnego aby zawierał spółkę cywilną z W. G. Nie wskazywał też aby paski stanowiły współwłasność z W. G. Dopiero na etapie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pełnomocnik Skarżącego wyjaśniał, że współpraca Skarżącego z W. G. miała charakter spółki cywilnej, przy czym przyznał jednocześnie, że fakt istnienia spółki nie został stwierdzony na piśmie. Dopiero też na etapie skargi pełnomocnik Skarżącego wskazał, że paski stanowiły wspólną własność przy czym jak podawał w skardze "Skarżący stał się właścicielem tego towaru w sytuacji, gdy stracił nadzieję na ich zbycie". Pełnomocnik Skarżącego nie wyjaśnił dokładnie na jakiej zasadzie Skarżący stał się wyłącznym właścicielem pasków tj. czy przejął paski za odpłatnością, czy też w wyniku rozporządzenia testamentowego zmarłego W. G. Natomiast z uzasadnienia wyroku karnego wynika, że sąd karny ustalił, iż paski stanowiły współwłasność (sąd karny nie wypowiadał się na temat istnienia lub nieistnienia spółki cywilnej), przy czym po śmierci współwłaściciela W. G. paski przeszły na własność skarżącego. Z uzasadnienia wyroku karnego nie wynika, jaka konkretnie czynność prawna lub zdarzenie prawne stało się podstawą przejęcia własności pasków przez Skarżącego. Przytoczone powyżej różnice pomiędzy ustaleniami faktycznymi przyjętymi w decyzjach administracyjnych, uniewinniającym Skarżącego wyroku karnym a także relacją co do faktów, zawartą w skardze pełnomocnika Skarżącego skierowanej do sądu administracyjnego, mogą uzasadniać różnice w interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Niemniej jednak, zdaniem Sądu, sam fakt istnienia takich różnić w ustaleniach faktycznych, a w konsekwencji różnic w interpretacji ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie może uzasadniać uchylenia zaskarżonej decyzji w rozpatrywanej sprawie, gdyż różnice te pojawiły się dopiero na etapie rozpatrywania skargi przez sąd administracyjny. Uzasadniając powyższy pogląd, należałoby na wstępie zaznaczyć, że generalnie sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy, zgromadzonego w postępowaniu przed właściwymi organami. Ta zasada wynika z treści art. 133 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), zgodnie z którym "sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy". W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie dokonuje się zatem ponownego ustalenia stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz jedynie ocenia, czy właściwe w sprawie organy administracji publicznej ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym, a następnie czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego odpowiadające poczynionym ustaleniom. Powyższa reguła orzekania sądu administracyjnego modyfikowana jest treścią art. 11 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie wyrok sądu karnego uniewinnił Skarżącego od zarzucanych mu czynów, a więc formalnie ustalenia sądu karnego nie mają mocy wiążącej dla orzekającego sądu administracyjnego. Zawarte w uniewinniającym wyroku ustalenia sądu karnego, który co do zasady uprawniony, a nawet zobowiązany jest do przeprowadzenia własnego postępowania dowodowego w celu ustalenia, istotnych dla sprawy odpowiedzialności karnej, okoliczności faktycznych nie mogą automatycznie skutkować przyjęciem przez sąd administracyjny, że odmiennie ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny, został określony z naruszeniem zasad postępowania dotyczących reguł przeprowadzania dowodów lub też reguł oceny zebranych w sprawie dowodów. W przedmiotowej sprawie ani Skarżący, ani też jego profesjonalny pełnomocnik reprezentujący Skarżącego począwszy od etapu wniesienia odwołania na decyzje organu pierwszej instancji, nie kwestionowali ustaleń faktycznych. Ustalenia faktyczne, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowią wierne odbicie relacji zawartych w decyzji organu pierwszej instancji, treści protokołów sporządzanych w trakcie postępowania a także wyjaśnień do protokołu składanych przez samego Skarżącego. W szczególności znajdujący się w aktach administracyjnych (k. 19 - 21) protokół uzupełniający z dnia [...].2004r. do protokołu spisanego dnia [...].2004r. szczegółowo relacjonuje podawane przez Skarżącego okoliczności dokończenia samodzielnie w domu matrycy przed końcem 1989 roku, a następnie wykonywania od 1989 do 1990 roku pasków plastikowych. W wniesionej skardze pełnomocnik Skarżącego poprzestając jedynie na podaniu informacji dotyczącej działania Skarżącego przy wykonywaniu pasków w formie spółki cywilnej, nie wskazywał aby w trakcie postępowania ta okoliczność była podnoszona. Na marginesie należy przy tym dodać, że pełnomocnik Skarżącego przyznawał jednocześnie, iż nie posiada pisemnego dowodu na działalność takiej spółki cywilnej. Zdaniem Sądu rozpatrującego skargę i badającego dodatkowo w tej części sprawę zgodnie z art. 134 ust. 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej ustaleń faktycznych brak jest luk, nieścisłości a także rozbieżności z zgromadzonym materiałem dowodowym. Stąd Sąd nie dopatrzył się w sprawie naruszenia przepisów procesowych dotyczących sposobu gromadzenia dowodów w sprawie, ani też naruszenia przepisów procesowych dotyczących sposobu oceny zebranego w sprawie materiału. Odnosząc się natomiast do zarzutów pełnomocnika Skarżącego o braku sporządzenia protokołu, o którym mowa w art. 193 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa to należałoby się powtórzyć za Dyrektorem Izby Skarbowej (pismo z dnia [...].2007r.), że w sprawie zostały sporządzone protokoły z kontroli podatkowej w trybie art. 290 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa, w których to protokołach zawarto dane dotyczące badania ksiąg Skarżącego, w tym dane dotyczące badania ksiąg (rejestrów VAT) za listopad 2002r. Brak wyraźnego zastrzeżenia w protokole kontroli, iż księgi Skarżącego są nierzetelne w części obejmującej sprzedaż formy wtryskowej i plastikowych pasków nie stanowi zatem w ocenie Sądu, naruszenia prawa procesowego w stopniu wpływającym istotnie na rozstrzygnięcie, a co za tym idzie skutkującym uchyleniem decyzji w trybie art. 145 §1 pkt 1 lit. c cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prezentując powyższy pogląd Sąd kierował się przede wszystkim przekonaniem, że przepis art. 193 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa ma funkcję ochronną pozwalającą podatnikowi w tak istotnej sprawie jak nierzetelność ksiąg i przystąpienie przez organ podatkowy do szacowania podstawy opodatkowania, wnieść zastrzeżenia do zawartych w protokole ustaleń, przedstawiając jednocześnie dowody, które umożliwią organowi podatkowemu prawidłowe określenie podstawy opodatkowania. Świadczy o tym redakcja art. 193 §5 i §8 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa, zastrzegająca dla podatnika szczególne uprawnienia w porównaniu do pozostałych protokołów sporządzanych w trakcie postępowania dowodowego, a regulowanych przepisami art. 172 - 177 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa. Zasada protokolarnego stwierdzania nierzetelności ksiąg nie może być więc rozumiana jako formalistycznie traktowany wymóg poprzedzenia tego typu protokolarną formułą każdej decyzji określającej wielkość zobowiązania podatkowego w innej wysokości niż to wynika z deklaracji lub zeznania podatkowego osoby rozliczającej swoje zobowiązania podatkowe w oparciu o prowadzone księgi i rejestry. W ocenie Sądu, istotnym elementem wpływającym na wynik sprawy, jest zbadanie przez organ podatkowy ksiąg i rejestrów podatnika tak aby ustalić czy kwestionowana przez organy podatkowe transakcja została ujęta w księgach i w jakiej formie (wysokości), a także utrwalenie tego badania w formie protokołu sporządzonego w trybie art. 193 lub art. 290 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa. Oba te elementy znalazły swoje odbicie w dokumentacji kontroli podatkowej i postępowania podatkowego opartego na materiałach zgromadzonych w toku kontroli. Sąd uznał więc za bezzasadną argumentację pełnomocnika Skarżącego w części braku protokołu z art. 193 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa. Odnosząc się natomiast do argumentów merytorycznych pełnomocnika Skarżącego, to przyjmując za organami podatkowymi, że sprzedane w listopadzie 2002r. plastikowe paski i forma wtryskowa nie były przedmiotami nabytymi czy też wytworzonymi w celu zaspokajania osobistych, prywatnych potrzeb Skarżącego - sprzedaż tych towarów należało zakwalifikować jako wykonywanie czynności w warunkach określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Skarżący ani jego pełnomocnik nie wskazywali na używanie formy wtryskowej przez okres sześciu miesięcy (np. do produkcji innych pasków, sprzedawanych innym odbiorcom). Fakt, że paski i forma zostały wytworzone w latach na przestrzeni lat 1989 i 1990, nie ma znaczenia w sprawie, gdyż, jak słusznie zauważyły organy podatkowe, przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w art. 6 ust. 1 wiążą obowiązek podatkowy z faktem wydania towarów i wykonania usługi, a nie z momentem wytworzenia towarów. Słusznie też organy podatkowe przyjęły, że skoro wydanie pewnej partii towarów w październiku 2002r. miało na celu jedynie sprawdzenie stanu technicznego pasków, a sama transakcja doszła do skutku w listopadzie 2002r. to całość uzyskanych obrotów należało zakwalifikować jako sprzedaż listopada 2002r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 151 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.