I SA/Kr 1342/03

Sygn. akt I SA/Kr 1342/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr), Asesor WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2006r., sprawy ze skargi A. s.c. R. G. , S. S., na postanowienie Izby Skarbowej, z dnia 16 czerwca 2003r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji , II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 625 zł ( sześćset dwadzieścia pięć złotych) Sygn. I S.A./Kr 1342/03 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. Urząd Skarbowy odmówił wszczęcia postępowania odnośnie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2000 rok dla spółki cywilnej "A"R.G. , S. S.. Organ ustalił , że wniosek w tym zakresie wpłynął w dniu [...] lutego 2003 roku , jednakowoż spółka ta została zlikwidowana i wykreślona z rejestru podatników w dniu [...] kwietnia 2001 roku. Podstawą odmowy wszczęcia postępowania był przepis art. 165 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / DZ, U, Nr 137 , poz. 926 ze zm./. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie pełnomocnik wspólnika rozwiązanej spółki wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i stwierdzając, iż ustalenie bytu prawnego podatnika nie stoi na przeszkodzie do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty , a jako taki należało potraktować złożone przez niego pismo z dnia 25 lutego 2002 r. Izba Skarbowa [...]czerwca 2003 r. utrzymała powyższe postanowienie w mocy. Organ odwoławczy powołał przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 11 , poz. 50 ze zm./ ,wedle którego podatnikami tego podatku są osoby prawne , jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej i osoby fizyczne. W niniejszej sprawie podatnikiem podatku VAT była więc spółka cywilna a nie wspólnicy , którzy w momencie rozwiązania spółki tracą legitymację do występowania w postępowaniu dotyczącym zobowiązań spółki. Pełnomocnik reprezentujący jednego ze wspólników zlikwidowanej spółki nie był uprawniony do wniesienia wniosku , gdyż nie mógł być pełnomocnikiem strony , która przestała istnieć w chwili rozwiązania spółki. Nie był również stroną tego postępowania. Na poparcie swego stanowiska organ powołał się na orzecznictwo NSA wyrok I S.A./Kr 2082/00. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie pełnomocnik byłych wspólników spółki zarzuca organowi naruszenie przepisów prawa procesowego i domaga się uchylenia postanowienia Izby Skarbowej. Zarzuca bezzasadną odmowę wszczęcia postępowania przez organy w zakresie stwierdzenia nadpłaty w podatku VAT , w sytuacji gdy jego mocodawcy zapłacili podatek w wysokości nienależnej , na podstawie nieprawidłowo sporządzonej deklaracji podatkowej. Izba skarbowa utrzymała postanowienie organu I instancji z uwagi na brak umocowania do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, nie wzywając o pełnomocnictwo. Tymczasem wnoszący skargę został umocowany do reprezentowania zlikwidowanej spółki czego dowodem jest dołączony do skargi dokument. Argument dotyczący braku zdolności spółki , która zaprzestała działalności gospodarczej w postępowaniu dotyczącym nadpłaty w podatku VAT jest chybiony i narusza konstytucyjną zasadę równości. Skoro po zgłoszeniu zaprzestania działalności , organy podatkowe mogą dochodzić zapłaty nieprawidłowo naliczonego podatku , równie skutecznie spółka lub jej wspólnicy , powinni mieć możliwość dochodzenia zwrotu kwot wpłaconych skarbowi państwa nienależnie , na podstawie nieprawidłowo sporządzonej deklaracji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie należy przypomnieć , że zgodnie z art. 1 par 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych / DZ.U. Nr. 153 , poz. 1269/, Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium , trzeba stwierdzić ,że wydana została z naruszeniem przepisów postępowania. W pierwszym rzędzie stwierdzić należy , iż nie budzi wątpliwości Sądu stanowisko organów , iż skoro zgodnie z przepisami prawa materialnego - art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 11 , poz. 50 ze zm./ podatnikiem podatku od towarów i usług jest spółka cywilna , to w momencie jej rozwiązania wspólnicy tracą legitymację do występowania w postępowaniu dotyczącym zobowiązań spółki. Pogląd ten utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych /między innymi wyrażony został w wyroku I S.A./Kr 2082/00 z dnia 11 X. 2002 r. na który powołują się organy / ,odnoszącym się do stanów faktycznych w których chodziło o dopuszczalność określenia zobowiązania podatkowego spółki cywilnej po jej rozwiązaniu. W niniejszej jednak sprawie obu organom umknął fakt , iż wniosek z dnia [...] lutego 2003 r. złożony przez pełnomocnika R.G. z dnia [...] lutego 2003 r. nie był mając na uwadze jego uzasadnienie jednoznaczny w swej treści w tym sensie , że zawierał istotnie żądanie wszczęcia postępowania o określenie zobowiązania podatkowego spółki za kwiecień 2000 rok. Sygnalizował on istnienie nadpłaty w podatku . Tymczasem bez wyjaśnienia jego istoty , organ pierwszej instancji potraktował go jako żądanie określenia zobowiązania spółki. W zażaleniu na postanowienie organu I instancji pełnomocnik już w sposób wyraźny podnosi , że chodzi o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT za miesiąc kwiecień 2002 r , w tym samym wymiarze co zaległość w podatku VAT podlegającym wpłacie za miesiąc marzec 2000 r. W tym stanie rzeczy co najmniej Izba Skarbowa , winna podjąć działania zmierzające do wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości co do żądania podatnika a tymczasem, jak podano wyżej utrzymała w mocy postanowienie organu i instancji. Nie wyjaśnienie ich w ocenie Sądu czyniło przedwczesnym postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie złożonego wniosku , a tym samym doprowadziło do naruszenia przepisu art. 165 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa wyżej powołanej , skoro w świetle okoliczności wyżej przytoczonych oraz podnoszonych twierdzeń w treści skargi , nie jest jasne czego skarżący w złożonym wniosku się domagali , czy określenia zobowiązania podatkowego za miesiąc kwiecień 2000 rok / o czym organy orzekały / , czy stwierdzenia nadpłaty do czego się nie odniesiono. Mając na uwadze powyższe , Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy przepisu art. 145 par. 1 ust. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ, U. Nr. 153 , poz. 1270 ze zm./ w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z tej samej daty Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 , poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 pierwszej z ustaw wyżej powołanych.