I OSK 1794/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1453/07 odrzucającego skargę G. C. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1453/07 odrzucił skargę G. C. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżona decyzja została doręczona G. C. 3 lipca 2007 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dnia 2 sierpnia 2007 r. Zatem do tego dnia skarżąca mogła wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Edukacji Narodowej. Ponieważ skarżąca wysłała przedmiotową skargę drogą pocztową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie do Organu, za datę wniesienia skargi, należy uznać - stwierdził Sąd - datę przekazania tej skargi przez Sąd do ministra Edukacji Narodowej, to jest datę 3 sierpnia 2007 r., a więc dzień nadania skargi w urzędzie pocztowym, ponieważ taką drogą Sąd przekazał ją Organowi. Stąd należy przyjąć, iż skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). G. C. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a., poprzez niewłaściwą wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż wprawdzie skarga została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie do Organu, który wydał decyzję, lecz skarga ta została wniesiono jeszcze przed upływem trzydziestodniowego terminu biegnącego od dnia doręczenia decyzji. W ocenie skarżącej, zachowanie terminu do złożenia skargi było zatem uzależnione - w niniejszej sprawie - od tego, czy pracownicy sekretariatu Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wykonają zarządzenie o przekazaniu akt Organowi najpóźniej dnia 2 sierpnia 2007 r. Ponadto, strona wskazała, iż działając bez profesjonalnego pełnomocnika nie miała świadomości, że wnosząc skargę bezpośrednio do Sądu, narusza procedurę sądową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy. Niewątpliwie jednym z warunków dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w terminie. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem, którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego, co wynika z art. 54 § 1 powołanej ustawy. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi administracji publicznej. Jednakże o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do Organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca złożyła wprawdzie skargę przed upływem trzydziestodniowego terminu, jednakże bezpośrednio do Sądu I instancji, który jak wynika z akt, skargę nadał do właściwego Organu w dniu 3 sierpnia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie) .Trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał zaś 2 kwietnia 2007 r. Stąd - jak przyjął Sąd I instancji - skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej do Ministra Edukacji Narodowej po upływnie określonego w ustawie terminu. Zwłaszcza, że treść przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulujących tryb i sposób wnoszenia skarg do sądu administracyjnego jest jednoznaczna, a strona uzyskała stosowne w tym zakresie pouczenie zawarte w decyzji. Podnoszony przez stronę również argument, iż działała samodzielnie, bez profesjonalnego pełnomocnika, nie oznacza, że skarżąca zwolniona była z zachowania trybu i sposobu składania skargi do sądu administracyjnego, o czym została precyzyjnie pouczona wraz z doręczeniem jej decyzji. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących terminu przekazania skargi przez Sąd I instancji do Organu, należy wskazać, że wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2007 r., o przekazaniu skargi, nastąpiło już 2 sierpnia 2007 r. (karta 26), a sam fakt nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym 3 sierpnia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zatem w świetle obowiązujących w sądach administracyjnych zasad obiegu i ewidencjonowania wszelkiej korespondencji, przekazanie skargi nastąpiło niezwłocznie. Strona zaś, która wbrew obowiązującym przepisom i uzyskanemu pouczeniu naruszyła tryb wnoszenia skargi, nie może skutecznie powoływać się na okoliczność, że złożyła skargę do Sądu, wprawdzie bez pośrednictwa Organu, ale w terminie. Bowiem jednym z warunków formalnych skargi jest właśnie prawidłowe jej wniesienie za pośrednictwem Organu. Wniesienie skargi do Sądu - który i tak przed przekazaniem jej do Organu, w ogóle nie bada czy terminy zostały zachowane - nie może być uznane za skuteczne. Na marginesie należy zaznaczyć, że ustawodawca, biorąc pod uwagę zmianę trybu wnoszenia skarg, przewidział w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), iż w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 2, tj. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a, czyli ze skutkiem wniesienia skargi za pośrednictwem organu. Jednakże możliwość ta była dopuszczalna, wyłącznie w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.