II SA/Bd 15/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak ( spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lutego 2008r. sprawy ze skargi R. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego 1.oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa ( Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ) na rzecz adwokata J. S. kwotę 292,80 zł ( dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100 ) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. II SA Bd 15/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. na podstawie art. 123 ustany z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 z późn. zm.), w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jednolity: Dz. U. z 2002r., Nr 110, poz. 968 z późn. zm. ), podjął z urzędu postępowanie egzekucyjne wszczęte wobec R. L. na mocy postanowienia tegoż organu z dnia[...] ., Nr [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia organ I instancji wskazał, że ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Prawomocnym wyrokiem z dnia 30 listopada 2005r., Sygn. akt. II SA/Bd 57/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie tutejszego organu z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie złożył R. L. wskazując, że decyzje organów orzekających w sprawie nakazu rozbiórki były błędne, ponieważ dokonał on jedynie remontu starego budynku gospodarczego. Nadto, sporny budynek gospodarczy był ujęty na planie w momencie zakupienia działki w 1991 roku. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie art. 123 w związku z art. 144 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 81 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126, z późn. zm.), oraz art. 18, art. 23 § 1 i § 4 pkt 2, art. 57 § 1 wskazanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, iż w związku ze wskazanym wyżej prawomocnym wyrokiem WSA w Bydgoszczy oddalającym skargę zobowiązanego na postanowienie WINB z dnia [...] r. w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia, ustąpiła przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Stąd po przeprowadzeniu dnia [...] r. oględzin nieruchomości przy wymienionym adresie stwierdzono niewykonanie obowiązku rozbiórki znajdującego się tam budynku gospodarczego. Organ I instancji zaskarżonym postanowieniem zasadnie zatem podjął, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zawieszone postępowanie egzekucyjne w przedmiotowej sprawie. Nadto, w odniesieniu do wysuwanych zarzutów zawartych w zażaleniu organ wskazał, że są one bezzasadne i w żaden sposób nie podważają zaskarżanego rozstrzygnięcia. Przedmiotowe postępowanie dotyczyło bowiem zupełnie innej kwestii, aniżeli poruszana w zażaleniu, a mianowicie prawidłowości podjęcia przez PINB zawieszonego postępowania egzekucyjnego, a nie zasadności nałożonego obowiązku. W przedmiotowej sprawie zawieszenie i podjęcie postępowania egzekucyjnego w administracji nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i nie występują żadne formalne i merytoryczne przeszkody do jego prowadzenia. Nadto, zarówno ww. decyzja nakazująca skarżącemu rozbiórkę przedmiotowego budynku, jak i postanowienie o wszczęciu wobec R. L. postępowania egzekucyjnego w administracji i nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku poddane były kontroli instancyjnej w toku postępowania administracyjnego oraz sądowej, a rozstrzygnięcia w powyższych sprawach korzystają z przymiotu rzeczy osądzonej. W skardze do Sądu R. L. podtrzymał argumentację jak również zarzuty zawarte w zażaleniu. Ponownie podniósł, iż decyzje organów orzekających w jego sprawie były błędne, ponieważ dokonał on jedynie remontu starego budynku gospodarczego. Potwierdził również, że organ pozbawił go możliwości wypowiedzenia się w sprawie, a sporny budynek gospodarczy był już ujęty na planie w momencie zakupienia działki w 1991 roku. Do wykonania remontu budynku przystąpił dopiero po uzyskaniu środków finansowych w postaci kredytu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie należy podkreślić, że jak wynika z przedstawionego przebiegu sprawy przed organami administracji, pod rozwagę Sądu została poddana wyłącznie kwestia zgodności z prawem postanowienia zapadłego w tzw. postępowaniu wpadkowym tj. w postępowaniu, którego przedmiotem jest tylko cząstkowy problem powstały w toku postępowania dotyczącego egzekucji i nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania oznacza bowiem jedynie, że nie ma przeszkód procesowych do prowadzenia postępowania głównego tj. w niniejszej sprawie w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Sąd rozważał zatem tylko i wyłącznie kwestię, czy w sposób prawidłowy (tj. zgodny z prawem) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. orzekł o podjęciu zawieszonego postępowania Dokonując oceny zasadności skargi w tym aspekcie Sąd uznał, iż żaden z podnoszonych przez skarżącego zarzutów nie dotyczy podstaw prawnych i faktycznych skarżonego postanowienia, lecz problemów związanych z merytorycznym rozstrzygnięciem w sprawie o nakazanie rozbiórki. W konsekwencji nie mają znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia Sądu te zarzuty skarżącego, które odnoszą się do prawidłowości końcowego rozstrzygnięcia w sprawie o rozbiórkę. Nie dotyczą one bowiem przedmiotu tej sprawy, tj. podjęcia zawieszonego postępowania. Już z tego tylko powodu rozważanie tych zarzutów dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie może być przydatne. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) organ ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie administracyjne, jeżeli ustała przyczyna, dla której zostało ono zawieszone. Bezspornym w sprawie pozostaje, że postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego wydane zostało wobec wniesienia przez R. L. skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Jak wynika z akt administracyjnych wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 30 listopada 2005 r. i nie został przez stronę zaskarżony w przepisanym terminie. Wypada więc tylko powtórzyć za organem, że skoro przyczyną zawieszenia było oczekiwanie na wydanie wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi R. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., a wyrok ten został wydany , to nie było powodu dla utrzymania stanu zawieszenia postępowania. W szczególności zaś utrzymania stanu zawieszenia nie mogą uzasadniać podnoszone przez skarżących względy merytoryczne i ich generalny sprzeciw wobec nakazu rozbiórki. Z tego powodu skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) należało oddalić.