II SA/Rz 385/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Anna Lechowska /spr./ NSA Ryszard Bryk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S. R., D. T., E. K., M. K. i Z. C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących S. R., D. T., E. K., M. K. i Z. C. solidarnie kwotę 355 zł /słownie: trzysta pięćdziesiąt pięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 385/07 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] marca 2007r. nr [...] Wojewoda -działając na podstawie art. 134 oraz w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) - po ponownym rozpatrzeniu odwołania S. R., Z. C., M. K., D. T. i E. K. działających przez pełnomocnika radcę prawnego A. M. od decyzji Starosty z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości położonej w R. oraz rozliczeń związanych z tym zwrotem stwierdził, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, że opisaną wyżej decyzją Starosta orzekł o zwrocie nieruchomości położonej w R. oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha obręb [...] stanowiącej własność Gminy na rzecz odwołujących zobowiązując je jednocześnie do zwrotu na rzecz Gminy wypłaconego odszkodowania w kwocie 25 256,00 zł., w terminie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji. Od decyzji tej, radca prawny A. M. pismem z dnia 22 marca 2005r. znak: [...], działający w imieniu: S. R., Z. C., M. K., D. T. i E. K. złożył odwołanie do Wojewody za pośrednictwem Prezydenta Miasta, które to odwołanie (w dwóch egzemplarzach) zostało wysłane w dniu 22.03.05r. ( fakt ten wynika ze stempla pocztowego na kopercie), z datą wpływu do Urzędu Miasta 23.03.2005r. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] marca 2005r. nr [...] przekazał je według właściwości Staroście, Z kolei Starosta pismem z dnia 06.04.2005r. znak: [...] przekazał je Wojewodzie. W aktach sprawy nadesłanych przez organ I instancji brak było daty otrzymania decyzji Starosty przez radcę prawnego A. M.. W związku z tym, kolejnymi pismami z dnia 14.04.2005r. i z dnia 09.05.2005r. Wojewoda zwrócił się doń o przedłożenie dowodu wskazującego ową datę, jednak na pisma te nie otrzymał pozytywnej odpowiedzi. W tej sytuacji organ II instancji akta sprawy wraz z odwołaniem zwrócił organowi I instancji celem uzupełnienia w zakresie ustalenia daty doręczenia decyzji z dnia [...].02.2005r. nr [...] pełnomocnikowi stron a po wykonaniu zleconych czynności, postanowieniem z dnia [...] lipca 2005r. stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, na którym widnieje pieczątka "Kancelaria Radców Prawnych A. M. [...]" z podpisem osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, wynikało bowiem, że decyzję Starosty doręczono pełnomocnikowi stron w dniu 07.03.2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. - w wyniku rozpoznania skargi S. R., Z.C. M.K. D. T. E.K.- wyrokiem sygn. akt II SA/Rz 808/05 z dnia 21 września 2006r., który uprawomocnił się od dnia 18.11.2006r., uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody. W jego uzasadnieniu wskazał, że należy przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd przeprowadzić wszelkie dowody umożliwiających ustalenie faktycznej daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony w sposób pewny. Dowodem takim w razie skierowania do niego pocztowej przesyłki poleconej będzie rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych, znajdujących się w urzędzie pocztowym właściwym do doręczania tej przesyłki. Rozważyć też winien organ celowość przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osób, których podpisy figurują na dowodzie doręczenia. Organ II instancji w postępowaniu ponownym zwrócił po raz kolejny akta do organu I instancji celem ich uzupełnienia przez ustalenie daty doręczenia wymienionej decyzji pełnomocnikowi stron - radcy prawne A.M. Starosta przy piśmie z dnia 01.03.2007r. nr [...] przekazał do Wojewody akta sprawy dotyczącej zwrotu nieruchomości położonej w R. oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha w obrębie [...] uzupełnione o stosowny dokument potwierdzony za zgodność z oryginałem dnia 28.02.2007r., z Urzędu Pocztowego nr 2 [...], tj. zbiorowy dowód odbioru przesyłek dla radcy prawnego A. M. z Kancelarii Radców Prawnych w [...], wskazujący w punkcie 14, że przesyłka oznaczona jako list polecony nr 8235 nadany w Urzędzie Pocztowym w R., została doręczona adresatowi w dniu 07.03.2005r. a odbiór tej przesyłki został pokwitowany podpisem odbiorcy i pieczątką firmową Kancelarii Radców Prawnych A. M., [...]. Zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Ponadto przepis art. 57 § l Kpa stanowi, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W tym przypadku - zgodnie z zasadą ustaloną w powołanych przepisach - skoro radca prawny A. M. zaskarżoną decyzję otrzymał dnia 07.03.2005r., za koniec terminu do złożenia przez niego odwołania należy uważać upływ dnia 21.03.2005r. Natomiast odwołanie złożone przez wymienionego A. M. pismem z dnia 22 marca 2005r. zostało wysłane również w dniu 22.03.2005r, o czym świadczy data stempla pocztowego znajdującego się na kopercie nadania. Wobec powyższego, organ odwoławczy zobligowany był stwierdzić, że odwołanie zostało złożone uchybieniem terminu do jego wniesienia - - konkluduje organ odwoławczy Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyły S. R. , Z. C., M. K, D. T. i E. K. działające przez pełnomocnika radcę prawnego A. M. zarzucając postanowieniu naruszenie art. 134 , 7 i 77 ,8 oraz 10 kpa. i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, przy uwzględnieniu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ powołał się dla ustalenia , iż datą doręczenia kwestionowanej decyzji był 7 marca 2005r. na stosowny dokument nie wskazując o jaki dokument chodzi. Można jedynie przypuszczać, że miał na myśli rejestr dzienny doręczonych przesyłek poleconych prowadzony przez Urząd Pocztowy. Skarżący zarzucają , że rejestr ów może zawierać błąd. Fakt istnienia takiego błędu potwierdza pismo przedstawione przez strony skarżące z dnia 16 sierpnia 2005r. wydane przez Centrum Usług Pocztowych. Z pisma tego wynika , że wobec dużej ilości przesyłek i braku czasu na ich doręczenie przesyłkę doręczono w dniu 8 marca 2005r. Fakt doręczenie przesyłki dnia 8 marca 2005r. potwierdza także Starosta w piśmie z dnia 6 kwietnia 2005r,. W tych warunkach o ile Wojewoda miał wątpliwości , co do daty doręczenia winien zgodnie ze wskazaniami sądu przeprowadzić postępowanie dowodowe a w szczególności przesłuchać pracowników organu doręczającego i odbierającego przesyłkę. Postępowanie Wojewody wskazuje na niedopuszczalną w państwie prawa selekcję dowodów poprzez wybór tych , które mają wykazać postawioną raz tezę o spóźnieniu odwołania. Narusza to art. 7 i 77 §1 kpa , na co wskazuje choćby wyrok NSA OZ w Gdańsku z dnia 11 maja 1994r S.A./Gd2813/93 publ. Prok. i Pr. – dodatek z 1995 /3 poz. 63. Nadto z naruszeniem art. 10 §1 kpa organ nie dał stronie szansy wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed podjęciem zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu nie ustosunkowuje się on do twierdzeń organu i instancji , iż odwołanie wniesiono w terminie, jak również do dowodów zaoferowanych przez stronę skarżącą, tj. do prezentaty na kopercie i powołanego już pisma Centrum Usług Pocztowych i obarcza negatywnymi skutkami pracy Urzędu Pocztowego przyznanymi we wspomnianym piśmie stronę skarżącą. Nie znajduje to uzasadnienia w przepisach prawa i narusza powołane wyżej przepisy art. 7 i 77 §1 kpa oraz art. 8 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn , które legły u podstaw zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo - w polemice z zarzutami skargi wyjaśnił , że oparł się na pozostających w zgodności z sobą zapisach kopii zbiorowego dowodu odbioru przesyłek potwierdzonej za zgodność z oryginałem nadesłanej przez Pocztę Polską Centrum Sieci Pocztowej Urząd Pocztowy nr 2 opatrzonym datą 7 marca 2005r. i podpisem doręczyciela oraz odbiorcy oraz na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji, na którym uczyniono adnotację, co do daty i miejsca oraz nr przesyłki opatrzonej pieczęcią "PUP Poczta Polska Urząd Pocztowy 2 WSP ds. kontroli dokumentów 35-900 R. A. 9" wraz z podpisem ( k. 141 akt organu I instancji). W tych warunkach organ uznał za zbędne przesłuchiwanie osób, których podpisy figurują na dowodzie doręczenia. Dokumenty oferowane przez stronę, tj. koperta nie opatrzona żadnym podpisem i kserokopia pisma Centrum Usług Pocztowych do którego nie dołączono dowodów na potwierdzenie zawartych w nich informacji nie mogą stanowić dowodów , że decyzja została doręczona pełnomocnikowi w dniu 23 .03.2005r. Podobne stanowisko zajął Sąd w wyroku z dnia 21 września 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podług art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) -zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd jest zobowiązany do uchylenia decyzji (zaskarżalnego postanowienie) lub stwierdzenia jej nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane art. 156 kpa lub innych przepisach. Dokonawszy w sprawie takiej właśnie kontroli, sąd doszedł do wniosku, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydana z naruszeniem przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi jest postanowienie organu II instancji stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżące - działające przez pełnomocnika radcę prawnego A.M. - odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] orzekającej o zwrocie nieruchomości w niej wymienionych. W sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie , który prawomocnym wyrokiem sygn. akt II SA/Rz 808/05 z dnia 21 września 2006r. uchylił postanowienie Wojewody o takim samym rozstrzygnięciu. wobec naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. przez organ odwoławczy. Polegało ono na przyjęciu, iż dzień 7 marca 2005r. jest niewątpliwą datą doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony skarżącej, w oparciu o przedstawione przez organ I instancji potwierdzenie odbioru decyzji opatrzone w postępowaniu uzupełniającym datą "[...] marca 2005r" i nazwą miejscowości "R.". Sąd podkreślił, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, ani w odpowiedzi na skargę nie wskazano w jaki sposób wyjaśniono a następnie ustalono tę datę kwestionowaną przez skarżącego. Sąd zalecił, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, przeprowadzenie wszelkich dowodów umożliwiających ustalenie faktycznej daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony w sposób pewny. Wskazał też, iż dowodem takim, w razie skierowania do niego pocztowej przesyłki poleconej będzie rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych, znajdujących się w urzędzie pocztowym właściwym do doręczania tej przesyłki. Rozważyć też winien organ celowość przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osób, których podpisy figurują na dowodzie doręczenia. Organ II instancji w postępowaniu ponownym przekazał sprawę organowi I instancji w celu uzupełnienia postępowania, przy czym w piśmie przesyłającym z dnia 16 stycznia 2007r, nie wskazał jakie czynności winien przeprowadzić tenże organ a ograniczył się do zacytowania wskazówek sądu zawartych w wyroku i nakazał uzupełnić postępowanie zgodnie z tymi wskazówkami. Organ I instancji - w wykonaniu polecenia - przedstawił bez jakichkolwiek dodatkowych wyjaśnień kserokopię potwierdzoną dokumentu "Zbiorowy dowód odbioru nr 72" dla "Rp A. M. Kan. Radców Prawnych [...]" w którym pod poz. 14 w rubryce "Nadawcza placówka pocztowa" figuruje zapis "R. 8", w rubryce "Nr nadawczy" "8235" zaś w rubryce "Uwagi" zapis "po" opatrzony na odwrocie pieczęcią wspomnianej Kancelarii z nieczytelnym podpisem bez daty i nieczytelnym podpisem wydającego. W części tytułowej tego dokumentu widnieje pieczęć okrągła o treści "R. 2 07030509". Należy zauważyć przy tym, że na dokumencie tym znajduje się też przekreślona adnotacja r.? 72(73?) nie opisana i nie opatrzona podpisem. Organ II instancji ów dokument uznał dowód , iż przesyłka została doręczona w dniu 7 marca 2007r. i wydał zaskarżone postanowienie. Postanowienie to, podobnie jak poprzednie narusza przepisy art. 7 ,77 §1 i 80 kpa , jak również art. 10 §1 kpa i 107 §3 kpa w zw. z art.126 i 134 kpa a w konsekwencji także art. 153 P.p.s.a., statuujący zasadę związania organu oceną prawną i wskazaniami zawartymi w orzeczeniu sądu wydanym w sprawie. Jest w niej niesporne , że odwołanie skarżących zostało wniesione przez ich pełnomocnika radcę prawnego A. M. w dniu 22 marca 2005r. Spór dotyczy natomiast daty doręczenia decyzji temuż pełnomocnikowi, której to daty brakowało na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji przekazanym organowi przez urząd pocztowy. Dowód ten opatrzony był natomiast pieczęcią Kancelarii Radców Prawnych A. M., [...]. Pełnomocnik twierdzi , że przesyłkę tę otrzymał w dniu 8 marca 2005r, zaś organ , iż została ona doręczona osobie upoważnionej do odbioru przesyłek przez Kancelarię w dniu 7 marca 2007r. Na okoliczność swego twierdzenia pełnomocnik powołuje się na kopertę, w której pismo zostało przesłane opatrzoną pieczęcią potwierdzoną przez Kancelarię z datą 8 marca 2005r. oraz na pismo z dnia 16 sierpnia 2005 r. znak: [...] Centrum Usług Pocztowych Oddział Rejonowy w R., będące odpowiedzią na pismo Kancelarii znak: [...], dołączone w kserokopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika do pierwszej skargi . Z pisma tego wynika, że przesyłka o nr 08235 nadana w UP R. 8 została pobrana do doręczenia w dniu 7 marca 2007r. a doręczona adresatowi w dniu 8 marca 2007r. Pismo to - co wynika z uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie II SA/Rz 808/05 - z uwagi na istotne braki formalne (nieczytelny podpis złożony w zastępstwie Dyrektora Oddziału Rejonowego J. S., bez wskazania danych identyfikujących tę osobę oraz niewskazanue dowodów na podstawie , których poczyniono zawarte nim ustalenia) zostało uznane przez sąd za niewystarczające do przyjęcia w sposób jednoznaczny, że sporna przesyłka została odebrana w dniu wskazanym przez pełnomocnika skarżącego i konsekwencji do wykazania , że odwołanie złożono w terminie. Nie oznacza to jednak , że sąd dowód ów zdyskwalifikował i zwolnił organ od zweryfikowania zawartych w nim informacji oraz uprawnił do pominięcia go przy ocenie dowodów, jakie organ zobowiązany był zebrać dodatkowo na okoliczność ustalenia w sposób pewny daty odebrania przesyłki. Przeciwnie w wyroku tym , sąd zobowiązał organ do przeprowadzenia wszelkich dowodów umożliwiających ustalenie daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony w sposób pewny, wskazując jedynie przykładowo, jako jeden z takich dowodów rejestr dzienny przesyłek poleconych znajdujący się w urzędzie pocztowym i nakazując rozważenie celowości przesłuchania osób , których podpisy figurują na dowodzie doręczenia. Podkreślić bowiem należy , że organ orzekający wydając postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oparte na art. 134 kpa, ma wynikający z art. 7 i 77 §1 kpa obowiązek poprzedzić orzeczenie dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, przy zastosowaniu zasady otwartego systemu dowodów ustanowionego art. 75§1 kpa . Dowody te winien ocenić we wzajemnym powiązaniu a ustaliwszy na ich podstawie stan faktyczny, w uzasadnieniu postanowienia winien wskazać, na jakich dowodach się oparł a którym odmówił wiary i z jakiej przyczyny (art.107 §3 kpa). Standardom tym nie odpowiada zaskarżone postanowienie , w którego uzasadnieniu organ wskazał na opisany wyżej raport, jak również na uzupełnione już w toku postępowania wyjaśniającego zwrotne poświadczenie odbioru decyzji , na którym dopisano dopiero w toku tego postępowania datę "7 marca 2005" i uczyniono - jak sądzić należy - adnotację "R8325" oraz opatrzono pieczęcią "PPUP Urząd Pocztowy R. WSP ds. Kontroli Dokumentów 35-900 R." z widniejącym nr "1428" ale bez podpisu kontrolera . Organ nie wyjaśnił dlaczego tym właśnie dowodom (raport i uzupełnione zwrotne poświadczenie odbioru) dał wiarę - w sytuacji istnienia wspomnianego pisma Centrum Usług Pocztowych, z którego wynika , że przesyłkę doręczono w dniu 8 marca 2005r.,- nie czyniąc przy tym żadnych ustaleń co do okoliczności jego sporządzenia i nie podważając tym samym jego treści. Dokumenty, na które powołał się organ, zwłaszcza uzupełnienie zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji - z uwagi na brak czytelnych podpisów przy poczynionych w nim dopiskach nie mogą - bez bliższych wyjaśnień - być uznane za mające przesądzającą moc dowodową. Zauważyć przy tym wypadnie , że także na uznanym za przesądzający dowód w sprawie "Zbiorowym Dowodzie Odbioru" przesyłek podpisy są nieczytelne. Jak już wspomniano, organ nie przedstawił w uzasadnieniu postanowienia żadnej oceny dowodów istniejących w sprawie . Oceny takiej usiłował dokonać w odpowiedzi na skargę. Jest ona jednak nie tylko spóźniona ( patrz; wyrok Nasz 27 kwietnia 1992r IIISA 1838/91 nie publ.) ale bazuje na nieuzasadnionym przyjęciu, jakoby sąd - wskazując na wady pisma Centrum Usług Pocztowych - dokonał dyskwalifikacji tego dowodu. Zasadny jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 10 §1 kpa, który obliguje organ do umożliwienia stronom wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji między innymi co do zebranych dowodów. Zasada ta, z uwagi na charakter postanowienie z art. 134 kpa , jako kończącego postępowanie administracyjne znajduje zastosowanie w sprawie. Mimo uzyskania dodatkowego i uznanego za przesądzający w sprawie dowodu pełnomocnik skarżących nie został powiadomiony przez organ o możliwości zapoznania się z nim , ustosunkowania się do niego i zgłoszenia dodatkowych żądań. Wymienione wyżej naruszenia art. 7, 77 §1 80 i , 107 §3 kpa w zw. z art. 126 kpa i art. 10 §1 kpa mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy , co obliguje Sąd do eliminacji zaskarżonego postanowienie. W postępowaniu ponownym należy - przy wykorzystaniu wszelkich możliwych środków dowodowych - wyjaśnić , kiedy decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżących a w szczególności ustalić, kto podpisał pismo wydane przez Centrum Usług Pocztowych i na jakiej podstawie poczyniono opisane w nim ustalenie, co do spornej daty odebrania przesyłki i w razie potwierdzenia naprowadzonych nim okoliczność wyjaśnić, kto i jakich okolicznościach poczynił adnotacje co do daty odebrania i nr przesyłki na zwrotnym poświadczeniu odbioru adresowanej do pełnomocnika decyzji organu I instancji a także kto i w jakich okolicznościach podpisał zbiorowy dowód odbioru. Zebrane w tej kwestii dowody należy ocenić we wzajemnym powiązaniu i ustalić, czy odwołanie wniesiono w terminie, mając na względzie okoliczność , że zgodnie z wynikającą z art. 78 Konstytucji RP zasadą prawa do zaskarżania decyzji wydanych w pierwszej instancji, ewentualne uchybienia po stronie organu doręczającego nie mogą obciążać obywatela i pozbawić go możliwości skorzystania z odwołania. Dokonując wyboru sposobu przeprowadzenia postępowania uzupełniającego w ramach art. 136 kpa, organ winien mieć przy tym na uwadze zasadę szybkości postępowania wynikającą z art.12 kpa., mającą w sprawie znaczenie szczególne, wobec zawieszenia postępowania sądowego w sprawie II SA/Rz 891/05 ze skargi S. R., E. K., D. T., M. K. i Z. C. od decyzji Wojewody z dnia [...] września 2005r nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Z przytoczonych wyżej względów, sąd w oparciu o przepis art. 145 §1 pkt 1 lit.c. P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 §2 P.p.s.a.