II SA/Kr 386/05

PostanowienieWSA w Krakowie2007-11-28

Skład orzekający: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, złożony po upływie ustawowego terminu, może zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobni braku winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Skuteczne doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy zostało uznane za dokonane, a argumentacja o śmierci listonosza i braku doręczeń została uznana za niewiarygodną w świetle dowodów z akt sprawy.
Stan faktyczny
Strona J.C. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2007 r., który oddalił jej skargę na decyzję nakazu rozbiórki. J.C. twierdził, że nie wiedział o terminie rozprawy z powodu śmierci listonosza i braku doręczeń. Sąd uznał jednak, że doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy było skuteczne, ponieważ przesyłka była dwukrotnie awizowana. Ponadto, wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.C. w przedmiocie przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 386/05 oddalającego skargę J.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku W dniu 21 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 386/05 oddalił skargę J.C. na decyzję ......... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia ...............w przedmiocie nakazu rozbiórki. Rozprawa sądowa w tej sprawie odbyła się w dniu ..... maja 2007 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy wynika, że miało miejsce dwukrotne "awizowanie" tej przesyłki w dniach 19 kwietnia 2007 r. i 27 kwietnia 2007 r. na odwrotnej stronie potwierdzenia doręczenia widnieje informacja o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym w K. z powodu nieobecności adresata (akta sprawy, karta nr 3). Na kopercie widnieją podpisy osób zostawiających zawiadomienie (awizo). W związku z tym Sąd uznał za skuteczne doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy i wydał w dniu ...... maja 2007 r. wyrok. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 21 czerwca 2007 r. W dniu ..... sierpnia 2007 r. J.C. wniósł pismo zawierające żądanie sporządzenia uzasadnienia do ww. wyroku z dnia ....... maja 2007 r. wraz z przywróceniem terminu do złożenia tego wniosku. W uzasadnieniu swojego żądania J.C. podniósł, że nic nie wiedział o terminie rozprawy i nie otrzymał żadnego zawiadomienia. W tym okresie nie było żadnego listonosza w miejscowości S., ponieważ doręczyciel zginął w wypadku samochodowym i nie doręczano przesyłek. Wskazano, że w ten sposób został on całkowicie pozbawiony możliwości obrony swoich praw w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Wnioskodawca wskazał, że o wyroku dowiedział się 20.08.2007 r., kiedy otrzymał tytuł wykonawczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny po otrzymaniu tego wniosku zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w K. o wyjaśnienie sposobu doręczania przesyłek w okresie kwiecień-maj 2007 r. do miejscowości S. Z przekazanej informacji wynika, że listonosz doręczający przesyłki do miejscowości S. zginął w wypadku samochodowym w dniu .........2007 r., ale przesyłki było doręczane w normalnym trybie przez innego doręczyciela. Przesyłka sądowa (list o numerze R.......) zawierającą zawiadomienie o terminie rozprawy na dzień ...... maja 2007 r. była dwukrotnie awizowana. Drugie awizo wystawiono 27.04.2007 r. po czym w związku z brakiem odbioru przez adresata zwrócono przesyłkę nadawcy w dniu 8.05.2007 r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia ....... maja 2007 r. oddalił skargę J.C. na decyzję ........... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia ........w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od daty (dnia) ogłoszenia wyroku. Ponieważ w tej sprawie wyrok został ogłoszony w dnu ...... maja 2007 r., stąd dla skarżącego 7-dniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku minął z końcem 28 maja 2007 r. Skarżący złożył osobiście wniosek z żądaniem sporządzenia uzasadnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do sporządzenia tego uzasadnienia w dniu ...... sierpnia Sygn. akt II SA/Kr 241/06 2007 r. Taka data widnieje na stemplu pieczęci zawierającej to żądanie. Sam skarżący odniósł, że o wydanym wyroku dowiedział się 20 sierpnia 2007 r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu z dnia ...... sierpnia 2007 r. został złożony po upływie ustawowego 7-dniowego terminu do dokonania danej czynności. Instytucja przywrócenia terminu uregulowana została w art. 86-88 P.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 2 i art. 87 § 1-2 i 4-5 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, przy zachowaniu następujących warunków: a) braku upływu okresu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § l P.p.s.a.); b) istnienia negatywnych skutków dla skarżącej w zakresie postępowania sądowego w przypadku uchybienia terminu (art. 86 § 2 P.p.s.a.); c) uprawdopodobnienia we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazującej na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); d) dokonaniu - równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu - czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.); e) braku upływu roku od uchybienia terminu, chyba że zachodzi wyjątkowy przypadek uzasadniający jego przywrócenie (art. 87 § 5 P.p.s.a.). W tej sprawie skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku winna spełnić wszystkie warunki opisane powyżej w punktach a-e. W przeciwnym razie Sąd nie może orzec o przywróceniu terminu. Niewątpliwie dopuszczalne było złożenie wniosku o przywrócenie terminu przez skarżącego z powodu negatywnych skutków, jakie uchybienie tego terminu powodowało dla J.C. w toku postępowania sądowego (przesłanka wynikająca z art. 86 § 2 P.p.s.a.), a to dlatego, że warunkiem wniesienia (ewentualnie) skargi kasacyjnej jest otrzymanie wyroku wraz z uzasadnienie (art. 177 § l P.p.s.a.). Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu jednocześnie z wniesieniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego, czym spełniła drugą przesłankę wynikająca z art. 87 § 4 P.p.s.a. Nie minął również okres l-roku od uchybienia terminu. Jednakże należy wyraźnie podkreślić, iż instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentuje argumentację uprawdopodobniającą brak swojej winy w niedochowaniu terminu, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna niedochowania terminu istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Warunki te nie zostały spełnione w sprawie. Analizując treść wniosku skarżącego należy wskazać, że podaje ona zasadniczo jeden argument wskazujący na nie dochowanie terminu: śmierć listonosza i nie doręczanie przesyłek przez innego listonosza. Argument ten jest jednak niewiarygodny. Ze znajdującej się w aktach sprawy przesyłki listowej wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że zawiadomienie o terminie rozprawy było dwukrotnie awizowane. Dwa razy doręczyciel pozostawiał zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki zawierającej informację o terminie rozprawy w Urzędzie Pocztowym. Pierwsze awizo miało miejsce 19 kwietnia 2007 r., a kolejne 27 kwietnia 2007 r. Na odwrotnej stronie potwierdzenia doręczenia widnieje informacja o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym w K. z powodu nieobecności adresata (akta sprawy, karta nr 37), Na kopercie widnieją podpisy osób zostawiających zawiadomienie (awizo) tak przy dacie 19.04.2007 r. jak i dacie 27.04.2007 r. Tym samym należy uznać, że Sąd nie popełnił błędu uznając za skuteczne doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy. Zgodnie z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma bezpośrednio do rąk adresata lub dorosłego domownika, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest Sygn. akt II SA/Kr 241/06 możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Należy przy tym wyraźnie wskazać, że skuteczne doręczenie pisma w postępowaniu sądowym wymaga dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia (dwukrotnego awizowania) o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 28.02.2006 r., sygn. akt P 13/05, opub. w OTK-A 2006/2/20 "art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, z 2004 r. Nr 162, póz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 94, póz. 788 i Nr 250, póz. 2118) w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. l Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". W tej sprawie doręczyciel dwukrotnie awizował tą przesyłkę, czym spełniono wymóg wynikający z ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Dodatkowo z przekazanej informacji z Urzędu Pocztowego w K. wynika, że mimo śmierci w dniu ..........2007 r doręczyciela, przesyłki do miejscowości S. było doręczane terminowo. Za wiarygodnością tej informacji przemawia również fakt, że Urząd Pocztowy prawidłowo podał datę awizowania przesyłki numer P ........, mimo że sama przesyłka znajduje się w aktach sprawy. Tym samym należy podnieść, iż przedstawiony przez skarżącego argument nie pozwala na przyjęcie braku po jego stronie winy w nie dochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia ...... maja 2007 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia należało złożyć pisemne w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. To prowadzi do konstatacji, iż przy dołożeniu najmniejszej staranności skarżący mógł wiedzieć o terminie rozprawy i złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W orzecznictwie sądowym wyrażono pogląd, iż dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa stanowi przesłankę wyłączającą przywrócenie terminu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.). Ponadto skarżący nie dochował 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia temu terminowi. Jeżeli, jak sam skarżący podaje, dowiedział się on o wyroku w dniu 20 sierpnia 2007 r., to złożenie wniosku z zachowaniem 7-dniowego terminu mogło nastąpić do dnia 27 sierpnia 2007 r. 28 sierpnia 2007 r. był już 8 dniem liczonym od daty dowiedzenia się o wyroku. Nie można w tej sprawie zasadnie twierdzić, aby skarżący nie zawinił w zakresie uchybienia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy skarżący nie mógł usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, opub. w Mon. Praw. 2002r., nr 23, s.1059). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § l i § 3 P.p.s.a., odmawia przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, ponieważ skarżący w żadnym zakresie nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. 86 § l P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło