I SA/Gd 1106/96

1. Z materiałów sprawy wynika, iż dom skarżący budowali systemem gospodarczym, spółdzielnia zaś sprawowała nadzór budowlany nad tą budową, pobierając za to określoną opłatę. Można zatem stwierdzić, iż mimo że skarżący zrzeszeni byli w spółdzielni mieszkaniowej i budowa domów miała w związku z tym określoną formą prawną, to w rzeczywistości członkowie tej spółdzielni prowadzili indywidualne budowy domów. 2. Dom skarżących w chwili dokonywania jego odbioru technicznego wymagał wykonania jeszcze szeregu podstawowych prac budowlanych /w tym położenia podłóg, posadzek, wykonania balustrad wewnętrznych i zewnętrznych, pokrycie dachu/, a zatem data odbioru technicznego budynku faktycznie nie oznaczała zakończenia jego budowy. W tej sytuacji Sąd uznał, iż błędnie organ przyjął datę odbioru technicznego za datę graniczną w rozliczeniu poniesionych przez skarżących wydatków na budowę tego obiektu. 3. Jeżeli garaż stanowi część składową domu, to zakup bramy do tego garażu stanowi wydatek mieszkaniowy, podlegający odliczeniu od dochodu. Naczelny Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy uznał, iż skargę należy uwzględnić. Bezsporne w sprawie jest, iż skarżący w roku podatkowym 1992 budowali w ramach Spółdzielni Mieszkaniowej "S." w G. dom jednorodzinny w zabudowie szeregowej zlokalizowanej przy ul. F. w R. Z materiałów sprawy wynika, iż dom ten skarżący budowali systemem gospodarczym, Spółdzielnia zaś sprawowała nadzór budowlany nad tą budową pobierając za to określoną opłatę. Można zatem stwierdzić, iż mimo że skarżący zrzeszeni byli w spółdzielni mieszkaniowej i budowa domów miała w związku z tym określoną formą prawną, to w rzeczywistości członkowie tej spółdzielni prowadzili indywidualne budowy domów. Były to więc niewątpliwie specyficzne warunki budowy, a zatem i rola skarżących w tym zakresie była szczególna w związku z tym niniejszą sprawę należało rozpatrzyć z uwzględnieniem tych szczególnych indywidualnych okoliczności, zwłaszcza przy ustalaniu podstawy prawnej rozliczenia wykazanych przez skarżących wydatków związanych z tą budową. W ocenie Sądu organ odwoławczy winien był rozważyć, a nie uczynił tego, czy wydatki poniesione przez skarżących w 1992 r. w związku z budową domu nie należało w istniejącej sytuacji rozliczyć w oparciu o przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "b" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./. Należało zdecydować czy skarżący powinni rozliczyć nakłady te jako wydatki na budowę domu, czy też jako wkład budowlany do spółdzielni mieszkaniowej /lit. "e" pkt 5 art. 26 ust. 1 cyt. ustawy/. Zauważyć trzeba, iż dom skarżących w chwili dokonywania jego odbioru technicznego w dniu 11 sierpnia 1992 r. wymagał wykonania jeszcze szeregu podstawowych prac budowlanych, /w tym położenia podłóg, posadzek, wykonania balustrad wewnętrznych i zewnętrznych, pokrycie dachu/, a zatem data odbioru technicznego budynku faktycznie nie oznaczała zakończenia jego budowy. W tej sytuacji Sąd uznał, iż błędnie organ przyjął datę odbioru technicznego za datę graniczną w rozliczeniu poniesionych przez skarżących wydatków na budowę tego obiektu. Nietrafnym zwłaszcza było przyjęcie, iż wydatki poczynione po dniu 11 sierpnia 1992 r. należy kwalifikować i rozliczać jako wydatki na remont i modernizację budynku /lit. "g" powoływanego art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy/. Nie można zaakceptować twierdzenia, że wydatki związane z budową domu stanowią wydatki na remont i modernizację domu, skoro obiekt jest dopiero w budowie. Sąd nie podzielił również poglądu organu co do zakwalifikowania wydatku związanego z zakupem bramy garażowej. Jeżeli garaż stanowi część składową domu - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to zakup bramy do tego garażu stanowi wydatek mieszkaniowy, podlegający odliczeniu od dochodu. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż organ nie w pełni rozważył okoliczności faktyczne i prawne występujące w sprawie, a co się z tym wiąże podjął zaskarżoną decyzję z uchybieniem zasad postępowania administracyjnego i z tej przyczyny na podstawie art. 22 ust. 1 i 2 pkt 3 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.