I SA/Łd 911/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak, Sędziowie W. Jarzębowski, B. Klimowicz (spr.), Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wypłatę odsetek od nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. oddala skargę. Pismem z dnia [...] K. L. zwrócił się do Urzędu Skarbowego Ł.-W. z wnioskiem o wypłatę odsetek od nadpłaty podatku dochodowego za 1996 r. w kwocie [...]. Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy Ł.-W. umorzył postępowanie w przedmiocie złożonego wniosku. Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania podatnika decyzją z dnia [...] utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Urząd Skarbowy Ł.-W. decyzją z dnia [...] określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym za rok 1996 w kwocie [...] a Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 maja 2000 r. w sprawie I S.A./Łd 646-647/98 uchylił powyższą decyzję Izby Skarbowej w Ł. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia [...] uchyliła w części decyzję Urzędu Skarbowego Ł.-W. z dnia [...] i obniżyła wysokość zobowiązania za 1996 r. do kwoty [...]. W wyniku tej decyzji Urząd Skarbowy Ł.-W. dokonał odpisu kwoty [...], którą zwrócono podatnikowi wraz z odsetkami w dniu [...]. Decyzja Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 9 października 2002 r. uchylił rozstrzygnięcie organu II instancji. W dalszym toku postępowania Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia [...] uchyliła w całości decyzję organu I instancji z dnia [...]. W związku z uchyleniem w całości tej decyzji powstał stan prawny, jaki był przed wszczęciem postępowania podatkowego przez Urząd Skarbowy Ł.-W. a rozliczenie podatku dochodowego za 1996 r. następuje na podstawie złożonego przez podatnika rozliczenia rocznego PIT-30, gdzie wykazano kwotę podatku należnego w wysokości [...]. Wynikałoby z tego, iż wypłacona podatnikowi kwota nadpłaty w wysokości [...] jest nienależna i powinna zostać zwrócona Urzędowi Skarbowemu. Jednakże zobowiązanie podatkowe za 1996 r. uległo przedawnieniu i Urząd Skarbowy nie może domagać się zwrotu nienależnie wypłaconej nadpłaty. Również podatnik nie ma możliwości występowania do organów podatkowych z roszczeniami dotyczącymi zobowiązań podatkowych lub odsetek za zwłokę od wypłaconej nadpłaty. W skardze do sądu administracyjnego K. L. wniósł o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Skarżący podnosi zarzut naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, brak podstawy prawnej do stwierdzenia, że nie podlega oprocentowaniu nadpłata powstała w wyniku obniżenia przez organy skarbowe zobowiązania podatkowego oraz zarzut braku ustosunkowania się do wszystkich zarzutów w odwołaniach od decyzji i składanych pismach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący podtrzymał żądania skargi zarzucając organom podatkowym celowe działanie przeciągające sprawę stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym za 1996 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało ocenić, iż organy podatkowe zasadnie przyjęły, że brak jest podstaw do oprocentowania kwoty [...] jako nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. Jest poza sporem, że w złożonej deklaracji za 1996 r. podatnik wykazał kwotę podatku należnego w wysokości [...]. Zgodnie z art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W końcowym rezultacie taka decyzja nie została wydana w niniejszej sprawie. Po kolejnym wyroku NSA OZ w Łodzi z dnia 9 października 2002 r. w sprawie I S.A./Łd 2243-2244/00 Izba Skarbowa bowiem decyzją z dnia [...] uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego Ł.-W. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok. Decyzja Izby Skarbowej z dnia [...] została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i poza uchyleniem decyzji organu I instancji nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (lub umorzenia postępowania pierwszej instancji). Skarga podatnika na powyższą decyzję została jednak odrzucona postanowieniem sądu z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie I S.A./Łd 137-138/03. Ostatecznie więc z obrotu prawnego zostały wyeliminowane wszystkie decyzje w przedmiocie podatku dochodowego K. L. za 1996 r. Nie jest też sporne, że podatnik do dnia [...] nie złożył korekty pierwotnej deklaracji PIT-30 za 1996 r. W tej sytuacji organy podatkowe prawidłowo oceniły, że brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. i to zarówno na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) jak i na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (t.j. Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.). W konsekwencji podatnik nie może też skutecznie domagać się oprocentowania nadpłaty. Podatnik zdaje się reprezentować pogląd, że nadpłata powstała na skutek wydania wyroku NSA z dnia 9 października 2002 r. Jednakże w zeznaniu za 1996 r. podatnik wykazał kwotę podatku należnego w wysokości [...], ostatecznie uiścił z tego tytułu kwotę [...](na podstawie decyzji Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], która następnie została uchylona wyrokiem NSA z dnia 9 października 2002 r.), nie istnieje deklaracja ani decyzja, z której wynikać ma zobowiązanie podatkowe w niższej wysokości. Kwota uiszczonego przez skarżącego podatku nie mogła więc być uznana za kwotę nadpłaconych lub nienależnie uiszczonych podatków w rozumieniu art. 29 ust. 1 cyt. ustawy o zobowiązaniach podatkowych w związku z art. 330 ustawy Ordynacja podatkowa. Nie może być bowiem uznany za nadpłacony czy nienależnie uiszczony podatek w kwocie zadeklarowanej przez podatnika w sytuacji, gdy w obrocie prawnym nie istnieją decyzje określające ten podatek w innej (niższej) wysokości. Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku. jz/ jz/