I SA/Wr 1223/03

I SA/ Wr 1223/03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i T. K. na decyzję Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego wszczętego w dniu [...] w zakresie zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości oddala skargę. Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] (który został skorygowany w dniu [...]), Państwo T. i W.K. zwrócili się o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego zobowiązań z tytułu: 1) podatku dochodowego PIT-5 - deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy za miesiące od stycznia do grudnia 1994r., PIT-4 - deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy za miesiące od marca 2001 r do lutego 2002r. z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 2) podatku od towarów i usług YAT-7 za okres IX 1999r., od I 2000r. do III 2001 r. i od VII 2001 r. do II 2002r. razem w kwocie [...] wraz z należnymi odsetkami, wnosząc jednocześnie o rozłożenie opłaty restrukturyzacyjnej na 11 miesięcznych rat płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca. W załączeniu do wniosku przekazali dokumenty zawierające wymagane w przedmiotowym postępowaniu informacje, informując jednocześnie Urząd, że równolegle złożyli również wniosek o postępowanie restrukturyzacyjne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w L. Korektę do wniosku z dnia [...] o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego złożyli podatnicy, ponieważ Urząd Skarbowy odrzucił (wykreślił) z wniosku, (z którym byli po raz pierwszy w dniu [...] w Urzędzie), pozycję dotyczącą zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 a, wywodzącego się ze sprzedaży nieruchomości używanej wyłącznie dla celów działalności gospodarczej. Do przedmiotowego zobowiązania wszczęte zostały z urzędu dwa postępowania podatkowe z dnia [...] o numerach [...] oraz [...]. Decyzjami z dnia [...] Nr [...] organ restrukturyzacyjny, tj., Urząd Skarbowy w L.: 2 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz.1287- zwana dalej ustawą restrukturyzacyjną) oraz art. 207 ustawy - Ordynacja podatkowa orzekł o warunkach restrukturyzacji należności podatkowych i ustalił ogólną kwotę należności objętych restrukturyzacją w wysokości [...], w tym: * w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-4) za miesiące od III 2001 r. do II 2002 r. w kwocie [...], w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-5) za rok 1994 w kwocie [...], * w podatku od towarów i usług za miesiące: IX 1999 r., od I 2000 r. do III 2001 r. i od VIII 2001 r. do II 2002r. na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 2 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców umorzył postępowanie restrukturyzacyjne w zakresie zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości dokonanych w dniu [...] i w dniu [...]. Od decyzji umarzającej postępowanie restrukturyzacyjne Państwo K. wnieśli odwołanie w którym podkreślili, że organ restrukturyzacyjny błędnie interpretuje art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji stwierdzając, że należności z tytułu podatku dochodowego od sprzedanych nieruchomości nie były Urzędowi znane na dzień [...]. Według oceny Państwa K. każda należność zgłoszona przez przedsiębiorcę do restrukturyzacji, dla której należne odsetki winny być obliczone od daty wymagalności przed dniem [...] podlega restrukturyzacji, wobec czego Urząd nie może wywodzić wniosków do odrzucenia należności z procedury restrukturyzacyjnej twierdząc, że do dnia [...] zaległości z tytułu podatku dochodowego od sprzedanych nieruchomości nie były znane Urzędowi na dzień [...] z żadnych prowadzonych ewidencji i rejestrów, pochodzących w szczególności z deklaracji, zeznań, decyzji i postanowień, w tym zakresie. Rozpatrując wniosek o restrukturyzację zaległości podatkowych wynikających ze sprzedaży w 1999 r. nieruchomości Urząd Skarbowy posiadał bowiem, ich zdaniem, wiedzę o zadeklarowanym powyższym podatku dochodowym do zapłaty, 3 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 jak również, że zaległość ta była wymagalna przed [...]w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji należności, ponieważ: 1) po sprzedaży w 1999 r. obu nieruchomości zgłosili do Urzędu odpowiednim dokumentem, iż przychody ze sprzedaży przeznaczą na cele mieszkaniowe, co stanowiło podstawę wpisu do ewidencji Urzędu "warunkowo odroczonego" na dwa lata poważnej wartości podatku dochodowego, 2) Urząd Skarbowy posiadał w dokumentacji kontrolnej za 1999 r. dane o sprzedaży i wyłączeniu z ewidencji środków trwałych nieruchomości, od których podatek został zgłoszony do restrukturyzacji, 3) Urząd Skarbowy wszczął dwa postępowania podatkowe do przedmiotowego podatku dochodowego o numerach [...] oraz [...] z dnia [...], 4) w toku kontroli prowadzonej w ramach postępowań podatkowych pracownik Urzędu Skarbowego został powiadomiony, iż należności z tytułu podatku dochodowego ze sprzedaży nieruchomości włączone zostaną do wniosku o restrukturyzację, 5) w dniu [...] złożyli w Urzędzie Skarbowym wniosek o restrukturyzację zawierający dane o podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości, 6) podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości w ocenie różnych znawców prawa podatkowego podlega ustawie restrukturyzacyjnej i pracownik Urzędu Skarbowego nie miał prawa odrzucić pierwszego wniosku, wobec czego wniosek skorygowany złożyli w dniu [...]. Po dokonaniu analizy materiału dowodowego sprawy, przedstawionej argumentacji oraz obowiązujących przepisów prawa organ odwoławczy nie dopatrzył się przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji, wobec czego decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...]. i decyzji Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów sądowych. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 208 §1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 2 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od 4 Sygnatura akt I S.A/Wr 1223/03 przedsiębiorców. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczyli fragmenty uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz treść wyżej wskazanych przepisów prawa, które w ich ocenie strona przeciwna naruszyła. Błędnie je bowiem zinterpretowała przyjmując, że należności z tytułu podatku dochodowego od sprzedanych w dniu [...] i [...]. nieruchomości nie były Urzędowi Skarbowemu na dzień [...] znane. Skarżący stoją bowiem na stanowisku, że restrukturyzacji podlega każda należność zgłoszona przez przedsiębiorcę do restrukturyzacji, dla której należne odsetki winny być obliczone od daty wymagalności, przed dniem [...]. W związku z tym podkreślili, że rozpatrując wniosek o restrukturyzację zaległości podatkowych wynikających ze sprzedaży w 1999 r. przedmiotowych nieruchomości Urząd Skarbowy posiadał wiedzę o zadeklarowanym przez skarżących podatku dochodowym do zapłaty, jak również o tym, że zaległość ta była wymagalna przed dniem [...] w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji należności. Zdaniem skarżących przemawia za tym fakt, że po dokonaniu sprzedaży w 1999 r. przedmiotowych nieruchomości, stosując się do treści art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.z 1993r., nr 90, poz. 416 z późn. zm.) skarżący złożyli w Urzędzie Skarbowym odpowiednie dokumenty, tj. oświadczenia z dnia [...] i [...], iż przychody ze sprzedaży zostaną przeznaczone na cele mieszkaniowe, co stanowiło podstawę wpisu do ewidencji organu restrukturyzacyjnego podatku dochodowego, którego zapłata była warunkowo odroczona na dwa lata. Skarżący nadmienili, że w sprawie wydatkowania przez nich przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w 1999 r. na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit.a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od sprzedaży w 1999 r. nieruchomości Urząd Skarbowy winien był wszcząć postępowanie z dniem [...] a następnie z dniem [...]. Uczynił to zaś postanowieniami z dnia [...], w związku z czym organ restrukturyzacyjny nie może zasadnie twierdzić, że przed dniem [...] zaległości stąd wynikające nie były mu znane, gdyż nie wynikały z ewidencji, rejestrów, ani innych danych. 5 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 Skarżący stwierdzili, że podatek nie obliczony i nie wpłacony na rachunek właściwego urzędu skarbowego stanowił zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 Ordynacji podatkowej, w tym przypadku począwszy od dnia [...] i [...] Od tego bowiem czasu skarżący mieli obowiązek naliczyć od przedmiotowych zaległości podatkowych odsetki za zwłokę (art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej). Wobec nie spełnienia tych warunków podatek jest bowiem płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego zatem, decyzje organu podatkowego z dnia [...], o numerach [...] i [...], określające wysokość przedmiotowego podatku miały charakter wyłącznie deklaratoryjny (art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej). Z analizy treści przepisów prawa obowiązujących w przedmiotowej sprawie wynika natomiast, że obowiązek uiszczenia podatku jest obowiązkiem powstającym nie z mocy decyzji, lecz z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia, z którą ustawa wiąże powstanie tego zobowiązania. Dlatego podatek nie obliczony i nie wpłacony na rachunek właściwego urzędu skarbowego stanowił zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 Ordynacji podatkowej, począwszy od dnia [...] i [...] Od tej bowiem chwili skarżący mieli obowiązek naliczyć od przedmiotowych zaległości podatkowych odsetki za zwłokę art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej). Skoro więc w rozpatrywanej sprawie zaległości podatkowe powstały odpowiednio z dniem [...] i [...], a postępowanie podatkowe w celu ustalenia, czy przychody uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości nie zostały wydatkowane na cele mieszkaniowe, tj. odpowiednio z dniem [...] i [...] (wszczęte zostały dopiero w dniu [...]), to tym samym organ restrukturyzacyjny nie może, w ocenie skarżących, zasadnie twierdzić, że przed dniem [...] przedmiotowe zaległości nie były mu znane. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna w całości podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Wskazano, że organ odwoławczy szczegółowo i wnikliwie zbadał zakres żądania strony i zasadność decyzji organu podatkowego I instancji oraz zasadność odwołania wniesionego przez stronę od jego rozstrzygnięcia, rozważając wszystkie niżej przedstawione okoliczności faktyczne sprawy. Podstawę 6 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 prawną restrukturyzacji zaległości podatkowych stanowią przepisy ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, a w tym przypadku art. 6 ust. 1 lit. a, w myśl którego restrukturyzacji podlegają następujące należności: znane na dzień [...] zaległości - z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 16 - z tytułu podatków: dochodowego od osób fizycznych; zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne; dochodowego od osób prawnych, od towarów i usług, akcyzowego, zniesionych przed dniem wejścia w życie ustawy. Zgodnie z art. 2 pkt 3 tejże ustawy przez należności znane rozumie się należności, w tym należności sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień. Stosownie do art. 51 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności. W rozpatrywanej sprawie na dzień [...] Urzędowi Skarbowemu w L. nie była znana wysokość zaległości skarżących w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży w 1999 r. przedmiotowych nieruchomości. Na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skarżący wybiórczo przyjęli, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w przypadku złożenia przez w tym samym terminie oświadczenia, że przychód uzyskany ze sprzedaży wydadzą na cele mieszkaniowe, określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit.a). Przy nie spełnieniu warunków, o których mowa w tym przepisie, po upływie dwóch lat od dokonania sprzedaży, podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów w nim określonych wraz z odsetkami naliczonymi od terminu płatności (14 dni od dokonania sprzedaży) do dnia zapłaty w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. W dniu [...] Państwo K. dokonali sprzedaży nieruchomości zabudowanych położonych w J., przy PI. W., a w dniu [...] w L., przy ul. B., wyłączając je z ewidencji posiadanych środków trwałych, w związku z czym do Urzędu Skarbowego w L. złożyli odpowiednio 7 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 oświadczenia: z dnia [...], że uzyskane z transakcji pieniądze zamierzają w najbliższej przyszłości przeznaczyć na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych; z dnia [...], że pieniądze uzyskane ze sprzedaży po spłaceniu kredytu w PKO SA w L. przeznaczana własne cele mieszkaniowe. Wobec nie złożenia deklaracji o osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, objętych zryczałtowanym podatkiem dochodowym (PIT-23) Urząd nie posiadał danych o wysokości: * przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia obydwu nieruchomości, * kosztów odpłatnego zbycia tychże nieruchomości, * kwoty przychodu zwolnionej od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego mógł uznać, że skarżący spełnili warunki ustawowego zwolnienia przychodu z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym a tym samym nie posiadali zaległości. W związku z nie zgłaszaniem się skarżących na potwierdzone wezwania Urzędu (z dnia [...] i z dnia [...]) oraz koniecznością ustalenia, czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w 1999 r. skarżący wydatkowali na cele mieszkaniowe, Urząd Skarbowy w L. wszczął postępowanie podatkowe postanowieniami z dnia [...].Postępowanie to zostało zakończone decyzjami z dnia [...], o numerach [...] i [...] w których organ podatkowy na podstawie przepisów art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej oraz art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a tejże ustawy określił wobec skarżących zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości położonych w J. i L. Termin płatności podatku od sprzedaży przedmiotowych nieruchomości upłynął w tym przypadku z dniem [...] i z dniem [...], w związku z czym podatek istotnie stał się wierzytelnością wymagalną w następnym dniu po upływie terminów płatności. W ocenie strony przeciwnej nie jest to jednak jednoznaczne z tym, że wierzytelność ta była organowi restrukturyzacyjnemu znana w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od 8 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 przedsiębiorców, w tym przypadku zarówno co do jej wystąpienia jak i wielkości zważywszy, że zaległości te nie wynikały również z powołanych przez skarżących w odwołaniu od decyzji organu podatkowego I instancji: * oświadczeń z dnia [...] i z dnia [...], * dokumentacji kontrolnej za 1999 r., postanowień o wszczęciu postępowań podatkowych z dnia [...] o numerach [...] oraz [...], powiadomienia pracownika Urzędu Skarbowego, że należności te zostaną włączone do wniosku o restrukturyzację. Dlatego też w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości organ restrukturyzacyjny, przez który według art. 2 pkt 2 ustawy restrukturyzacyjnej rozumie się w tym przypadku organ podatkowy właściwy do poboru należności, o których mowa w art. 6, będący organem I instancji, tj. Urząd Skarbowy w L., nie mógł zrestrukturyzować zaległości które nie były znane na dzień [...]. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie strony przeciwnej postępowanie z wniosku skarżących w myśl przepisu art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej było bezprzedmiotowe, w związku z czym postępowanie w tej sprawie należało umorzyć. Ze względu na przedstawiony faktyczny stan sprawy, Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powyższa skarga została wniesiona w dniu [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we W. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższy zapis ustawowy uzasadnia rozpoznanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd 9 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 Administracyjny. Zgodnie z przepisem art. 119 powyższej ustawy sprawa została rozpoznawana w trybie uproszczonym. Przechodząc do oceny zasadności skargi, Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Na wstępnie należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrując powyższą skargę Sąd zważył, iż przedmiotem sprawy jest zasadność umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego w zakresie zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości. Spór dotyczy interpretacji ustawowego zwrotu zawartego w przepisie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy restrukturyzacyjnej, który stanowi, że restrukturyzacji podlegają następujące należności znane na dzień [...] zaległości, z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 16, z tytułu podatków. Legalną definicję "należności znanych" zawiera przepis art. 2 pkt 3 tejże ustawy, zgodnie z którą przez należności znane rozumie się należności, w tym należności sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień. Z kolei stosownie do przepisu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności. W kontekście powyższych uregulowań dla przeprowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego nie wystarczy, że mamy do czynienia z zaległością podatkową (co jest faktem niejako obiektywnym), ale nadto musi istnieć pozytywna wiedza organu o takim fakcie, która winna wynikać z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień. W rozpatrywanej sprawie na dzień [...] Urzędowi Skarbowemu w L. nie była znana wysokość zaległości skarżących w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży w 1999 r. opisanych wyżej nieruchomości. Przy nie spełnieniu warunków, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 21 ust. 1 pkt 32 lita ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po upływie 10 Sygnatura akt I S.A./Wr 1223/03 dwóch lat od dokonania sprzedaży, podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów w nim określonych wraz z odsetkami naliczonymi od terminu płatności (14 dni od dokonania sprzedaży) do dnia zapłaty w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. W związku z nie zgłaszaniem się skarżących na potwierdzone wezwania Urzędu (z dnia [...] i z dnia [...]) oraz koniecznością ustalenia, czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w 1999 r. skarżący wydatkowali na cele mieszkaniowe, Urząd Skarbowy w L. wszczął postępowanie podatkowe postanowieniami z dnia [...]. Postępowanie to zostało zakończone decyzjami z dnia [...], o numerach [...] i [...] w których organ podatkowy na podstawie przepisów art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej oraz art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a tejże ustawy określił wobec skarżących zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości położonych w J. i L. Termin płatności podatku od sprzedaży przedmiotowych nieruchomości upłynął w tym przypadku z dniem [...] i z dniem [...], w związku z czym podatek istotnie stał się wierzytelnością wymagalną w następnym dniu po upływie terminów płatności, ale zasadnie organy podatkowe przyjęły, że nie było to jednak jednoznaczne z tym, że wierzytelność ta była organowi restrukturyzacyjnemu znana w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy restrukturyzacyjnej. Jak już wskazano wyżej organy podatkowe powinny mieć pozytywną wiedzę zarówno co do wystąpienia zaległości jak i jej wielkości. Powyższa konstatacja oznacza, iż wspomniane wyżej zaległości nie mogły być przedmiotem postępowania restrukturyzacyjnego ze względu na fakt, iż nie spełniały wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Oznacza to, iż zasadne było przyjęcie przez organy podatkowe, że postępowanie w tym zakresie było bezprzedmiotowe w rozumieniu przepisu art. 208 Ordynacji podatkowej i w związku z tym kwalifikowało się do umorzenia. Biorąc powyższe pod uwagę, na mocy przepisu art. 147 ustawy - Przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.