I SA/Wr 852/04

Dnia 9 sierpnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca) Po rozpoznaniu - na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 sierpnia 2004 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi: Hurtownia A – S. C. i E. C. w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 1999 roku oddala skargę. Przedmiotem skargi Hurtowni A S. C. i E. C. - jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] uchylająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 1999 r. i umarzająca postępowanie w sprawie. W wyniku kontroli źródłowej przeprowadzonej w Hurtowni A w Ś. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków, Dyrektor UKS we W. O/Z w W. uznał, że dokonane przez podatnika rozliczenie podatku VAT za czerwiec 1999 roku należy zweryfikować z uwagi na zawyżenie podatku naliczonego. Przyjęto, że podatnik naruszył art.25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług (...), w związku z odliczeniem w czerwcu 1999 r. podatku naliczonego w kwocie [...] od zakupu towarów utraconych w wyniku kradzieży. W ocenie organu I instancji wydatki związane z tymi towarami nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu. Stąd też, decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. określił za czerwiec 1999r. zobowiązanie w podatku VAT w kwocie [...] , w miejsce zadeklarowanego przez podatników zobowiązania w wysokości [...] (różnica [...]). W odwołaniu pełnomocnik strony żądał uchylenia decyzji, jako niezgodnej z prawem. Dyrektor Izby Skarbowej we W. uznał zarzuty za zasadne stąd decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił sporną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie. Ta właśnie decyzja organu II instancji stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze - pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów materialnego i procesowego prawa podatkowego: 1. art.59 § 1 pkt 1 w związku art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa - z uwagi na brak podstaw faktycznych i prawnych do określenia wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło poprzez zapłatę części podatku; 2. art.207 i art. 21 § 1 i § 3 w związku z art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej oraz art.24 ust.l pkt 1 i art. 31 ustawy z dnia 28.09.191 r. o kontroli skarbowej, gdyż wydanie decyzji na podstawie ustawy o kontroli skarbowej wyklucza możliwość wydania decyzji na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. 3. art. 2 i art.19 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z art.23 ust.l pkt 5 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ brak było podstaw prawnych do nie uznania, że towar skradziony na kwotę [...] netto stanowi koszt uzyskania przychodu. Nie budziło bowiem wątpliwości, że towary zostały skradzione, a strona udokumentowała wysokość poniesionej z tego tytułu straty. Ponadto skarga zawierała wniosek o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym - zgodnie z art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę - Dyrektor Izby Skarbowej we W. zauważył, że zarzuty podniesione w skardze nie przystają do rozstrzygnięcia podjętego zaskarżoną decyzją (z dnia [...] nr [...]). Organ odwoławczy podzielił bowiem zarzuty odwołania, stąd - uchylił w całości decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 1999 r. Powodem uznania zarzutów strony były następujące okoliczności: * księgowania stwierdzonej w wyniku kradzieży straty w wysokości [...] dokonane zostały na podstawie dokumentów pozwalających na wyliczenie wysokości straty w środkach obrotowych, sporządzonych na okoliczność kradzieży towarów; * ustawa o podatku od towarów i usług (...) nie zawiera żadnych bezpośrednich regulacji dotyczących obowiązku korygowania podatku naliczonego w przypadku utraty towaru handlowego w wyniku kradzieży; * zakup towarów handlowych był związany ze sprzedażą opodatkowaną a fakt ich kradzieży (czynności nie objętej przepisami ustawy o VAT) nie powodował obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, odliczonego przy ich zakupie. Z podanych wyżej powodów, organ II instancji - uwzględniając argumentację pełnomocnika zawartą w odwołaniu - uchylił decyzję Dyrektora UKS we W. i umorzył postępowanie w sprawie. W konsekwencji przyjęto deklarowaną przez podatnika wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 1999 roku. W kontekście przyjętego rozstrzygnięcia -zarzuty skargi strona przeciwna uznała za niezrozumiałe. Ustosunkowując się do wniosku skarżących o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym - strona przeciwna nie zgłosiła zastrzeżeń (k-15 akt sądowych). Skarga została wniesiona po dniu 1 stycznia 2004 r. - podlega zatem rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy objętej zarzutami skargi uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej - obejmującą orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, które oceniane są z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z prawem, zarówno materialnym jak i procesowym. Sąd uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżących o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zawiadomił stronę przeciwną - zgodnie z dyspozycją art.119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec wyrażonej w piśmie z dnia 14 lipca 2004 r. akceptacji organu co do proponowanego trybu załatwienia sprawy, sąd rozpatrzył ją w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270) Sąd wydaje wyrok (...) na podstawie akt sprawy, chyba, że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji na podstawie przekazanych przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w W. akt sprawy, których integralny element stanowi zaskarżona decyzja (K-6 akt administracyjnych) -prawidłowość przyjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia nie budzi zastrzeżeń. Będąca przedmiotem skargi - decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] (karta-6 akt administracyjnych) uchyla w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 1999 r. i umarza postępowanie w sprawie. Motywy takiego rozstrzygnięcia organ odwoławczy uzasadnił merytorycznie, powołując właściwe przepisy podatkowe. W ocenie Sądu treść decyzji organu II instancji (znajdująca się w przekazanych do oceny aktach administracyjnych) - nie narusza prawa. Treść wniesionej skargi jest tożsama - co do zarzutów z argumentacją podnoszoną przez pełnomocnika na etapie postępowania odwoławczego. Zatem w sytuacji, gdy organ odwoławczy uznał w całości zasadność podniesionych w odwołaniu zarzutów, a rozstrzygnięcie to jest z merytorycznych względów zgodne z przepisami prawa podatkowego - tak w zakresie prawa materialnego jak i procesowego, podniesione w skardze zarzuty nie przystające do rozstrzygnięcia organu odwoławczego, nie mogły spotkać się z uznaniem Sądu. Z tych względów - działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu -skargę oddalił.