III SA/Po 391/04
WyrokWSA w Poznaniu2004-09-22
Skład orzekający: Barbara Koś, Tadeusz M. Geremek, Maria Lorych-Olszanowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy ustalająca diety dla radnych będących członkami społecznej komisji mieszkaniowej, powołanej w celu poddania trybu rozpatrywania wniosków kontroli społecznej, stanowi naruszenie prawa, jeśli organ nadzoru uznał, że społeczny charakter komisji wyklucza możliwość przyznawania gratyfikacji?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy ustalająca diety dla radnych za udział w pracach społecznej komisji mieszkaniowej nie narusza prawa. Sąd uznał, że pojęcie "społeczny" w odniesieniu do komisji nie jest tożsame z "pracą społeczną" i nie wyklucza możliwości przyznawania diet, zwłaszcza gdy udział radnych w komisji mieści się w ramach obowiązków wynikających z ustawy o samorządzie gminnym.Stan faktyczny
Rada Miejska w S. zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność uchwały rady w sprawie ustalenia diet dla radnych biorących udział w posiedzeniach Społecznej Komisji Mieszkaniowej. Wojewoda uznał, że społeczny charakter komisji wyklucza możliwość przyznawania diet. Rada Miejska argumentowała, że uchwała jest zgodna z ustawą o samorządzie gminnym i ustawą o ochronie praw lokatorów, a nazwa komisji nie przesądza o bezpłatnym charakterze pracy.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, zasądził zwrot kosztów sądowych i stwierdził, że rozstrzygnięcie nadzorcze nie może być wykonane.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Protokolant: ref. staż. Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2004r. sprawy ze skargi Rady Miejskiej w S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia diet dla radnych: I. Uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze II. Zasądza od Wojewody na rzecz Rady Miejskiej w S. kwotę [...] zł ([...]złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. Stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie może być wykonane /-/ T. M. Geremek /-/B. Koś /-/ M. Lorych – Olszanowska
Rada Miejska w S. wystąpiła ze skargą na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z [...] 2004r. Nr [...] orzekające o nieważności Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w S. z [...] 2004r. w sprawie ustalenia diet dla radnych będących członkami oraz biorących udział w posiedzeniach Społecznej Komisji Mieszkaniowej.
W uzasadnieniu opisanego wyżej rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z § 39 Statutu Gminy S., Rada Miejska Gminy S. może ze swego grona powoływać stałe i doraźne komisje do określonych spraw. Jednocześnie wskazany Statut w sposób wyczerpujący wymienia stałe Komisje Rady Miejskiej w S., przy czym nie wymienia wśród nich Komisji Mieszkaniowej. Zatem, w ocenie organu nadzoru, Komisja ta jest Komisją doraźną o szczególnym charakterze, bo wykonującą swoje obowiązki społecznie. Powołanie jej nie wynika z bezwzględnie obowiązujących ustaw, w szczególności zaś ustawy z 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zarządzie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. 01.71733 ze zm.). Powołując przedmiotową Komisję i nadając jej społeczny charakter organ gminy przesądził o jej statusie, a w konsekwencji o nieistnieniu jakichkolwiek gratyfikacji za udział w jej pracach czy posiedzeniach. Wojewoda zaznaczył też, że z uzasadnienia Uchwały powołującej omawianą Komisję wynika, że radni Komisji Mieszkaniowej angażując się w jej pracę wykonują wszystkie czynności społecznie. Wchodzący w jej skład poszczególni radni za udział w pracach z zasady nie powinni otrzymywać diet.
Ze skargą na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze wystąpiła Rada Miejska w S. i wniosła o uchylenie tego aktu.
W ocenie Rady rozstrzygnięcie to narusza art. 24 oraz art. 25 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym.
Skarżąca przytoczyła treść stanowiska Sądu Najwyższego zawartego w Wyroku z 6 lipca 2001r. IIIRN 114/000SNP 2002/2/32, w myśl którego, "......wobec braku przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który uniemożliwiałby radzie gminy ustalenie diet za działalność stanowiącą wykonywanie mandatu radnego, inna niż praca w radzie gminy lub jej organach, ustalenie diet dla radnych, w Komisji powołanej przez Burmistrza należy uznać, za dopuszczalne."
Stwierdziła też, że istnienie Społecznej Komisji Mieszkaniowej i desygnowanie do jej składu radnych, wynika z § 4 uchwały Rady Miejskiej, jaka zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów, określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym w szczególności sposób poddawania tych spraw społecznej kontroli.
Zdaniem Rady "Nazwa Komisji nie może prowadzić do wniosku, że członkowie jej wykonują obowiązki społecznie, czyli bezpłatnie. Nazwa ta świadczy o charakterze zasobu mieszkaniowego gminy oraz o społecznym elemencie procedury przyznawania mieszkań, jakim jest udział radnych oraz innych powołanych przez burmistrza osób w jej składzie. Pełnienie funkcji radnego ma bowiem w ogóle społeczny charakter, który jednak nie stoi na przeszkodzie wynikającej z ustawowej możliwości przyznania diet. W skład Komisji wchodzą również pracownicy Urzędu Miasta i Gminy, zajmujący się merytorycznie sprawami zasobu mieszkaniowego gminy, dla których udział w tej komisji jest jednym z obowiązków pracowniczych."
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym.
Uzasadniając powyższe stanowisko organ nadzoru podkreślił, że Zarządzenie nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie powołania składu osobowego Społecznej Komisji Mieszkaniowej na czas trwania IV Kadencji tj. 2002-2006 r. wydane zostało 14 stycznia 2003r. Natomiast 31 marca 2004r. podjęto Uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia diet dla radnych będących członkami oraz biorących udział w posiedzeniach Społecznej Komisji Mieszkaniowej. Wynika z tego, zd. Wojewody, że członkowie przedmiotowej Komisji w okresie od dnia jej powołania tj. 14.01.2003r. do dnia podjęcia zakwestionowanej uchwały tj. 31 marca 2004r. nie pobierali diet za udział w jej pracach. Organ nadzoru uznał też za chybiony argument, że "społeczność" przedmiotowej komisji wynika z zakresu spraw jakimi się zajmuje tj. stanowi społeczny element procedury przyznawania mieszkań.
W piśmie uzupełniającym skargę z 7 września 2004r. Rada Miejska w S. uznała za niezasadny argument, że społeczny charakter Komisji stanowi o braku podstaw do wypłacenia diet. Stwierdziła, że praca radnych w każdej Komisji Rady Gminy i samej Radzie ma charakter społeczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego wynika, że Wojewoda dopatrzył się istotnego naruszenia prawa w Uchwale nr [...] Rady Miejskiej w S. z 31 marca 2004r. w sprawie ustalenia diet dla radnych będących członkami oraz biorących udział w posiedzeniach Społecznej Komisji Mieszkaniowej uznając, że nadając społeczny charakter Komisji organ gminy przesądził o jej statusie a tym samym "o nieistnieniu jakichkolwiek gratyfikacji za udział w jej pracach czy posiedzeniach."
Powyższe wskazuje, że organ nadzoru utożsamia pojęcie "społeczny" z pojęciem "praca społeczna".
Słownik języka polskiego (Wyd. PWN W-wa 1981r. strona 296) definiuje słowo "społeczny" – jako "odnoszący się do społeczeństwa i powstający tworzący się w społeczeństwie; realizowany w społeczeństwie, związany ze społeczeństwem." a także m. in. "zorganizowany, przeznaczony dla społeczeństwa, do zaspokojenia jego potrzeb; będący przedstawicielem społeczeństwa...."
W ramach tego pojęcia mieści się też pojęcie pracy społecznej odnoszące się do pracownika działacza, aktywisty społecznego, wykonującego "pracę dla dobra ogółu, wykonywaną honorowo, poza zajęciami zawodowymi;...."
Przepis art. 24 ustawy z 28 marca 1990r o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) zobowiązuje radnego do udziału w pracach rady gminy i jej komisji oraz innych instytucji samorządowych do których został wybrany lub desygnowany.
Społeczna Komisja Mieszkaniowa powołana została na podstawie § 4 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w S. z [...] 2002r. podjętej z powołaniem się na art. 21 ust. 1 pkt 2, ust. 3 ustawy z 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 2001r Nr 71 poz. 733).
Wskazany § 4 uchwały stanowi, że "W celu poddania trybu rozpatrywania i załatwienia wniosków kontroli społecznej powołuje się Społeczną Komisję Mieszkaniową jako organ doradczy Zarządu. Komisję powołuje w formie uchwały Zarząd Gminy S. na czas kadencji Rady Miejskiej, a w jej skład winno wejść 2 przedstawicieli Rady Miejskiej. Zarząd określa również Kompetencje Komisji."
Powyższe wskazuje, że udział radnych w Społecznej Komisji Mieszkaniowej wypełnia przesłanki cyt. art. 24 ustawy o samorządzie gminnym bowiem rodzaj działalności w tej komisji mieści się w ramach pojęcia "zorganizowany, przeznaczony dla społeczeństwa, do obsługiwania społeczeństwa, do zaspokojenia jego potrzeb...."
Tak rozumiane pojęcie "społeczny" nie jest tożsame z pojęciem "praca społeczna". Przytoczony § 4 uchwały nie stanowi, że praca radnych w ramach Społecznej Komisji Mieszkaniowej ma charakter pracy społecznej. Skoro zaś praca radnych w omawianej Komisji mieści się w ramach obowiązków, które nakłada na nich przytoczony wyżej art. 24 ustawy o samorządzie gminnym to tym samym uprawnieni są oni do otrzymywania świadczeń przewidzianych w art. 24 ust. 4 tej ustawy.
Nie zmienia powyższego charakteru pracy radnych fakt, że Społeczna Komisja Mieszkaniowa nie jest wymieniona w Statucie Gminy jako stała Komisja Rady Miejskiej w S.
Nawet doraźny charakter komisji nie pozbawia bowiem radnych desygnowanych do niej świadczeń z art. 24 ust. 4 ustawy o samorządzie gminy (por. wyrok SN z 6.7.2001r III RN 114/00 OSNP 2002/2/32).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że kwestionowana w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym uchwała Rady Miejskiej w S. podjęta została bez naruszenia prawa.
Uzasadnia to uchylenie zaskarżonego aktu na podstawie art. 148 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 ustawy o p. p. s. a. a o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego orzeczono zgodnie z art. 152 tej ustawy.
/-/ T. M. Geremek /-/ B. Koś /-/ M. Lorych – Olszanowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło