II FSK 743/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter (spr.), Sędziowie NSA Joanna Kuczyńska, Jan Rudowski, Protokolant Krzysztof Kołtan, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "K." sp. z o.o. w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2004r. sygn. akt I SA/Rz 244/04 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "K." sp. z o.o. w T. w przedmiocie wznowienia postępowań sądowych zakończonych wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2001 r. o sygn. akt: SA/Rz 624/99 i SA/Rz 625/99. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "K." sp. z o.o. w T. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w R. kwotę 1.800 /słownie: jeden tysiąc osiemset/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2004 r. I SA/Rz 244/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "K." sp. z o.o. w T., o wznowienie postępowania zakończonego wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2001 r. SA/Rz 624/99 i SA/Rz 625/99. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżonymi wyrokami NSA oddalił skargi spółki na decyzje Izby Skarbowej w R.: /1/ z dnia 19 marca 1999 r., (...), /2/ z dnia 8 kwietnia 1999 r., (...), określające zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 1995 i 1996 oraz odsetki za zwłokę. Pismem z dnia 25 maja 2001 r. spółka wniosła o wznowienie postępowania sądowego, wskazując jako podstawę wznowienia wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 13 marca 2001 r. w sprawie z powództwa Józefa B. przeciwko spółce o ustalenie stosunku pracy, (...), który stał się prawomocny z dniem 3 kwietnia 2001 r. Wyjaśniono także, że strona nie mogła z powyższego wyroku skorzystać w poprzednim postępowaniu z uwagi na brak prawomocności. Wyrok ten ustalił, że pomiędzy J. B. a spółką istniał stosunek pracy w postaci umowy o pracę zawartej w dniu 30 grudnia 1993 r. na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy. Jednakże wyrok ten nie był prawomocny w dacie orzekania przez NSA i w związku z tym nie mógł być przez ten sąd uwzględniony. W piśmie z dnia 10 maja 2002 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku z dnia 25 maja 2001 r. podkreślono, że powyższy wyrok stanowi nowy dowód w kwestii istnienia stosunku pracy, jak również potwierdza nową okoliczność nieznaną organowi podatkowemu. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, powołując się na treść art. 273 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a./ zauważył, że wskazany przez spółkę wyrok Sądu Rejonowego w T. nie spełnia warunków określonych w tym przepisie. Stosownie bowiem do art. 365 par. 1 Kpc moc wiążącą dla orzekającego sądu, innych sądów oraz innych organów państwowych mają wyroki prawomocne. Wyrok SR w T. wydany 14 marca 2001 r., stał się prawomocny z dniem 4 kwietnia 2001 r., a tym samym dopiero z tą datą można było mówić o jego mocy wiążącej w rozumieniu art. 365 par. 1 Kpc. Wyroki NSA, których uchylenia żąda strona, były prawomocne z datą wydania, tj. z dniem 14 marca 2001 r., tym samym wyrok SR w T. był nowym środkiem dowodowym, który nie istniał w dacie orzekania przez NSA, a tym samym nie mógł stanowić przewidzianej art. 273 par. 2 p.p.s.a. podstawy wznowienia. W związku z tym uznano, że skoro dowód nie istniał w dacie orzekania przez NSA, to nie mogło nastąpić jego późniejsze wykrycie, które zakłada wcześniejsze istnienie prawomocnego wyroku. Dlatego też wskazana podstawa była zdaniem sądu bezzasadna. Dodatkowo wskazano, że w sprawie został złożony wniosek o wznowienie postępowania podatkowego. Postępowanie to zostało wznowione, a skargi na ostateczne decyzje odmawiające uchylenia decyzji Izby Skarbowej z dnia 19 marca i 8 kwietnia 1999 r. NSA oddalił wyrokiem z dnia 16 października 2003 r. III SA 3585/01. W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 273 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a./ przez przyjęcie, przez WSA w Rzeszowie, że nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 13 marca 2001 r. w sprawie z powództwa J. B. c/a P.W. "K." sp. z o.o. w T. o ustalenie stosunku pracy, (...) "skoro bowiem dowód ten nie istniał w dacie orzekania przez NSA, to nie mogło nastąpić jego późniejsze wykrycie", podczas gdy powyższy dowód faktycznie istniał. W związku z postawionym zarzutem wniesiono o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając postawiony zarzut wskazano, że SR w T. wyrokiem z dnia 13 marca 2001 r. ustalił, że pomiędzy powodem J. B. a P.W. "K." istniał stosunek pracy w postaci umowy o pracę zawartej dnia 30 grudnia 1993 r. na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy. Zarzucono, że akta tej sprawy nie były badane w dacie wyrokowania w dniu 14 marca 2001 r. przez NSA. Wskazano także, że Sąd Apelacyjny w Rzeszowie orzeczeniem stwierdził, że J. B. podlega ubezpieczeniu społecznemu a sąd w T. uniewinnił od popełnienia przestępstwa z Kks. W związku z tymi okolicznościami podniesiono, że konieczne było wniesienie skargi o wznowienie postępowania albowiem NSA na rozprawie nie zawiesił postępowania ani nie odroczył rozprawy na termin po dniu 4 kwietnia 2001 r., tj. po dniu uzyskania prawomocności wyroku SR w T. Dlatego też doszło do naruszenia przepisów postępowania a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Zasadą jest, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną /wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1986 r., SA/Wr 137/86 - ONSA 1986 Nr 1 poz. 29 z glosą J. Borkowskiego - OSP 1987 z. 4 poz. 82/. Nie może budzić wątpliwości, iż okoliczność, że pomiędzy Józefem B. a P.W. "K." sp. z o.o. w T. istniał stosunek pracy ukształtowany przez umowę pracy zawartą w dniu 30 grudnia 1993 r. na czas nieokreślony, dotyczy postępowania administracyjnego, a nie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnymi wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2001 r. SA/Rz 624/99 i SA/Rz 625/99. W związku z tym fakt wydania wyroku przez Sąd Rejonowy w T. w dniu 14 marca 2001 r., w przedmiotowej kwestii, nie mógł stanowić przesłanki żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 273 par. 2 p.p.s.a. Co najwyżej, gdyby przed datą wyrokowania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyszła na jaw jedna z przesłanek wznowienia postępowania Sąd ten mógłby wydać orzeczenie kasatoryjne, jednak w rozpatrywanej sprawie i ta okoliczność nie miała miejsca, bowiem przywołany wyrok Sądu Rejonowego w T. stał się prawomocny po dacie wyrokowania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych wszystkich względów, zaskarżony wyrok, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu i Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 209 w zw. z art. 204 pkt 1, art. 205 par. 2 i 3 p.p.s.a. oraz par. 6 pkt 5 i par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. nr 163 poz. 1349 ze zm./.