II SA/Bd 914/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa S. w G. na uchwałę Rady Miejskiej w Grudziądzu z dnia 30 czerwca 2004 r. nr XXIV/87/04 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. zasądza od Rady Miejskiej Grudziądza na rzecz Przedsiębiorstwa S. kwotę 555 (pięćset pięćdziesiąt pięć) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uchwałą z dnia 30 czerwca 2004 r. Nr XXIV/87/04 Rada Miejska w Grudziądzu na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. Nr 80, poz. 717 ) oraz art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zmianami ) uchyliła uchwałę Nr XI/88/03 Rady Miejskiej Grudziądza z dnia 3 września 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych pomiędzy ulicą Chełmińską a ulicą Parkową, wzdłuż przebiegu projektowanej Trasy Średnicowej, obszaru zawartego między ulicą Gen. T. Hallera, Solidarności, Konarskiego, Zaciszną i Smoleńskiego, określonych jako Wojsko – Hallera - (C(. Skargę na wyżej wymienioną uchwałę wniosło w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ) Przedsiębiorstwo S. w G., która to uchwała dotyczy obszaru, na którym znajduje się nieruchomość, której współwłaścicielem jest skarżący, zarzucając naruszenie art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 6 k.p.a., podnosząc ponadto w uzasadnieniu, iż uchwała podjęta została bez podstawy prawnej, gdyż nie zakończyło się postępowanie w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą z dnia 3 września 2003 r. Stosownie do treści art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane, a tym samym wszelkie odstępstwa od procedury określonej w powyższej ustawie skutkują tym, że uchwały podjęte z naruszeniem tych przepisów są stosownie do art. 28 ustawy nieważne. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska Grudziądza wniosła o jej oddalenie, podnosząc w uzasadnieniu, że nie ma przeszkód prawnych do uchylenia przez Radę Miejską własnej uchwały, bez względu na to czy weszła ona już w życie, bezzasadnym jest twierdzenie, że po podjęciu uchwały organ stanowiący traci możliwość dalszego wpływu na jego treść. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest, iż Rada Miejska Grudziądza podjęła uchwałę z dnia 3 września 2003 r. nr XI/88/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych pomiędzy ulicą Chełmińską a ulicą Parkową wzdłuż przebiegu projektowanej Trasy Średnicowej. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ( Dz. U. Nr 62, poz. 718, ze zmianami ) akty normatywne ogłasza się niezwłocznie. Obowiązkiem wojewody jest niezwłoczne publikowanie w wojewódzkim dzienniku urzędowym przedstawionych mu do publikacji aktów normatywnych wskazanych w art. 13 ustawy i innych przepisach szczególnych. Oznacza to obowiązek natychmiastowego skierowania przedstawionego mu dokumentu do publikacji. W zaskarżonej uchwale Rady Miejskiej Grudziądza z dnia 30 czerwca 2004 r. nr XXIV/87/04 jako podstawę prawną uchylenia wskazanej wyżej uchwały z dnia 3 września 2003 r. powołano art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. Nr 80, poz. 717 ). Treść przywołanego przepisu art. 19 ust 1 stanowi, że jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Przytoczona w zaskarżonej uchwale podstawa prawna nie uzasadnia w jakikolwiek sposób uchylenie wcześniejszej uchwały bez przeprowadzenia od początku trybu w jakim została ona uchwalona, co może nastąpić na podstawie art. 27 cytowanej ustawy. Tymczasem każde naruszenie owej procedury powoduje nieważność uchwały ( art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zatem trafnie także skarżący podniósł, że w razie wystąpienia okoliczności powodujących konieczność zmiany, studium czy to przedmiotu planu miejscowego winno to nastąpić w takim trybie w jakim są one uchwalane ( art. 27 ustawy ). W tym stanie rzeczy skoro miało miejsce naruszenie prawa skutkujące z mocy powołanych wyżej przepisów, Sad stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w oparciu o przepis art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast rozstrzygniecie o kosztach postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 cytowanej ustawy.