III SA/Gl 1398/04
WyrokWSA w Gliwicach2005-01-10
Skład orzekający: Krzysztof Wujek, Anna Apollo, Iwona Bogucka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rada gminy jest właściwa do określenia zasad wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, czy też kompetencja ta należy do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta na mocy regulaminu?Ratio decidendi
Rada gminy nie jest właściwa do określenia zasad wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. Kompetencja ta, obejmująca ustalenie stosunku prawnego stanowiącego podstawę członkostwa, zasad pracy, dokumentowania czynności oraz podstawy wynagrodzenia, należy do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, który ustala te kwestie w drodze regulaminu, zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uchwała rady w tym zakresie narusza prawo w sposób istotny.Stan faktyczny
Rada Miejska w G. podjęła uchwałę określającą zasady wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, opierając się na umowie zlecenia i kwocie bazowej. Wojewoda stwierdził nieważność tej uchwały, uznając, że brak jest podstawy prawnej do jej podjęcia przez radę. Gmina wniosła skargę, argumentując, że rada działała w ramach swojej ogólnej kompetencji z art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Wujek Sędziowie: NSA Anna Apollo asesor WSA Iwona Bogucka (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Joanna Spadek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Gminy G. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta w przedmiocie określenia zasad wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej oddala skargę;
UZASADNIENIE.
Uchwałą nr [...] z dnia [...] 2004 r. Rada Miejska w G. określiła zasady wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. W uchwale tej określono, że podstawę działania członków Komisji stanowi umowa zlecenia, za udział w pracach Komisji przysługuje wynagrodzenie, którego podstawą obliczenia jest kwota bazowa, określana w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Wynagrodzenie przysługuje w wysokości 0,23 podstawy wynagrodzenia dla Przewodniczącego Komisji, 0,20 podstawy dla wiceprzewodniczącego i sekretarza oraz 0,18 podstawy dla pozostałych członków Komisji. Podstawę odbioru wykonania zlecenia stanowią protokoły z posiedzeń Komisji, zawierające listę obecności. Wydatki związane z działalnością Komisji pokrywane są z budżetu Miasta G., zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie działania Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej.
Zawiadomieniem z dnia [...] 2004 r., doręczonym Radzie Miasta [...] 2004 r., Wojewoda [...] poinformował o wszczęciu postępowania nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej uchwały. Jako podstawa prawna podany został art. 91 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). W uzasadnieniu podano, że obowiązujące przepisy nie dają podstaw do określenia w drodze uchwały rady zasad wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] 2004 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził nieważność uchwały nr [...] Rady Miasta G. z dnia [...] 2004 r. w sprawie określenia zasad wynagradzania członków Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, jako wydanej bez podstawy prawnej. W uzasadnieniu organ nadzoru podniósł, że żaden z przepisów prawa nie upoważnia rady do podjęcia uchwały w przedmiotowej kwestii. W szczególności podstawy takiej nie może stanowić powołany w uchwale art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), albowiem wskazuje on, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta powołuje komisję urbanistyczno-architektoniczną, jako organ doradczy, oraz ustala w drodze regulaminu, jej organizację i tryb działania. Rozstrzygnięcie doręczono Gminie [...] 2004 r.
Dnia [...] 2004 r., działając w oparciu o uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] 2004 r. w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia [...] 2004 r., Gmina wniosła skargę na to rozstrzygnięcie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w związku z art. 8 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu podano, że wbrew stanowisku organu nadzoru, podjęta uchwała w sprawie zasad wynagradzania członków Komisji, nie narusza prawa, a tym bardziej nie narusza ich w sposób istotny, co jest warunkiem stwierdzenia nieważności uchwał organów gminy w trybie nadzoru. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Skarżący nie zaprzeczył, że art. 8 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stanowi podstawy do ustalenia przez radę zasad wynagradzania członków Komisji. Dla oceny kompetencji rady należy jednak uwzględnić zakres działania Komisji, która odgrywa bardzo istotną rolę w pracach z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego, prowadzonych przez gminę. Powołanie tej Komisji jest obligatoryjne. Wobec powyższego skarżąca argumentowała, że jedynie Rada Miasta, na podstawie ogólnej kompetencji z art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminny, była upoważniona do określenia sposobu wynagradzania członków przedmiotowej Komisji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte we uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Wojewoda podniósł, iż przepis ten zawiera domniemanie kompetencji rady, ale tylko w zakresie spraw należących do kompetencji gminy. W sprawie domniemanie to nie ma zastosowania, albowiem organem uprawnionym do powoływania Komisji i ustalania jej regulaminu, jest organ wskazany w art. 8 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w dniu 7 stycznia 2005 r. zostało ustalone, że uchwała Rady Miejskiej w Gliwicach z dnia 9 września 2004 r. została doręczona Wojewodzie 17 września 2004 r. ,
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody zostało podjęte w trybie przewidzianym przez art. 91 ust. 1 ustawy z dni a 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, o nieważności uchwały orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia mu uchwały. W niniejszej sprawie termin ten został zachowany, a rozstrzygnięcie zawiera konieczne elementy, podane w art. 91 ust. 3 ustawy.
Oceniając zasadność zarzutów skargi, Sąd uznał, że brak jest podstaw do jej uwzględnienia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, należy do zadań własnych gminy. Kompetencje organów gminy w procesie realizowania tego zadania wskazują przepisy powołanej ustawy. Nadto, przepis art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wskazuje na ogólną właściwość rady gminy w sprawach pozostających w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z tym przepisem radę gminy można uznać za kompetentną do działania, gdy sprawa leży w zakresie działania gminy, a przepis szczególny nie wprowadza właściwości innego organu do działania.
Przepisy ustawy o planowaniu przestrzennym przewidują w art. 8 powołanie na różnych szczeblach władzy publicznej, działającej w procesie planowania, doradczych komisji urbanistyczno-architektonicznych. Na poziomie gminy komisję taką powołuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Organ ten jest również uprawniony do ustalenia, w drodze regulaminu, organizacji i trybu działania komisji. W tej sytuacji normatywnej należy uznać, że w zakresie powołania oraz ustalenia organizacji i trybu działania komisji, organem właściwym jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Uchwała z dnia [...] 2004 r. , będącą przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, Rada Miejska w G. rozstrzygnęła m. in. o sposobie obliczania wynagrodzenia członków przedmiotowej komisji, uznając iż kompetencja w tym zakresie wynika dla niej z art. 18 ust. 1 ustawy samorządowej. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że wbrew tytułowi podjętej przez Radę Miejską uchwały, nie dotyczy ona przedmiotowo wyłącznie określenia zasad wynagradzania członków komisji. Uchwała ta w pkt 2 załącznika, wprowadza po pierwsze zasadę odpłatności za pracę w komisji. Po wtóre, pkt 3 załącznika do uchwały przesądza, że podstawę działania członków komisji stanowi umowa zlecenia, zaś pkt 7 ustala, że podstawę do odbioru wykonania zlecenia stanowią protokoły z posiedzeń, zawierające listę obecności. Regulacja ta, ze względu na swój przedmiot, ingeruje w ocenie Sądu, w materię zastrzeżoną do regulacji w drodze regulaminu komisji przez Prezydenta Miasta. Uprawnienie do powołania oraz określenia organizacji i trybu działania oznacza bowiem dla Prezydenta Miasta kompetencje w zakresie zarówno personalnego doboru członków komisji, jak i ustalenia, jaki stosunek prawny ma być podstawą członkostwa w komisji, na jakiej zasadzie odbywa się praca w Komisji, jak i czym jest dokumentowana, co stanowi podstawę ewentualnego wynagrodzenia i za jakie czynności ono członkom komisji przysługuje. Prawidłowo zatem organ nadzoru zanegował legalność przedstawionej sobie uchwały z dnia [...] 2004 r., albowiem jej postanowienia ingerują w kompetencję przyznaną przez ustawodawcę innemu organowi gminy. Ingerencji tej nie można przy tym uznać za naruszenie prawa o cesze nieistotności.
Mając na uwadze przedstawione wyżej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło