I SA/Po 2186/02

WyrokWSA w Poznaniu2005-01-11

Skład orzekający: Jerzy Małecki, Sylwia Zapalska, Gabriela Gorzan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wydatek na budowę budynku letniskowego, który faktycznie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych podatnika i jest jego stałym miejscem zamieszkania, może być odliczony od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów o uldze budowlanej?
Ratio decidendi
Budynek letniskowy może być uznany za budynek mieszkalny w rozumieniu przepisów o uldze budowlanej, jeśli faktycznie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych podatnika i jest jego stałym miejscem zamieszkania. Organy podatkowe nie mogą opierać się wyłącznie na pozwoleniu na budowę, lecz powinny zbadać rzeczywiste przeznaczenie i sposób użytkowania budynku.
Stan faktyczny
Skarżący, małżonkowie H. i T. S., domagali się odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych wydatków poniesionych na zakup działki i budowę budynku o charakterze letniskowym, argumentując, że zamieszkują w nim na stałe. Organy podatkowe odmówiły uznania tych wydatków za kwalifikujące się do ulgi budowlanej, opierając się na pozwoleniu na budowę budynku letniskowego. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego. Skarżący zaskarżyli decyzję do sądu, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego, zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących i wstrzymał wykonanie zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) NSA Gabriela Gorzan Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi H. i T. S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] o nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących H. i T. S. kwotę 2.700,00 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. wstrzymuje wykonanie zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/G.Gorzan /-/J.Małecki /-/S.Zapalska Decyzją z [...] Urząd Skarbowy określił małż. H. i T. S. podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie [...] zł i nadpłatę w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji zakwestionował poniesienie wydatków na zakup działki przeznaczonej pod zabudowę letniskową i na budowę budynku letniskowego w wysokości [...] zł i odliczenie w wysokości [...] zł. Organ powołał jako podstawę rozstrzygnięcia art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "a" i "b" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26 lipca 1991 r. (Dz.U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. w myśl którego podatek dochodowy zmniejsza się, jeżeli zostały poniesione wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe przeznaczone na zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego oraz na budowę tego budynku. W odwołaniu do Izby Skarbowej małż. S. domagali się uwzględnienia dużej ulgi budowlanej, a to z uwagi na fakt, że w budynku pragną zamieszkiwać przez cały rok i za meldować się na pobyt stały. Izba Skarbowa decyzją z [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, oraz wyraziła pogląd, że od podatku można odliczyć tylko wydatki poniesione na budowę budynku mieszkalnego. Natomiast podatnicy otrzymali pozwolenie na budowę budynku o charakterze letniskowym , który ma służyć celom wypoczynkowym i jest posadowiony na gruncie przeznaczonym pod zabudowę letniskową co wynika z planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższą decyzję zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu pełnomocnik małż. S. skargą opartą na zarzucie naruszenia prawa materialnego i domagał się uchylenia niekorzystnej decyzji. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że budynek letniskowy skarżących jest budynkiem całorocznego użytku oraz powołał wyrok Sądu Najwyższego z 12 lipca 2002 r. sygn. akt II RN 207/00. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi i wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Z przepisu art. 27a ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. wynika, że podatek dochodowy zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17 jeżeli podatnik w roku podatkowym poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone m.innymi na budowę budynku mieszkalnego. Oceniając zaskarżoną decyzję, wskazać należy na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2002 r. sygn. akt FPK 17/01, w której wyrażono pogląd, że tylko wówczas budynek letniskowy będzie mieścił się w pojęciu budynku mieszkalnego, gdy będzie użytkowany przez podatnika do celów służących zaspokojeniu jego potrzeb mieszkaniowych. Również z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika (między innym i z wyroku z 19 maja 1999 r. SA/Sz 1884/98 i z 14 grudnia 2004 r. SA/Po 1368/04), że dom letniskowy, który ma charakter mieszkalny i pełni rolę stałego należy do kategorii budynków mieszkalnych, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych W aktach sprawy znajduje się pismo Urzędu Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2003r. o nr [...] (k. 21 akt sąd.) z którego wynika, że budynek usytuowany na działce położonej w S. przy ul. [...] został przekwalifikowany z budynku letniskowego na budynek mieszkalny. Skarżący podkreślają, (protokół rozprawy), że w budynku zamieszkują na stałe od 2 lat i jest to ich jedyne miejsce zamieszkania. Skoro zatem o mieszkaniowym charakterze budynku decyduje jego przeznaczenie na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ludzi, a nie to, w jakim otoczeniu budynek taki został usytuowany i jakie posiadał pozwolenie na budowę należało przychylić się do zarzutów zawartych w skardze, że postępowanie dowodowe nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 Ordynacji podatkowej) oraz że organy podatkowe nie podjęły wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 122 Ordynacji). Stanowisko organów podatkowych zawarte w obu decyzjach organu I i II instancji, że zebrane dowody a w szczególności pozwolenia na budowę budynku letniskowego przesądza o możliwości do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na budowę budynku jest niezgodne z art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 z późn.zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy rozważyć kwestię faktycznego zamieszkania skarżącej i jej bliskich, gdzie zaspokajają swoje potrzeby mieszkaniowe, również przy uwzględnieniu wykonywanej pracy zawodowej. Wydając ponowną decyzję organ I i II instancji będzie musiał uwzględnić powyższe uwagi, gdyż bez ich uwzględnienia każdej przyszłej decyzji, tak jak zaskarżonej będzie można przypisać naruszenie cytowanych przepisów. Uznając, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O wykonalności orzeczono zgodnie z art. 152, natomiast o kosztach na podstawie art. 200 cyt. powyżej ustawy, które obejmują wpis od skargi w wysokości 300,- zł i koszty zastępstwa adwokackiego w kwocie 2400,- zł. /-/G.Gorzan /-/J.Małecki /-/S.Zapalska LF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło