II SA/Wr 2586/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędzia NSA - Anna Moskała Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk Protokolant - apl. prok. Krzysztof Umański po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały nr [...] rady Miejskiej M. z dnia [...] w sprawie powołania składów osobowych komisji stałych Rady Miejskiej I. stwierdza niezgodność z prawem § 1 ust. 3 zaskarżonej uchwały; II. określa, że zaskarżona uchwała w części dotyczącej § 1 ust. 3 nie może być wykonana. Wojewoda D. na podstawie art. 93 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001r. Nr 142, póz. 1591 z późn.zm.) w związku z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn.zm.) wniósł o stwierdzenie nieważności § l ust. 3 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] w sprawie powołania składów osobowych komisji stałych Rady Miejskiej - jako sprzecznej z prawem. Na poparcie skargi organ nadzoru podniósł, że uchwałą Nr [...] Rada Miejska M. na sesji w dniu [...] dokonała wyboru K. M. do składu osobowego trzech Komisji: Funkcjonowania Miasta i Gminy M. (§ l ust. l uchwały), Budżetu i Mienia Gminnego (§ l ust. 2 uchwały) oraz Rewizyjnej ( § l ust. 3 uchwały). Uchwała ta wpłynęła do organu nadzoru w dniu [...]. Ponieważ ustawodawca nie określił w ustawie o samorządzie gminnym szczególnego trybu wyboru członków komisji rewizyjnej, tzn. w drodze głosowania tajnego, oznacza to, że wybór członków komisji rewizyjnej powinien nastąpić w drodze głosowania jawnego. W toku czynności nadzorczych ustalono w zakresie stanu faktycznego, iż w dniu [...] do Przewodniczącego Rady Miejskiej w M. wpłynął wniosek Burmistrza o zwołanie w dniu [...] sesji nadzwyczajnej w celu zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] w sprawie powołania składów osobowych komisji stałych Rady Miejskiej. Do wniosku dołączono dwa projekty uchwał. Wniosek ten zawierał porządek obrad : 1/otwarcie sesji, 2/przyjęcie porządku obrad, 3/ projekt uchwały Rady Miejskiej M. zmieniający uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] w sprawie powołania składów osobowych komisji stałych Rady Miejskiej, 4/ zakończenie obrad. Z protokołu posiedzenia Rady Miejskiej M. w dniu [...] wynika, że Rada Miejska przeprowadziła czterokrotne tajne głosowanie w celu wyborów członków Komisji Rewizyjnej. W pierwszym głosowaniu zgłoszono trzy kandydatury : R. G. przedstawiciela Klubu "Wspólnota Samorządowa Mieszkańców" oraz dwóch przedstawicie Klubu "Platformy Obywatelskiej". W wyniku głosowania tajnego R.G. otrzymał 8 głosów "za", 7 głosów "przeciw". W głosowaniu na K. M. i A. F. oddano 8 głosów nieważnych, 4 głosy ważne otrzymał K.M., 3 głosy ważne otrzymał A. F. Przewodniczący Rady złożył wniosek o reasumpcję głosowania, wniosek ten został przyjęty przez 10 radnych, 4 radnych głosowało przeciw wnioskowi. W drugim głosowaniu zgłoszono dwie kandydatury : R. G. oraz K. M. Za kandydaturą K. M. głosowało 8 radnych, 6 radnych głosowało przeciw, natomiast za kandydaturą R. G. głosowało 6 radnych, 8 radnych głosowało przeciw. W obu przypadkach przeprowadzono głosowanie tajne. Następnie Przewodniczący Rady zarządził głosowanie nad kandydaturą R.G. W trzecim głosowaniu R. G. w wyniku tajnego głosowania uzyskał głosów "za", 7 głosów "przeciw". W czwartym głosowaniu R. G. w wyniku głosowania tajnego uzyskał głosów "za", 8 głosów "przeciw". Następnie w wyniku głosowania jawnego Rada Miejska M. 9 głosami "za", 4 głosami "przeciw", l głosem "wstrzymującym się" potwierdziła w drodze uchwały nr [...] wybór K. M. na członka Komisji Rewizyjnej. Wyżej opisany sposób wyłaniania kandydatów na członków Komisji Rewizyjnej zdaniem organu nadzoru w sposób istotny narusza treść art. 14 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przeprowadzony przez Radę Miejską w M. dwuetapowy sposób wyboru członków Komisji Rewizyjnej najpierw w wyniku głosowania tajnego powtórzonego czterokrotnie, a następnie potwierdzonego uchwałą podjętą w drodze głosowania jawnego nie znajduje uzasadnienia prawnego i prowadzi w konsekwencji do obejścia przepisów prawa. Rada Miejska M. dokonując wyboru członków Komisji Rewizyjnej powinna przeprowadzić jedno głosowanie jawne, które oznaczałoby podjęcie uchwały w tej sprawie. Ponadto, jak argumentował organ nadzoru, przeprowadzona procedura wyboru członka Komisji Rewizyjnej w sposób istotny narusza treść art. 20 ust. la i ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym rada gminy może wprowadzić zmiany w porządku obrad bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady po uzyskaniu zgody wnioskodawcy. Rada Miejska M. przeprowadziła czterokrotne głosowanie w sprawie wyboru członka Komisji Rewizyjnej (zmiany § 3 uchwały Nr [...] ). Należy uznać, że po pierwszym głosowaniu Rada Miejska M. wyczerpała pkt 3 porządku obrad w części dotyczącej zmiany § 3 uchwały Nr [...] i chcąc ponownie przeprowadzić głosowanie w tej części Rada powinna zmienić porządek obrad po uzyskaniu uprzednio zgody wnioskodawcy, a więc w omawianym przypadku Burmistrza Miasta M. Radni po pierwszym głosowaniu w sprawie wyboru członków komisji rewizyjnej przeprowadzili głosowanie w sprawie reasumpcji głosowania. Wniosek w tej sprawie został przyjęty 10 głosami "za", 4 głosami "przeciw", jednak głosowania tego nie można utożsamiać z głosowaniem w sprawie zmiany porządku obrad ponieważ przeprowadzone zostało w innej sprawie, a ponadto nie uzyskano zgody wnioskodawcy przeprowadzenia sesji nadzwyczajnej czyli Burmistrza Miasta. Organ nadzoru wywodził dalej, że powtórzenie głosowania w tej samej sprawie nie może mieć miejsca w każdym przypadku. Wprawdzie ustawa o samorządzie gminnym, ani Statut Miasta M. nie precyzują w jakich przypadkach może mieć ono miejsce, lecz aby ustalić przesłanki powtórzenia głosowania uchwały w całości lub w części można posiłkowo przyjąć zasady stosowane w innych aktach prawnych, np. w § 56 Regulaminu Senatu ( uchwała Senatu z dnia 23 listopada 1990r. MP tekst jednolity z 2002r. Nr 54, poz. 741), z którego wynika, że reasumpcja uchwały jest dopuszczalna tylko w trakcie tego samego posiedzenia Senatu i wyłącznie w przypadku ujawnienia oczywistego błędu w uprzednio podjętej uchwale. Z powyższego wypływa wniosek, że powtórzenie głosowania w szczególności w części dotyczącej wyboru R. G. na członka Komisji Rewizyjnej, który w pierwszym głosowaniu otrzymał 8 głosów "za", 7 głosów "przeciw" nie znajduje uzasadnienia. Usankcjonowanie przyjętych przez Radę Miejską M. przesłanek powtórzenia głosowania, czyli w każdym przypadku gdy radni wyrażą na to zgodę prowadzi do nadużycia prawa. W odpowiedzi na skargę, nie zgadzając się z zarzutami organu nadzoru strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi wskazując, iż w związku z wejściem w życie nowego Statutu Gminy M. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...]w sprawie uchwalenia Statutu Gminy M., zmienionego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] w sprawie zmian w Statucie Gminy M., który w § 14 ust. 2 stanowi, że "w skład Komisji Rewizyjnej wchodzi 5 radnych" zaszła konieczność uzupełnienia składu osobowego Komisji Rewizyjnej o dwóch radnych, w tym przedstawiciela klubu radnych Wspólnota Samorządowa Mieszkańców. Ponieważ ustawodawca nie określił w ustawie o samorządzie gminnym szczególnego trybu wyboru członków Komisji Rewizyjnej powinno to nastąpić w drodze głosowania jawnego, co nastąpiło zdaniem strony przeciwnej. W wyniku głosowania jawnego Rada Miejska M. 9 głosami za, 4 przeciw, l głosem wstrzymującym się, zaskarżoną uchwałą wybrała K. M. na członka komisji stałych Rady Miejskiej. Jest faktem, że głosowanie projektu uchwały poprzedzone zostało czterema głosowaniami, których celem było wyłonienie kandydatów na członków Komisji Rewizyjnej. Na wakujące dwa miejsca zgłoszono trzech kandydatów : R. G. z Klubu Wspólnoty Samorządowej Mieszkańców, A. F. z Klubu Platforma Obywatelska oraz K. M. - Kub Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W tej sytuacji zaistniała konieczność wyłonienia nazwisk dwóch radnych, którzy wpisani zostaliby do projektu uchwały. Ponieważ zarówno ustawa o samorządzie gminnym oraz Statut nie regulują sposobu postępowania w takim przypadku, Przewodniczący Rady Miejskiej zaproponował tajne głosowanie w celu wyłonienia kandydatów na członków Komisji Rewizyjnej. Przed głosowaniem Przewodniczący przypominał, że kandydatem na członka Komisji Rewizyjnej zostanie radny, który uzyska więcej głosów za wyborem niż głosów przeciw oraz, że jedno miejsce w Komisji Rewizyjnej jest zarezerwowane dla przedstawiciela Klubu Wspólnota Samorządowa Mieszkańców. W wyniku głosowania R. G. uzyskał 8 głosów "za" , 7 głosów "przeciw", K.M. 4 głosy "za", 8 głosów nieważnych, A. F. 3 głosy "za", 8 głosów nieważnych. Wobec takiej dużej liczby głosów nieważnych Przewodnicząca Komisji Skrutacyjnej zaproponowała Radzie powtórzenie głosowania. Po krótkiej dyskusji Przewodniczący Rady sformułował propozycję Komisji Skrutacyjnej we wniosek i poddał go pod głosowanie. Wniosek został przyjęty 10 głosami "za", 4 "przeciw" . W wyniku powtórzonego głosowania kandydatem na członka Komisji Rewizyjnej został K. M. Kandydat Klubu Wspólnota Samorządowa Mieszkańców uzyskał więcej głosów przeciw niż za. W kolejnych głosowaniach kandydat Klubu Wspólnota Samorządowa Mieszkańców uzyskiwał więcej głosów przeciwko niż za wyborem. Po kolejnej bezskutecznej próbie wyłonienia drugiego kandydata do Komisji Rewizyjnej Przewodniczący Rady Miejskiej postawił wniosek o przerwanie głosowania. Wniosek został przyjęty. Następnie Przewodniczący Rady Miejskiej odczytał projekt uchwały Rady Miejskiej M. zmieniający Uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] w sprawie wyboru składów osobowych komisji stałych Rady Miejskiej M. Przedstawione powyżej fakty pokazują w opinii strony przeciwnej, że nie było intencją Rady Miejskiej obchodzenie przepisów prawa, co sugeruje organ nadzoru. Pogląd, że należało przeprowadzić tylko jedno głosowanie, które oznaczałoby podjęcie uchwały, w tym przypadku było niemożliwe do zrealizowania, gdyż projekt uchwały przewidywał zmianę składów osobowych trzech komisji stałych, w przypadku wyboru członków Komisji Rewizyjnej, wybierano dwóch członków spośród trzech kandydatów i zgodnie z art. 18a ust. 2 jedno miejsce w Komisji Rewizyjnej zarezerwowane było dla przedstawiciela klubu radnych "Wspólnota Samorządowa Mieszkańców". Stanowisko organu nadzoru, że procedura wyboru członków Komisji Rewizyjnej w sposób istotny narusza art. 20 ust. la i ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym jest nieuzasadniona, ponieważ porządek obrad nadzwyczajnej sesji z dnia [...]. w pkt 3 dotyczył zmiany składów osobowych komisji stałych Rady Miejskiej określonych w uchwale Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...]. Strona przeciwna nie podzieliła również zarzutu skargi, że powtórzenie głosowania w tej samej sprawie nie może mieć miejsca w każdym przypadku, gdyż zdaniem strony przeciwnej nie reguluje tego żadna norma prawna. Cytowany przez organ nadzoru Regulamin Senatu nie określa precyzyjnie kiedy jest to możliwe, a określenie, że powinno to mieć miejsce w przypadku ujawnienia oczywistego błędu jest natomiast bardzo ogólne i prowadzić może do nadużywania prawa. Niemożność powtórzenia głosowania prowadziłaby do paraliżu pracy Rady Miejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył , co następuje : Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy. Po myśli art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Powołana ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wprowadza innych kryteriów poza zgodnością z przepisami prawa podjętej uchwały lub aktu , o których mowa w treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 i 6 . W świetle art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na taką uchwałę lub akt stwierdza ich nieważność w całości lub części albo stwierdza , że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwa naruszenia przepisu prawa ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii istotnych, rażących naruszeń, przykładowo – w razie podjęcia uchwały przez organ niewłaściwy, braku podstawy prawnej do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwego zastosowania przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenia procedury podejmowania uchwał etc. W ocenie Sądu skargę należy uznać za w pełni uzasadnioną. Z niespornych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że zaskarżoną uchwałę w jej ustępie 3 paragrafu 1 – odnośnie powołania do składu osobowego Komisji Rewizyjnej – podjęto wskutek przeprowadzenia czterokrotnego głosowania tajnego nad zgłoszonymi kandydaturami, a następnie dokonany wybór został niejako zatwierdzony w drodze podjęcia zaskarżonej uchwały w głosowaniu jawnym. Podzielając w całej rozciągłości argumentację organu nadzoru zawartą w skardze podnieść należy, iż wbrew stanowisku strony przeciwnej przepis art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( tekst jedn. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. ) expressis verbis formułujący zasadę , iż uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej – ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że poza odmiennymi przypadkami określonymi ustawowo – uchwały tego organu gminy podjęte według innego trybu są sprzeczne z prawem. Omawiana ustawa reguluje odrębny tryb podejmowania uchwał w nielicznych tylko wypadkach , a jeśli chodzi o głosowanie tajne przewiduje je w sprawie wyboru przewodniczącego i wiceprzewodniczących rady (art. 19 ust.1). Rada gminy nie może zatem dowolnie kształtować trybu i sposobu głosowania w sprawach, które należą do jej właściwości. Tym samym skoro procedura wyłaniania członków komisji stałych i także komisji rewizyjnej nie została unormowana inaczej w ustawie o samorządzie gminnym – nie może być ona poddana odrębnym regułom co do sposobu głosowania niż określone w przepisie cytowanego art. 14. W tej mierze, w niniejszej sprawie Rada Miejska M. naruszyła także prawo miejscowe, tj. własny statut (uchwała z 29.04.2003r.; Dz. Urz. Woj. z 2003r., Nr 85, poz. 1748 ze zm.), który pozostając w zgodzie z unormowaniami ustawy o samorządzie gminnym w § 84 wyraźnie stanowi (ust. 1), że tajne głosowanie stosuje się w szczególności w sprawach dotyczących wyboru przewodniczącego/wiceprzewodniczących rady, a w ust. 2 przewiduje, że głosowanie tajne stosuje się także w innych przypadkach określonych w ustawie. Godzi się przy tym podkreślić, iż obowiązujące zasady głosowania są wyrazem wprowadzonej mocą art. 11b ustawy o samorządzie gminnym jawności działania organów gminy, której ograniczenia mogą wynikać wyłącznie z ustaw. W kwestii powtórnego głosowania w tym samym przedmiocie, wypada zauważyć, iż ustawa o samorządzie gminnym nie zawiera norm zezwalających na reasumpcję głosowania, ale w tej materii statuty jednostek samorządowych mogą na tle art. 22 tej ustawy wprowadzać szczegółowe rozwiązania dopuszczając taką możliwość. Reasumpcja głosowania nie została jednak objęta przedmiotem regulacji w Statucie Gminy M. , gdzie normując procedurę głosowania w rozdziale XI nie przewidziano żadnych rozwiązań w zakresie powtórnego głosowania. Niemniej można byłoby przyjąć, iż dokonanie takiej reasumpcji byłoby możliwie mimo braku stosownej regulacji szczegółowej w statucie jednostki samorządowej – nie naruszając prawa – lecz jedynie w razie zaistnienia istotnych i nie dających się usunąć wątpliwości co do przebiegu głosowania, obliczenia jego wyników lub wprowadzenia w błąd radnych co do zasad głosowania (por. D. Dąbek "Prawo miejscowe samorządu terytorialnego" Oficyna Wyd. Branta, 2003, str.291).W praktyce podobne, a nawet bardziej rygorystyczne rozwiązania prawne poza cytowanym w skardze organu nadzoru § 56 regulaminu Senatu przewiduje również art. 189 regulaminu Sejmu ( zał. do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej; uchwała sejmu RP z 30.07.1992r., MP z 2003r., Nr 23 poz. 398) dopuszczając możliwość reasumpcji tylko wówczas, gdy wynik głosowania budzi uzasadnione wątpliwości. Głosowanie uznaje się bowiem w doktrynie i orzecznictwie za swoisty akt, w trakcie którego dochodzi do złożenia przez każdą osobę uprawnioną i według określonej prawem procedury - oświadczenia woli, w myśl którego opowiedziała się ona za wnioskiem, przeciw wnioskowi, wstrzymała się od głosu lub oddała głos nieważny ( szerzej vide wyrok NSA z 14 .01.2003r. sygn. II SA/Po 1101/01, OSS Nr 2/2004, poz. 102). Oczywistym jest, że skutki prawne aktu głosowania są wobec tego wiążące i nie mogą być dowolnie znoszone w całkowicie swobodny sposób poprzez reasumpcję głosowania, aż do osiągnięcia "pożądanego" z różnych względów rezultatu. Stąd jakakolwiek reasumpcja głosowania może być dopuszczalna tylko wyjątkowo i wyłącznie w razie stwierdzenia w jego toku oczywistych uchybień i omyłek, co jednak nie miało miejsca podczas przebiegu podejmowania zaskarżonej uchwały. W powyższym kontekście, zważywszy na charakter prawny aktu głosowania rozumianego jako złożenie oświadczeń woli przez uprawnionych do wzięcia w nim udziału w formie oddania głosu, ważnego albo nieważnego, bądź też poprzez wstrzymanie się od głosu – sam fakt oddania określonej części głosów nieważnych nie uzasadnia reasumpcji głosowania. Po zgłoszeniu trzech kandydatur w osobach R. G., A. F. i K. M. – jak wnosić należy z zapisów na str. 4 w protokole z sesji, cyt. " radni przystąpili do głosowania nad wyborem członków uzupełniających skład osobowy Komisji Rewizyjnej"- doszło w tym głosowaniu, na co trafnie wskazał organ nadzoru, do skonsumowania przewidzianego w porządku obrad punktu 3, dotyczącego podjęcia uchwały zmieniającej poprzednią z dnia [...] w sprawie składów osobowych komisji stałych tj. w części odnośnie Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej M. Przeprowadzenie dalszych głosowań w zakresie materii już uchwalonej oznaczało faktycznie dokonanie zmian w przyjętym porządku obrad , a te, dla zachowania ważności, musiałyby zostać wprowadzone bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady za zgodą wnioskodawcy ( Burmistrza Miasta M.), stosownie do wymogów art. 20 ust. 1a i ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym. W przedstawionym świetle argument strony przeciwnej, iż ostatecznie zaskarżona uchwała została przyjęta w głosowaniu jawnym, co miałoby jakoby konwalidować cały przebieg jej podjęcia – nie może się ostać, albowiem nie zmienia to oceny, iż rzeczywiste powołanie do Komisji Rewizyjnej nastąpiło w wyniku głosowań tajnych, przeprowadzonych z naruszeniem wymaganego normą artykułu 14 powołanej ustawy trybu jawnego, a nadto z niedopuszczalną w tym wypadku reasumpcją głosowania, a w konsekwencji – już poza obowiązującym porządkiem obrad. W ocenie Sądu należy przyjąć wobec istotnego naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa, że zaskarżona uchwała w części dotyczącej § 1 ust. 3 nie spełnia formalnych warunków jej ważności, albowiem podjęta została bez zachowania określonych prawem wymogów proceduralnych. Stosownie do art. 94 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym nie stwierdza się nieważności uchwały po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określonym w art. 90 ust.1, albo uchwała jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie z ust. 2 art. 94 - jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały z powodu upływu terminu określonego w ust.1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o niezgodności uchwały z prawem. Z uwagi na powyższe, uwzględniając fakt, iż zaskarżona uchwała nie stanowi aktu prawa miejscowego z racji unormowania o charakterze wewnętrznym, konkretnym i jednostkowym , Sąd - stosując się do dyspozycji art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz art.147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w pkt I wyroku. Orzeczenie jak w pkt II znajduje wsparcie w art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.