II OSK 807/05

Sygn.akt II OSK 807 /05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska (spr), Maria Czapska-Górnikiewicz, Protokolant Maria Połowniak, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1056/04 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną bojową oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 17 marca 2005r., sygn. akt VI SA/Wa 1056/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2004r., Nr [...]. Powyższą decyzją została utrzymana w mocy decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Radomiu z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] o odmowie wydania pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że w dniu 23 grudnia 2003r. skarżący P. K. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Radomiu z wnioskiem o wydanie zezwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Uzasadniając powyższy wniosek strona podała, że z uwagi na charakter wykonywanej pracy na stanowisku dyrektora w Stowarzyszeniu Wspierania Przedsiębiorczości [...] ma do czynienia z dłużnikami, których zachowanie budzi obawę o bezpieczeństwo wnioskodawcy oraz jego rodziny. Powołał także fakt usiłowania włamania do jego domu w W. W ocenie organów orzekających w sprawie P. K. nie wykazał stałego, realnego i szczególnego narażenia na niebezpieczeństwo zamachu na życie lub zdrowie. Zdarzenia, na które powoływała się strona nie wywołały negatywnych skutków dla jej życia lub zdrowia. Samo domniemanie, że skarżący może stać się obiektem zainteresowania ze strony świata przestępczego nie jest wystarczającym argumentem do wydania pozwolenia na broń. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 ze zm.) właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli okoliczności, na które powołuje się wnioskodawca, uzasadniają jego wydanie. Z brzmienia tego przepisu wynika, że w takiej sytuacji organy Policji mają obowiązek wydać pozwolenie na broń. Organy Policji nie mogą kierować się swobodnym uznaniem przy wydawaniu przedmiotowych pozwoleń, mają natomiast prawo swobodnej oceny materiału dowodowego (art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego) przy ustalaniu, czy sytuacja faktyczna ubiegającego się o pozwolenie uzasadnia uwzględnienie wniosku. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia iż organy policji w sposób dowolny i nie poparty dowodami odmówiły skarżącemu wydania pozwolenia na broń palną. Od powyższego wyroku P. K. złożył skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej postawiono zarzut naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez nieprzeprowadzenie przez Sąd z urzędu dowodów na okoliczność zasad działania [...] Stowarzyszenia Wspierania Przedsiębiorczości jako instytucji finansowej w której skarżący jest zatrudniony, źródeł finansowania jego działalności ukierunkowanej na udzielanie pożyczek, wielkości zatrudnienia w Stowarzyszeniu i jego struktury organizacyjnej. Zarzucono także naruszenie art. 113 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie sprawy za dostatecznie wyjaśnioną i zamknięcie rozprawy, pomimo niewyjaśnienia okoliczności powyżej wskazanych. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że [...] Stowarzyszenie Wspierania Przedsiębiorczości jest instytucją zajmującą się udzielaniem pożyczek, a decyzje w tej kwestii podejmuje P. K. biorąc także udział w spotkaniach z klientami. Kontakty skarżącego z klientami odbywają się w warunkach w których istnieje realna możliwość narażenia jego zdrowia i życia. Gdy dochodzi do rozwiązania zawartych umów i podejmowane są działania windykacyjne, reakcja pożyczkobiorców niejednokrotnie przyjmuje charakter agresywny. Pismem z dnia 8 czerwca 2005r. Komendant Główny Policji złożył odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniesiono w niej, że P. K. dotąd nie występował z wnioskiem o przeprowadzenie dowodów, o których wspomina jego pełnomocnik w skardze kasacyjnej. W toku dotychczasowego postępowania nie przedstawił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wydanie mu pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest oparta na usprawiedliwionych podstawach. Na wstępie należy zaznaczyć, że skargę kasacyjną można oprzeć na dwóch podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.): po pierwsze, naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, po drugie, naruszeniu przepisów postępowania, o ile uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rygoryzm formalny w stosunku do skargi kasacyjnej ma na celu umożliwienie ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości zakresu rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc pod rozwagę z urzędu tylko przesłanki nieważności postępowania przed sądem (art. 183 § 1 powołanej ustawy). Wskazany w skardze kasacyjnej przepis art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zarzut niezastosowania tego przepisu przez Sąd z urzędu na okoliczność ustalenia zasad działania i struktury organizacyjnej Stowarzyszenia Wspierania Przedsiębiorczości w [...] nie może być uwzględniony. Celem postępowania dowodowego przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie jest bowiem ustalenie stanu faktycznego sprawy, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły stan faktyczny sprawy zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 6 października 2005r., sygn. akt II GSK 164/05, publ. ONSAiWSA z 2006r. Nr 2, poz. 45). Sąd I instancji trafnie zauważył, iż organy Policji orzekające w sprawie ustosunkowały się do istotnych argumentów przedstawionych przez skarżącego, oceniły całokształt zebranego w toku postępowania materiału dowodowego i uzasadniły dlaczego uważają, że skarżący P. K. nie znajduje się w sytuacji szczególnego zagrożenia uzasadniającej jego wniosek o wydanie pozwolenia na broń. Tym samym nie został naruszony przepis art. 113 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i prawidłowej jego oceny dokonanej przez organ, Sąd I instancji miał podstawę do uznania sprawy za dostatecznie wyjaśnioną. Stanowiska tego nie podważają zarzuty skargi kasacyjnej, gdyż nie zostało wykazane naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć wpływ na wynik sprawy. W przedstawionym stanie rzeczy skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.