II SA/Lu 118/05
WyrokWSA w Lublinie2005-03-17
Skład orzekający: Witold Falczyński, Joanna Cylc-Malec, Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej powinien umorzyć postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jeśli roboty budowlane zostały już zakończone i obiekt jest użytkowany?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek umorzyć postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, gdy roboty budowlane zostały już zakończone, a obiekt jest użytkowany. Pozwolenie na budowę dotyczy bowiem wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a jego wydanie po ukończeniu robót nie znajduje oparcia w przepisach prawa budowlanego. W takiej sytuacji postępowanie staje się bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.Stan faktyczny
Starosta Powiatowy umorzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku lodziarni z pokojami gościnnymi, ponieważ decyzją z dnia [...] października 2002 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę, a następnie roboty budowlane zostały wykonane i obiekt został przekazany do użytkowania. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca M.O. zarzuciła, że umorzenie sankcjonuje samowolę budowlaną i narusza przepisy dotyczące usytuowania budynku oraz ochrony przeciwpożarowej.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Ewa Ibrom – sprawozdawca, Protokolant Stażysta Monika Kowalik, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na budowę oddala skargę
II SA/Lu 118/05
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] października 2004 r. Starosta Powiatowy umorzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku lodziarni z pokojami gościnnymi i przyłączami, usytuowanego na działce o numerze ewidencyjnym 808, położonej w K.D. przy ulicy S. ze względu na bezprzedmiotowość postępowania.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] października 2002 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono A. T. pozwolenia na budowę opisanego budynku. Decyzja ta w części dotyczącej pozwolenia na budowę budynku została przez organ drugiej instancji utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. Na skutek skargi M.O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił tę decyzję w zakresie, w jakim utrzymała ona w mocy decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej pozwolenia na budowę lodziarni oraz decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę. Po uchyleniu decyzji przez Sąd A.T. wykonała odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych od strony działki nr 810 na własną posesję do istniejącej studzienki chłonnej. Jednocześnie organ pierwszej instancji stwierdził, że roboty budowlane, prowadzone na podstawie pozwolenia na budowę zostały wykonane, a obiekt został przekazany do użytkowania decyzjami z dnia [...] kwietnia 2003 r. i 27 maja 2003 r. W tej sytuacji postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Wojewoda utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy, podnosząc w uzasadnieniu decyzji, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 16 marca 2004 r. zobowiązał wprawdzie organy administracji do ponownego rozpoznania sprawy zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, nakazał jednak jednocześnie wzięcie pod uwagę faktu, iż obiekt, którego pozwolenie dotyczyło został już wybudowany i jest użytkowany. Organ drugiej instancji stwierdził, że zgromadzona dokumentacja wskazuje na wykonanie robót budowlanych prowadzonych na podstawie decyzji z dnia [...]października 2002 r. Obiekt został przekazany do użytkowania, co czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie pozwolenia n budowę.
Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła M.O., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca zarzuciła, że Sąd zobowiązał organy administracji do podjęcia jeszcze raz postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę, wskazując, że roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. wykazał samowolę budowlaną inwestora, polegającą na rozpoczęciu robót już we wrześniu 2002 r., przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, stąd umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest nieuzasadnione i sankcjonuje samowolę budowlaną. Skarżąca zarzuciła ponadto, że usytuowanie budynku w granicy działki jest sprzeczne z przepisami § 12 ust. 4 i 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Budynek powinien posiadać także ścianę oddzielenia przeciwpożarowego zgodnie z § 270 ust. 2 rozporządzenia, wykonaną z materiałów niepalnych. Wykonana przez inwestora ściana nie opowiada wymogom przewidzianym w przepisach. Budynek stanowi tej sytuacji zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców sąsiedniej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie rozpoczęcia robót budowlanych przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę było prowadzone postępowanie, które zakończone zostało decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2003 r., odmawiającą wstrzymania robót budowlanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Jest okolicznością bezsporną, że budowa prowadzona na podstawie decyzji z dnia [...] października 2002 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku lodziarni z pokojami gościnnymi, uchylonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 marca 2004 r., została zakończona przed wydaniem zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu pierwszej instancji. Z akt organów administracji wynika, że w dniu 25 kwietnia 2003 r. organ architektoniczno-budowlany dokonał kontroli wykonanego obiektu, w dniu 30 kwietnia 2003 r. udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie parteru budynku, w dniu 6 maja 2003 r. udzielił pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lodziarni z pokojami gościnnymi na użytkowanie obiektu jako lodziarni z pokojami rekreacji indywidualnej, a w dniu 27 maja 2003 r., po dokonaniu oględzin, udzielił pozwolenia na użytkowanie kondygnacji podziemnej i poddasza użytkowego budynku lodziarni z pokojami rekreacji indywidualnej.
Jak już podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie we wskazanym wyżej wyroku z dnia 16 marca 2004 r. w sprawie II SA/Lu 38/03, w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały wykonane, wydanie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i postępowanie w tym zakresie winno z mocy art. 105 § 1 kpa ulec umorzeniu. Decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może bowiem dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę po ukończeniu robót budowlanych nie miałoby oparcia w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Przepis art. 28 ust. 1 tej ustawy stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast przepis art. 32 ust. 4a stanowi, że nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1.
Przedstawiony pogląd wyrażany jest zarówno w orzecznictwie (por. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 1998 r., IV SA 1869/96, nie publ., oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2000 r., IV SA 1164/98, nie publ.), jak i w doktrynie (por. Jerzy Siegeń: "Prawo budowlane. Komentarz", Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2003, s.209, Edward Radziszewski: "Prawo budowlane. Przepisy i komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s.73). Także pod rządem poprzednio obowiązującej ustawy – prawo budowlane z 1974 r. utrwalony był pogląd o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę w przypadku zakończenia budowy.
Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa, zgodna z przepisem art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.
Podnoszona przez skarżącą okoliczność zgodności wykonanego budynku z przepisami rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. określającego warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, obowiązującego w dacie sporządzenia projektu budowlanego (obecnie jest to rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm., obowiązujące od dnia 16 grudnia 2002 r. ) nie mogła być przedmiotem rozważań organów administracji w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę, skoro roboty budowlane zostały wykonane, a obiekt jest użytkowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Tylko ubocznie podnieść należy, że w wyroku z dnia 16 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ustosunkował się do tych zarzutów, podnoszonych przez skarżącą już wcześniej i uznał je w znacznej części za nieuzasadnione. Jedynie co do zarzutu dotyczącego spływu wody z dachu nowo wybudowanego budynku na działkę skarżących wskazał Sąd na niezgodność przyjętego rozwiązania z przepisami rozporządzenia. Jak jednak wynika z akt organu administracji, inwestor dokonał zgłoszenia nowego rozwiązania technicznego odprowadzania wód opadowych z połaci dachowych na własną posesję do istniejącej studzienki chłonnej i odprowadzenie to zostało wykonane.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić także, że z uzasadnienia powoływanego wyroku w sprawie II SA/Lu 38/03 nie wynika wcale, jak twierdzi skarżąca, że Sąd zobowiązał organy administracji do wydania merytorycznej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Przeciwnie, uzasadnienie to jednoznacznie wskazuje na bezprzedmiotowość postępowania w przypadku zakończenia robót budowlanych. Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie nie mogła być także kwestia samowoli budowlanej, polegającej na rozpoczęciu robót przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, brak podstaw do uwzględnienia skargi.
Z tych wszystkich względów i na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło