V SA/Wa 817/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - Konrad Łukaszewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz [...] kwotę 1.464 zł (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W dniu [...] sierpnia 2000r. Dyrektor Urzędu Celnego w [...] objął procedurą dopuszczenia do obrotu wg JDA SAD Nr [...] zgłoszony przez N. M., działającego w imieniu [...], samochód osobowy, używany, bez silnika, marki [...], rok produkcji 1998, importowany ze [...], przyjmując deklarowaną wartość towaru w wysokości wskazanej przez zgłaszającego w kwocie 3300 USD, wynikającej z umowy sprzedaży z dnia [...] lipca 2000r., zawartej przez importera z [...] z [...]. Do zgłoszenia celnego załączone zostały m.in. świadectwo pochodzenia pojazdu, ocena techniczna z dnia [...] sierpnia 2000r. wystawiona przez Biuro Ekspertyz Technicznych [...], protokół oględzin pojazdu z dnia [...] sierpnia 2000r., sporządzony przez funkcjonariusza urzędu celnego granicznego oraz DWC. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Wydziału Kontroli Wewnętrznej Izby Celnej w [...], postanowieniem z dnia [...] grudnia 2000r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...], wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie przedmiotowego zgłoszenia, a po jego przeprowadzeniu, decyzją z [...] sierpnia 2003 r. Nr [...], uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym wartości celnej i na podstawie art. 23 §7 i art. 29 Kodeksu celnego określił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 8043,99 USD. Ponownie określił kwotę wynikającą z długu celnego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2003r. [...] odwołał się od powyższej decyzji kwestionując sposób ustalenia wartości celnej dokonany przez organ celny oraz podnosząc, iż niesłusznie został uznany za dłużnika, skoro osobiście nie dokonywał zgłoszenia celnego. Na skutek rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Celnej w [...] odwołania oraz po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy decyzją nr [...] z [...] lutego 2004r. wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262, art. 23 §7 art. 29 §1 Kodeksu celnego, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wartości celnej oraz kwoty długu celnego i wartość przedmiotowego pojazdu ustalił na kwotę 7698,08 USD ( 33.531,24 PLN). W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w [...] podał, że zgodnie z art. 85 § 1 K.cel. należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie zaś do art. 23 § 1 K.cel. wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ustawy. Przepis art. 23 § 7 K.cel. stanowi, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. W świetle powołanego wyżej przepisu wiarygodność umowy kupna sprzedaży obejmuje nie tylko jej autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości, tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości, co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać wartość rzeczywistą. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art.23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Wartość ta jest niezależna od tego czy importer otrzymał "za darmo" towar wprowadzony na polski obszar celny, czy też kupił go po wyjątkowo "okazyjnej", z różnych względów cenie. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10. 01. 2001 r. [sygn. akt SA/Po 1255/99 nie publ.]. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w niniejszej sprawie organ celny I instancji miał więc prawo odmówić wiarygodności podanej w rachunku nr 117/00 cenie transakcyjnej z uwagi na fakt, iż wyliczona w postępowaniu celnym wartość, znacznie odbiegała od ceny transakcyjnej. W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów na podstawie art. 23 § 7 K.cel., organ celny ustala wartość celną z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w przepisach art. 25-29 tej ustawy. Przepisy obowiązujące w Polsce w przypadku zakwestionowania wiarygodności faktury dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art.25 i 26 Kodeksu celnego). Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów samochodowych ma często jednak zastosowanie tylko pomocnicze, trudno jest bowiem znaleźć samochody o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia i okresie eksploatacji. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 27 K.cel.) może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu towarów masowych, sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna. Z kolei metoda wartości kalkulowanej oparta na koszcie produkcji (art.28 K.cel.) nie może być brana pod uwagę, ponieważ używane pojazdy samochodowe jako takie nie są produkowane. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy pojazd był używany, bez silnika, właściwą metodą określenia jego wartości jest metoda "ostatniej szansy" (art. 29 K.cel.), czyli ustalenia wartości na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym. Przy stosowaniu tej metody istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism podających bieżące ceny na rynku kraju importu dla używanych pojazdów samochodowych. Następnie biorąc za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę samochodu tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku, co pojazdy będące przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości "czystej" (ustalonej w oparciu o ww. źródła) podatku VAT, akcyzowego i cła. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...], rozpatrując przedmiotową sprawę, przy ustaleniu wartości celnej samochodu zastosował zastępczą metodę ustalenia wartości celnej towarów, tzw. metodę "ostatniej szansy" - określoną w art. 29 § 1 K.cel. Do ustalenia wartości celnej przyjął jako wartość wyjściową kwotę 74.460 PLN (średnia cena rynkowa nieuszkodzonych pojazdów o ww. parametrach), na podstawie informatora rynkowego "Pojazdy samochodowe wartości rynkowe Info Ekspert " część "A" z sierpnia 2000r. Po odliczeniu marży handlowej ( 10%), podatku VAT (22%), podatku akcyzowego (17,6%), cła ( 35%) ostateczna wartość towaru określona została na kwotę 8.043,99USD (35.038 PLN) W ocenie organu odwoławczego, wartość ta jednak nie została ustalona prawidłowo, gdyż organ celny I instancji nie odniósł się do stanu technicznego pojazdu w dniu przyjęcia zgłoszenia. Z załączonych dokumentów wynika bezsprzecznie, że sprowadzony pojazd nie posiadał silnika. Zatem należało ten fakt uwzględnić ustalając wartość celną importowanego pojazdu. Wobec powyższego organ odwoławczy zlecił Zespołowi Rzeczoznawców PZM ustalenie procentowego stopnia uszkodzeń w.w samochodu na podstawie opinii nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000r. dołączonej do zgłoszenia celnego. Powołany rzeczoznawca w opinii nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. określił uszkodzenia pojazdu w 32,7%, przy czym korekta z tytułu braku silnika wyniosła 23%. Powyższa opinia stała się podstawą do ustalenia wartości celnej sprowadzonego auta. Jako cenę wyjściową przyjęto zatem kwotę 63.300 PLN, na podstawie notowań rynkowych katalogu Pojazdy Samochodowe -Wartości Rynkowe VIII 2000, przy czym przyjęta wartość uwzględnia korektę z tytułu uszkodzeń i braku silnika ( -22.407 PLN), korektę za wyposażenie dodatkowe( +12.407 PLN), korektę z tytułu pierwszej rejestracji (-881 PLN), korektę za ogumienie (-433 PLN). Pomniejszając cenę wyjściową pojazdu o marżę handlową, daniny publicznoprawne i cło wartość celną pojazdu określono na 33.531,24 PLN ( 7698,08 USD). Dyrektor Izby Celnej w [...] nie podzielił zarzutu odwołującego się, jakoby dłużnikiem celnym był zgłaszający N. M.. Wyjaśnił, że czynności związane ze zgłoszeniem celnym dokonane przez przedstawiciela – N. M., na podstawie udzielonego mu przez [...], pełnomocnictwa w jego granicach pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby która ustanowiła przedstawiciela (art. 254§4 Kodeksu celnego). W wypadku bowiem przedstawicielstwa bezpośredniego, o którym mowa w art. 253 §1 pkt 2 Kodeksu celnego, dłużnikiem jest również osoba na rzecz której składane jest zgłoszenie celne. W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] marca 2004r, [...], działając przez pełnomocnika, wniósł o jej uchylenie z powodu niezgodności z prawem. Wydanej decyzji zarzucił, błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie : -art. 23 §7 w zw. z art. 65 §4 Kodeksu celnego wobec nie zaistnienia przesłanek które uzasadniałyby uznanie, iż w stanie faktycznym sprawy zaszły "uzasadnione przyczyny " zakwestionowania wiarygodności dokumentów służących do określenia wartości celnej; -pkt 6 w zw. z pkt 5 Studium 1.1 Postępowania Wobec Używanych Pojazdów Samochodowych, stanowiącego Załącznik 1 A do Porozumienia w Sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych z 1994r.- Porozumienie z Marakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu, poprzez błędne uznanie ,iż wartość celna ma być ustalona przy zastosowaniu metody "ostatniej szansy". Rozwijając w motywach skargi i w późniejszych pismach przygotowawczych zarzuty o charakterze merytorycznym, skarżący sformułował generalną tezę, że deklarowana wartość celna towaru była prawidłowa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadniał konieczności odstąpienia od podstawowej metody ustalania wartości celnej w oparciu o cenę transakcyjną. Zarzucił błędne działanie organów celnych przez kwestionowanie wartości celnej samochodu przez odwołanie się do cen rynkowych w Polsce. W tym zakresie odwołał się do orzecznictwa NSA ( wyrok z 28 kwietnia 1999r. I SA/KA 1626/97 Biuletyn Celny nr 10 z 1999r.), a w szczególności do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2004r., (sygn. akt 3 SA/Wr 2933/01), zgodnie z którym " niedopuszczalne jest ustalanie zaniżenia ceny transakcyjnej przez jej porównanie z cenami towarów tego rodzaju na rynku importu. " Dodatkowo skarżący zarzucił, iż organ odwoławczy dokonał radykalnie odmiennych ustaleń wartości przedmiotowego pojazdu na podstawie oceny nr [...] Zespołu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej PZM, w porównaniu z pierwotnymi ustaleniami oceny technicznej załączonej do zgłoszenia celnego, nie wyjaśniając rażących różnic w wyliczeniach ekspertów, co doprowadziło do arbitralnie przyjętej kwoty bazowej i ostatecznie określonej w decyzji wartości celnej importowanego auta. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w omówionym zakresie, skargę należało uwzględnić, uznając, że zaskarżona decyzja uchybia prawu. W większości bowiem zawarte w skardze argumenty są uzasadnione. Ustalenia organu celnego dotyczące wartości celnej są ustawową konsekwencją przyjęcia zgłoszenia celnego, zawierającego wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Ustawodawca dopuścił jednocześnie możliwość tzw. kontroli postimportowej zgłoszenia celnego, w następstwie której, w wypadku powzięcia wątpliwości co do prawdziwości, prawidłowości, czy kompletności danych lub dokumentów, organ celny uprawniony jest do wszczęcia procedury określonej przepisem art. 65 § 4 pkt 2 K.cel., opartej (zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 262 K.cel.) na odpowiednio stosowanych przepisach działu IV ustawy z 29 08 1997 r. - Ordynacja podatkowa [Dz.U. nr 137, poz. 929 ze zm.]. Wydana wówczas decyzja ma charakter konstytutywny, tworzy bowiem nowe prawa i obowiązki, w tym określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. Należności celne przywozowe, jak wynika z przepisu art. 85 § l K.cel. są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie z utrwalonym i jednolitym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego zapłacona cena towaru nie jest elementem składowym pojęcia "stan towaru", przez który należy rozumieć jedynie jego jakość, formę, postać, ilość oraz inne właściwości odróżniające go od innych towarów, [v. wyrok NSA z 17 03 1994 r. (SA/Wr 1817/93, "Monitor Podatkowy" 1994/10/304); wyrok NSA z 17 09 1992 r. (III SA 676/92, "Prawo Gospodarcze" 1993/1/11)]. Konsekwencją powyższego jest możliwość ustalenia, że wartość celna towaru jest odmienna od przyjętej w dacie odprawy celnej i skorygowania we właściwym trybie należności celnych. Taki też jest cel regulacji związanej ze sprawdzeniem rzetelności i kompletności danych wynikających ze zgłoszenia celnego, która to weryfikacja prowadzić może do uznania zgłoszenia za nieprawidłowe i ponownego określenia kwoty wynikającej z długu celnego (art. 65 § 4 pkt 2 1it. "b" K.cel.). Zadaniem organu celnego, tak jak w każdym postępowaniu zmierzającym do określenia wartości celnej, jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, to jest do obliczenia i zarejestrowania prawidłowej kwoty wynikającej z długu celnego (art. 226 § l K.cel.). Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 23 § l K.cel., wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, przy czym ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary. Wartością transakcyjną towaru jest cena (zapłacona lub należna) a nie wartość towaru. Odstępstwem od zasady przyjęcia wartości transakcyjnej za wartość celną jest unormowanie zawarte w art. 23 § 7 K. cel. Zgodnie z tym przepisem wartość transakcyjna, nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną przedstawione przez zgłaszającego. A zatem możliwość odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie cyt. wyżej przepisu, musi być skutkiem zakwestionowania wiarygodności ( materialnej lub formalnej) informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej. Niewiarygodność ceny transakcyjnej, uzasadniająca jej odrzucenie, wystąpi wówczas, gdy okaże się ,że była ona rażąco niska, (co zakłada jej porównanie z innymi cenami, więc nie może nastąpić w sposób dowolny)- vide -wyrok NSA z 4 kwietnia 2003r. sygn. akt VSA 2019/02. Sąd rozpoznający sprawę podziela wyrażony w orzecznictwie pogląd, że ustalenie zaniżenia ceny transakcyjnej przez porównanie z innymi cenami transakcyjnymi, winno odnosić się do cen stosowanych na rynku, z którego przedmiotowy towar pochodzi. Tylko w takim przypadku może dojść do ustalenia rzeczywistej wartości towaru. Niedopuszczalne jest natomiast ustalanie zaniżenia ceny transakcyjnej przez jej porównanie z cenami towarów tego rodzaju na rynku kraju importu. ( vide: wyrok NSA z dnia 27 maja 2003r. sygn. akt I SA/Wr 711/01, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 października 2004r. sygn. akt 3 SA/Wr 2933/01). Średnie ceny rynkowe na polskim obszarze celnym, zawarte w specjalistycznych katalogach, na podstawie ogólnopolskich badań rzeczoznawców, służą bowiem ustalaniu wartości celnej, dopiero po uzasadnionym zakwestionowaniu ceny transakcyjnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ celny wskazał ,że o odmowie wiarygodności rachunku dołączonego do zgłoszenia celnego zadecydowała wartość sprowadzonego auta, wyliczona w postępowaniu celnym, w oparciu o dane porównawcze wynikające z cen na polskim obszarze celnym. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zakwestionowanie wartości transakcyjnej, jako rzeczywistej wartości celnej, nie mało uzasadnionych podstaw i uczynione zostało w sposób dowolny, z naruszeniem zasad określonych w art. 23 §7 Kodeksu celnego. Na marginesie wskazać należy, że nawet przy założeniu zasadności przyjęcia przez organ celny określenia wartości celnej importowanego pojazdu metodą " ostatniej szansy" w oparciu o art. 29 K. cel. ( czego Sąd orzekający w sprawie niniejszej nie podziela), wydana w sprawie decyzja nie mogłaby się ostać. Zarzuty zawarte w skardze dowolnego ustalenia przez organ odwoławczy wartości celnej sprowadzonego pojazdu są uzasadnione. Istotne rozbieżności w zakresie wyliczenia przez rzeczoznawców wartości korekt : za wyposażenie dodatkowe z tytułu uszkodzeń i braków oraz braku silnika, zawarte w ekspertyzach z dnia [...] sierpnia 2000r., a następnie wydanej na jej podstawie opinii z dnia [...] stycznia 2004r., bez wnikliwego wyjaśnienia i uzasadnienia przyczyn odmiennych wyliczeń kwoty bazowej, nie pozwalały na przyjęcie, wbrew twierdzeniom organu celnego, iż wartość celna importowanego pojazdu, określona została przez organ odwoławczy w sposób wiarygodny i obiektywny. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu przyjmowania przez organy celne niewłaściwej metody ustalania wartości celnej ("ostatniej szansy" -art. 29 K. cel.) w przypadku pojazdu importowanego po zakupie, przy czym w międzyczasie nie używanego, co w ocenie skarżącego narusza pkt 5 i 6 Studium 1. 1 Postępowania wobec Używanych Pojazdów Samochodowych, stanowiącego Załącznik 1 A do Porozumienia w Sprawie Stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych z 1994r., to abstrahując od powyżej przedstawionych rozważań, przyjąć należy, że zarzut ten nie jest zasadny. Zgodnie z pkt 6 Studium 1.1 w przypadku auta importowanego po zakupie, przy czym w międzyczasie nie używanego cena zapłacona lub należna zgodnie z transakcją powinna stanowić podstawę ustalenia wartości transakcyjnej, gdy spełnione są zalecenia i warunki Artykułu 1 Porozumienia. W przypadku gdy postanowienia Artykułu 1 nie mają zastosowania (np. zakwestionowano wartość transakcyjną ), wycena powinna opierać się na jednej z pozostałych metod Porozumienia, w kolejności przez nie przewidzianej. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd uwzględniając zarzuty skargi dowolnego, z naruszeniem art. 23 §7 Kodeksu celnego, zakwestionowania przez Dyrektora Izby Celnej w [...] wartości transakcyjnej importowanego auta, jako wartości celnej, na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 lit. a ustawy z 30.08. 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270), uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzekł na podst. art. 200, a o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 powołanej ustawy.