II SA/Gd 1338/03

WyrokWSA w Gdańsku2005-04-11

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien uchylić decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego, gdy organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcia na odmiennych przesłankach, a organ odwoławczy nie umożliwił stronie ustosunkowania się do zarzutu uchybienia terminu?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody i poprzedzającą ją decyzję Starosty, ponieważ organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcia na odmiennych przesłankach, co stanowiło naruszenie przepisów KPA. Dodatkowo, organ odwoławczy naruszył art. 139 KPA, nie umożliwiając stronie ustosunkowania się do zarzutu uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd uznał, że organy nie rozstrzygnęły o rzeczywistych żądaniach strony, a ich postępowanie naruszało podstawowe zasady KPA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi R. P. na decyzję Wojewody z dnia 20 sierpnia 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 14 lipca 2003 r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przyznania R. P. zasiłku przedemerytalnego. Organy obu instancji oparły swoje decyzje na odmiennych przesłankach. Skarżący domagał się wyjaśnienia rozbieżności w obliczeniach okresów zatrudnienia, które wpływały na przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody i poprzedzającą ją decyzję Starosty.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska /spr./ po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewody z dnia 20 sierpnia 2003 roku nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie prawa do zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty nr [...] z dnia 14 lipca 2003 roku. 3 II SA/Gd 1338/03 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia 20 sierpnia 2003 r. Wojewoda - powołując przepisy art. 138 § 1 pkt 1,148 § 1, 149 § 3 KPA utrzymał w mocy decyzję Starosty nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przyznania R. P. zasiłku przedemerytalnego, co nastąpiło ostateczną decyzją Starosty Powiatu nr [...] z dnia 10 października 2001 r. Z uzasadnień wskazanych decyzji wynika, że przyczyną odmowy wznowienia postępowania w sprawie zasiłku przedemerytalnego R. P. przez organ I instancji były przesłanki merytoryczne, bowiem organ ten w uzasadnieniu decyzji wyjaśniał dlaczego zdaniem organu – R. P. nie spełnia warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego, natomiast organ odwoławczy jako przyczynę odmowy wznowienia postępowania w sprawie podał niezachowanie przez stronę terminu 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Z powyższego wynika, że organy orzekające w tej samej sprawie podjęły decyzje w oparciu o zupełnie inne przesłanki, przy czym decyzja organu I instancji jest oczywiście wadliwa w świetle unormowań przepisów art. 145 § 1, 147, 149 § 2 i 151 § 1 pkt 2 KPA. W takiej sytuacji rozstrzygnięcie decyzji organu odwoławczego o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji - jako wadliwej - jest błędne, zaś orzeczenie w organie II instancji o uchybieniu terminu do złożenia żądania o wznowienie postępowania nastąpiło z naruszeniem art. 139 KPA, bowiem R. P. nie miał już możliwości w postępowaniu instancyjnym ustosunkowania się do zarzutu uchybienia terminowi. Decyzja organu odwoławczego wskazuje błędną datę złożenia przez skarżącego wniosku z wyszczególnionymi okresami uprawniającymi do emerytury. Niezależnie jednak od powyższych uchybień, organy nie rozstrzygnęły o rzeczywistych żądaniach strony, bowiem intencją skarżącego było dążenie do wyjaśnienia dlaczego w sprawach należnych stronie świadczeń (zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego) organy do spraw zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu inaczej obliczyły okresy zatrudnienia strony, tj. - w decyzji z dnia 09.07.2003 r. stwierdziły, że okres zatrudnienia R. P. wyniósł 31 lat 4 miesiące i 26 dni (w ty ponad 19 lat zatrudnienia w szczególnym charakterze), a w decyzji z dnia 09.04.2003 r. stwierdziły, że okres ten na dzień rejestracji wyniósł 37 lat 6 miesięcy i 6 dni. W skazane rozbieżności w orzeczeniach organów R. P. wyszczególniał w pismach z dni 10.03.2003 r., 27.06.2003 r. i 01.08.2003 r., domagając się wyjaśnienia z jakich przyczyn organy odmówiły przyznania stronie świadczenia przedemerytalnego. W takiej sytuacji, niezależnie od sformułowań żądań w pismach strony (wniosek o wznowienie, odwołanie) działającej w postępowaniu administracyjnym bez fachowego pełnomocnika, rzeczą organów było wyjaśnienie jakie jest rzeczywiście żądanie strony oraz wyczerpujące i wszechstronne rozpatrzenie sprawy R. P. (art. 6-12, 104 § l i 107 §1,3i4KPA). Załatwienie sprawy skarżącego w sposób przyjęty przez organy narusza podstawowe zasady sformułowane w wymienionych przepisach KP A. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzje organów obu instancji na mocy art. 145 § l pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpatrując ponownie sprawę z wniosku R. P. organy orzekające będą miały na względzie potrzebę szczegółowego wyjaśnienia żądań i praw strony.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło