I SA/Wa 728/04
PostanowienieWSA w Warszawie2005-05-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska, Sędzia WSA Emilia Lewandowska, Asesor WSA Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie wydzierżawienia nieruchomości na okres dłuższy niż trzy lata, mająca na celu wywołanie skutków cywilnoprawnych, jest uchwałą z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy dotycząca wydzierżawienia nieruchomości na okres dłuższy niż trzy lata, która ma charakter indywidualny, adresowana jest do konkretnego podmiotu i wywołuje skutki cywilnoprawne, nie jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. W związku z tym nie podlega ona kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a skargi na takie uchwały podlegają odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargi na uchwały Rady Miasta P. dotyczące wydzierżawienia nieruchomości na okres 30 lat na rzecz spółki z o.o. pod drogę dojazdową. Rada Miasta wniosła o oddalenie lub odrzucenie skarg, argumentując, że uchwały nie dotyczą spraw z zakresu administracji publicznej. Jeden ze skarżących, A. D., nie poprzedził skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargi M. K., A. D., K. G., W. G., A. S., B. S. oraz M. i J. małżonków P.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) Asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2005 r. sprawy ze skarg M. K., A. D., K. G., W. G., A. S., B. S. oraz M. i J. małżonków P. na uchwały Rady Miasta w P. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] oraz [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie wydzierżawienia nieruchomości postanawia odrzucić skargi
I SA/Wa 728/04
UZASADNIENIE
M. K., A. D., K. G., W. G., A. S., B. S. oraz M. i J. małż. P. wnieśli skargi na uchwałę z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] Rady Miejskiej w P. uzupełnioną uchwałą z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w sprawie wydzierżawienia na okres 30 lat nieruchomości niezabudowanej położonej w P. przy ul. [...], szczegółowo opisanej w zaskarżonych uchwałach, na rzecz "[...]" Polska Spółka z o.o. z przeznaczeniem pod drogę dojazdową do zaplecza. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonych uchwał zarzucając, że naruszają one prawo.
Rada Miasta P. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie skargi, gdyż zaskarżona uchwała nie jest w sprawie z zakresu administracji publicznej i nie podlega w związku z tym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał organów gminy. O tym kto i na jakich warunkach może wnieść skargę do sądu oraz jakiego rodzaju uchwały mogą podlegać zaskarżeniu rozstrzyga art. 101 ust. 1 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem skargę, o której mowa może wnieść każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą organu gminy, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, przy czym zaskarżone mogą być uchwały z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie ma takiego charakteru.
Odnosząc się do niezdefiniowanego w powołanej ustawie pojęcia "sprawa z zakresu administracji publicznej" podnieść należy, iż nie wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, załatwiane uchwałami organów gminy mają charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zważyć bowiem trzeba, że gmina korzystająca ze swej podmiotowości prawnej zarówno w sferze prawa cywilnego jak i publicznego podejmuje uchwałę w sprawie z zakresu administracji publicznej tylko wtedy, gdy wykorzystuje swoje kompetencje władzy publicznej. Nie są zatem objęte tym trybem kontroli sądowej uchwały organów gminy w sprawach, w których działania gminy nie mają charakteru władczego. Uchwały, w których organy gminy realizują jej zadania za pomocą środków niewładczych podlegają kontroli w postępowaniu przed sądami powszechnymi, gdyż są to sprawy z zakresu stosunków cywilnoprawnych. O dopuszczalności skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym decyduje przedmiot (treść) tej uchwały. Uchwała nie zawierająca elementów władztwa publicznego i mająca w zamierzeniu wywołać skutki cywilnoprawne nie jest w swym charakterze uchwałą z zakresu administracji publicznej.
Taki właśnie charakter mają zaskarżone uchwały. Z ich treści wynika, że są to akty indywidualne adresowane do "[...]" Polska Spółka z o.o. i zawierające oświadczenie woli gminy Miasta P. jako właściciela mienia objętego tymi uchwałami, mające wywołać określone skutki cywilnoprawne. Z mocy art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym rada gminy może podjąć uchwałę o wydzierżawieniu nieruchomości gruntowy na okres dłuższy niż trzy lata. Wydzierżawienie to następuje w drodze cywilno-prawnych oświadczeń woli, co wyklucza możliwość traktowania zaskarżonych uchwał jako spraw z zakresu administracji publicznej. Uchwały te regulują konkretną sprawę, dotyczą imiennie oznaczonego adresata, nie zawierają powszechnie obowiązujących przepisów gminnych oraz nie mają charakteru normatywnego czyli takiego, który reguluje nieokreśloną liczbę przypadków i nie ma imiennie oznaczonych adresatów.
Skargi więc M. K., K. G., W. G., A. S., B. S. oraz M. i J. małż. P. nie dotyczą sprawy z zakresu administracji publicznej wobec czego są niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast skarga A. D. również podlega odrzuceniu w oparciu o powołaną wyżej podstawę prawną lecz z innych względów.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym wniesienie skargi musi być poprzedzone bezskutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Z materiału dowodowego wynika bezspornie, że A. D. nie wezwała organu do usunięcia naruszenie. Już to czyni jej skarga niedopuszczalną.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło