II OZ 332/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i A. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 3 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 826/03 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z uzasadnieniem z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 826/03 o oddaleniu skargi M. i A. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 16 maja 2003 r., nr [...], zn. [...] w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a oddalić zażalenie akt II OZ 332/05 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/ Łd 826/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. i A. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2003 r., nr [...], w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych. W dniu 25 stycznia 2005 r. skarżący M. i A. P. wnieśli o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 stycznia 2005 r. i do wniosku dołączyli znaki opłaty sądowej w wysokości 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 3 lutego 2005 r. wezwano skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. w terminie siedmiu dni pod rygorem egzekucji. Wezwania doręczono skarżącym w dniu 7 lutego 2005 r. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru data wezwania określona jest na dzień 2 lutego 2005 r. W dniu 21 lutego 2005 r. wpłynęło zażalenie skarżących na "zarządzenie z dnia 2 lutego 2005 r." wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W zażaleniu tym podniesiono, że opłata została uiszczona znakami opłaty sądowej w prawidłowej wysokości, a "z treści obowiązujących znaków nie wynika, aby nie służyły one do uiszczania opłat sądowych przed sądami administracyjnymi", dlatego bez znaczenia jest sposób wniesienia opłaty, skoro właściwa kwota została uiszczona. Skarżący podnieśli także, że jeśli opłata została wniesiona nieprawidłowo, to Sąd powinien zwrócić znaki lub ich równowartość. Stosownie do zarządzenia z dnia 24 lutego 2005 r., w dniu 2 marca 2005 r. doręczono skarżącym odpis uzasadnienia zarządzenia z dnia 3 lutego 2005 r. i zobowiązano skarżących do wypowiedzenia się w terminie siedmiu dni, czy podtrzymują swoje zażalenie. Sygn. akt II OZ 332/05 Pismem z dnia 9 marca 2005 r. skarżący podtrzymali swoje zażalenie. W piśmie tym M. i A. P. stwierdzili, że Sąd błędnie zinterpretował treść przepisu art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który "nie zakazuje uiszczenia opłaty innymi sposobami". Według skarżących uiszczenie opłaty w znakach opłaty sadowej spełnia przesłanki skutecznego wniesienia opłaty i żądanie przez Sąd powtórnej wpłaty opłaty sądowej (bez zwrotu pierwszej opłaty) jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą demokratycznego państwa prawa. W piśmie tym skarżący podnieśli także, że nie zostali prawidłowo pouczeni o sposobie uiszczenia opłaty sądowej i wobec tego nie powinni ponosić ujemnych konsekwencji zaniedbań sądu. Pismem z dnia 30 marca 2005 r. skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie z dnia 3 lutego 2005 r. wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, zarzucając dwukrotne rozstrzygnięcie tej samej kwestii (zarządzeniem z dnia 2 lutego 2005 r. i z dnia 3 lutego 2005 r.). W piśmie tym skarżący stwierdzili, że przeciw zarządzeniu z dnia 3 lutego 2005 r. podnoszą te same zarzuty, co w swoich pismach dotyczących zarządzenia z dnia 2 lutego 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W sprawach przed sądami administracyjnymi, stosownie do art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepis tego artykułu jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty. Oznacza to, że nie można skutecznie uiścić należnej opłaty sądowej w żaden inny sposób. W niniejszej sprawie opłata kancelaryjna za odpis wyroku z uzasadnieniem została przez skarżących Sygn. akt II OZ 332/05 wniesiona w sposób nieprzewidziany w powołanej ustawie, a zatem w sposób nieprawidłowy. W tej sytuacji Sąd prawidłowo uznał, że opłata nie została uiszczona i zwrócił znaki opłaty sądowej. Należna opłata kancelaryjna powinna natomiast zostać uiszczona przez skarżących w sposób, jaki wskazuje art. 219 § 2 p.p.s.a., ponieważ tylko takie wniesienie opłaty sądowej można uznać za skuteczne. Zatem zażalenie skarżących jest nieuzasadnione. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.