II SA/Bk 276/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA D. Tryniszewska-Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na uchwałę Rady Powiatu B. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie pożyczki na utworzenie miejsc pracy p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Uchwałą z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Rada Powiatu B. uznała wniosek T. C. w przedmiocie ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie pożyczki na utworzenie miejsc pracy za bezzasadny. Wcześniej T. i E. C. wnieśli skargę w trybie działu VIII Kpa na działalność Powiatowego Urzędu Pracy, związaną ze sposobem załatwienia ich sprawy, nie zgadzali się także ze sposobem wyjaśnienia ich wcześniejszych skarg. W skardze z dnia 08 marca 2005 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku T. C. wniósł o uchylenie w/w uchwały Rady Powiatu B. z dnia [...] grudnia 2004 r. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy bieg sprawy wskazując, iż organ samorządowy nie ustosunkował się do jego zarzutów zawartych w pismach z dnia 22 listopada 2004 r., 07 grudnia 2004 r. oraz 08 lutego 2005 r. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu B. wywiodła, powołując się na treść art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), iż skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, czym nie spełnił warunku wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do WSA, nie wykazał również w jaki sposób skarżona uchwała narusza jego interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Wniesienie skargi w tym trybie, jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, obejmuje nie wszystkie uchwały organów powiatu, a uchwały " z zakresu administracji publicznej". Ugruntowana pozostaje linia orzecznictwa, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia, skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa ( por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Wr 3121/01, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie I SA 2668/00, publ. Lex 54426). W tym postanowieniu skład orzekający stwierdził: "Rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 Kpa nie następuje w formach wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 Kpa, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby". Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), to zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Zatem skarga T. C. nazwana pozwem była niedopuszczalna i podlegała z tego powodu odrzuceniu. Niezależnie od tej podstawy odrzucenia należy zauważyć fakt niespełnienia formalnych wymogów wniesienia skargi w trybie art. 87 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie powiatowym. Z treści cytowanego przepisu wynika, iż uchwały organów powiatu można zaskarżyć dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia będzie miała miejsce wówczas, gdy wezwany organ samorządu terytorialnego, odpowiadając na skierowane do niego żądanie usunięcia naruszenia odmówi wprost spełnienia żądania, bądź w terminie zastrzeżonym dla załatwienia sprawy nie zajmie żadnego stanowiska. (M. Rzążewska, Zaskarżanie uchwał samorządu terytorialnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyd. Zachodnie Centrum Organizacji, Warszawa - Zielona Góra 1997, s. 35-35). W rozpatrywanej sprawie okoliczność taka nie zaistniała, skarżący wniósł bowiem skargę do sądu administracyjnego bez uprzedniego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia. Za wezwanie to nie mogą być uznane wskazane w skardze pisma z dnia 22 listopada 2004 r., 07 grudnia 2004 r. oraz 08 lutego 2005 r., gdyż nie dotyczą one bezpośrednio skarżonej uchwały, zawierając jedynie ogólne zarzuty skarżącego dotyczące prowadzonego przed Radą Powiatu postępowania. Zaś pismo z dnia 08 marca 2005 r. jest adresowane do Wojewody P. Ugruntowane jest stanowisko zarówno doktryny jak i orzecznictwa, że skuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musi być skierowane do organu, znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej jednostki samorządu, której uchwała jest skarżona. Żądanie unieważnienia uchwały organu powiatu skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów i nie zastępuje wezwania, o jakim mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia1995 r., sygn. II SA 105/95, publ. ONSA z 1996 r. nr 2, poz. 81). Dodatkowo trzeba zauważyć, że w dniu 14 kwietnia 2005 r. wezwano T. C. do uiszczenia wpisu sądowego oraz wykazania, czy zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarżący wzywał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa dokonanego skarżoną uchwałą, pod rygorem jej odrzucenia (k. 11). Wezwanie doręczono prawidłowo dnia 15 kwietnia 2004 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 13). Mimo upływu wyznaczonego, siedmiodniowego terminu, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, jak również nie wykazał faktu wzywania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi o konieczności wyczerpania środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu, a jednym z takich środków jest właśnie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i 6 w zw. z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzeczono jak w sentencji.