I OZ 416/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia Kupców "H." z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 29/04 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Kupców "H." z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwieszenia postępowania w sprawie C. G. o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 29/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym Stowarzyszeniu Kupców "H." z siedzibą w Warszawie, w sprawie ze skargi Stowarzyszenia na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 30 października 2003 r. W uzasadnieniu Sąd zaznaczył, iż Stowarzyszenie Kupców "H." składając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie – pierwszy rozpoznany został odmownie postanowieniem tegoż Sądu z dnia 27 maja 2004 r. – powołało się na okoliczności, które były już przedmiotem oceny Sądu, jako nie dające podstawy do przyznania przedmiotowego prawa. Jak wskazał ponadto Naczelny Sąd Administracyjny – oddalając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2004 r. – "uzasadnienie wniosku, iż Stowarzyszenie nie posiada środków bowiem nie pobiera składek członkowskich, czy nie prowadzi działalności gospodarczej, choć ma takie możliwości przyznane statutem, nie spełnia przesłanki wykazania niemożności poniesienia kosztów", o których mowa w art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nowy wniosek Stowarzyszenia powołuje się na identyczne okoliczności, które nie uległy zmianie, a były już przedmiotem oceny Sądu. Stowarzyszenie Kupców "H." złożyło zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż Sąd I instancji przyjął "bez wnikania" w rzeczywistą sytuację Stowarzyszenia, że winno mieć środki i majątek na złożenie ewentualnej skargi na decyzję administracyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie I OZ 416/05 całkowitym, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawiania wszelkich istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, której analiza umożliwia rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie, Stowarzyszenie – po wydaniu przez Sąd I instancji postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy i oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na to postanowienie – ponownie złożyło wniosek o przyznanie przedmiotowego prawa. Uzasadniając wniosek powołano się na te same okoliczności i argumenty, które były już przedmiotem oceny Sądu, a nie uległy zmianie. Wprawdzie przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy w danej sprawie, zarówno przez osoby fizyczne, jak i prawne. Jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy – przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku – możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. Podczas gdy w niniejszej sprawie, Stowarzyszenie Kupców "H." z siedzibą w Warszawie, ubiegając się kolejny raz o przyznanie wspomnianego prawa pomocy, przytoczyło identyczne – jak wskazał Sąd I instancji – okoliczności, które były brane pod uwagę zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stąd należy podzielić stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż skarżący nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy, przewidziane w art. 246 § 2 pkt 1 cytowanej ustawy. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.