II SA/Gd 115/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska del. Sędzia SO Ewa Wojtynowska Protokolant Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 grudnia 2001 r., nr [[...]] w przedmiocie wykonania określonych prac budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 października 2001 r., nr [[...]] oraz zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej J. G. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. określa, że decyzje wymienione w punkcie 1 nie mogą być wykonane. Decyzją z dnia 17.10.2001r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (DZ. U Nr 106, poz. 1126) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku inwestora nakazał M. i J. S. wykonanie izolacji ścian i dna szamba na gnojówkę, wbudowanego w płytę gnojową na działce o nr ewidencyjnym [[...]] w B. nr [[...]] w T., zgodnie z zaleceniami zawartymi w ocenie stanu technicznego tegoż szamba, stosując środki do izolacji w niej wymienionymi w nie przekraczalnym terminie do 30 grudnia 2001r. W uzasadnieniu wskazano, że w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez organy nadzoru budowlanego stwierdzono, iż w warunkach samowoli budowlanej M. i J. S. wybudowali na działce o nr ewidencyjnym [[...]] w miejscowości B. płytę gnojową z dnem wybetonowanym, zwieńczoną z trzech stron murkiem o wysokości 30cm z bloczków betonowych, a w tejże płycie gnojowej wbudowane jest szambo na nieczystości płynne wykonane z bloczków betonowych. Organ wskazał, iż decyzją z dnia 3 lipca 2001r. została utrzymana w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2001r.o nakazie sporządzenia inwentaryzacji powykonawczej urządzenia związanego z budynkiem inwentarskim- płyty gnojowej z szambem oraz ocenę techniczną do dnia 30 września 2001r.Skarżący wypełniając zawarte w decyzji obowiązki przedłożyli w dniu 20 września 2001r. inwentaryzację budowlaną płyty gnojowej ze zbiornikiem gnojówki wraz z oceną techniczną. W ocenie technicznej stwierdzono, że po wykonaniu izolacji płyta z szambem będą nadawały się do użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. G.- właścicielka nieruchomości sąsiedniej. W uzasadnieniu wskazała, iż inwentaryzację obiektów wykonano przy wypełnionym zbiorniku gnojownicy, płycie zapełnionej obornikiem, otynkowanych ścianach i zatartej posadzce. Inwentaryzujący obiekt podał, że płyta nie jest izolowana lepikiem, a izolacji zbiornika na gnojowicę nie był w stanie ustalić. Był jednak w stanie ustalić dokładny przekrój, grubość warstw i materiał pod tynkiem. Zdaniem skarżącej taka inwentaryzacja jest niewiarygodna. W ocenie stanu technicznego płyty gnojowej z wbudowanym szambem powtórzono w większości opis z inwentaryzacji. Autor tego opracowania zaleca jedynie zaizolowanie zbiornika na gnojowicę. Całkowicie pomija podstawową sprawę jaką jest lokalizacja obiektów, izolację płyty gnojowej, dylatacje. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w swoich decyzjach z dnia 3.07.2001r. i 17.10.2001r. podał: "płyta gnojowa o wymiarach 17m x3,7 m z dnem wybetonowanym, zwieńczona z trzech stron murkiem wys. 30cm z bloczków betonowych, a w tejże płycie gnojowej wbudowane jest szambo na nieczystości płynne (gnojowica) o wymiarach 2,2x2,2x1,7 m wykonane z bloczków betonowych". Natomiast autor inwentaryzacji stwierdza jednoznacznie, że ściany zbiornika na gnojówkę są żelbetowe a dno betonowe. Opracowujący ocenę techniczną stwierdził, że zbiornik na gnojownicę jest z betonu zbrojonego. W ocenie skarżącej wszyscy, włącznie z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego oglądali tylko otynkowane obiekty, jak więc mogli podać w decyzjach, w ocenie technicznej dane, których nie mogli widzieć. Skarżąca podnosi, iż ściany płyty są zbudowane z bloczków gazobetonowych, zupełnie nieodpowiednich dla tego celu. Brak jest izolacji płyty przed przenikaniem ścieków do gruntu. Izolacja powierzchniowa płyty przy mechanicznym załadunku byłaby narażona na uszkodzenia i nie rozwiązałaby sprawy. To wyjaśnia dlaczego przy tak deszczowym lecie, wielkiej powierzchni płyty i niewielkiej kubaturze użytkowej szamba, nie zachodziła potrzeba częstszego wywozu gnojowicy, jak 3 do 4 razy w roku. Decyzją z dnia 11.12.2001r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję wniosła J. G. W uzasadnieniu wskazała ona, że decyzja organu I i II instancji oparta jest na ocenie technicznej i inwentaryzacji nie uwzględniającej wszystkich aspektów sprawy, przepisów techniczno-budowlanych, Polskich Norm i zasad wiedzy technicznej, lekceważy całkowicie art. 5 Prawa budowlanego, a w szczególności ust. 1 pkt 1d, ust. 2 pkt 1 i 4 oraz § 5 ust. 3 pkt 4 i ust. 4 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7.10.1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, a dotyczące spraw związanych z uciążliwością obiektów, jak ochrona interesów osób trzecich i ich lokalizacja. Decyzje te nakazują tylko wykonanie izolacji ścian i dna na gnojówkę, całkowicie pomijając wielką płytę gnojową, co grozi skażeniem wód gruntowych oraz wody w studni. Zdaniem skarżącej niniejsza sprawa jest prowadzona stronniczo na co wskazują między innymi: - Próba zalegalizowania samowolnie wybudowanego obiektu, kosztem naruszenia interesów osób trzecich. - Inspekcja Nadzoru Budowlanego dowolnie interpretuje prawo budowlane, zmienia kwalifikacje obiektów, zaliczając je do urządzeń technicznych związanych z budynkiem, a nie do budowli podlegającym określonym rygorom, całkowicie lekceważąc prawodawstwo w tym zakresie. - Inspekcja nadzoru budowlanego dąży do ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy na korzyść inwestora - Decyzje oparte są o oświadczenia świadków zebrane przez inwestora po fakcie wykonania obiektów, z całkowitym pominięciem zainteresowanej strony i dowodu, jakim jest protokół z wizji lokalnej z 10.10.1996 r. podpisany również przez inwestora. - Sprawa jest prowadzona w taki sposób, aby wyeliminować zainteresowaną stronę z postępowania. Wszystkie protokoły były spisywane w mieszkaniu sąsiada, który nie wyraził zgody na obecność skarżącej mimo że, wyraziła ona zgodę na wejście wszystkich zainteresowanych na swoją nieruchomość. W ocenie skarżącej celowa też była nieobecność komisji o wyznaczonej porze na wizji lokalnej w dniu 21.07.2001 r., gdzie spisany został fikcyjny protokół. Skarżąca zarzuca organom przeprowadzenie nierzetelnej inwentaryzacji i oceny technicznej nie uwzględniającej podstawowych przepisów techniczno budowlanych i zasad wiedzy technicznej. Twierdzi ona, że odbioru wykonanych prac izolacyjnych dokonał Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 26.10.2001 r., mimo, że jego decyzja z dnia 17.10.2001 r. jeszcze się nie uprawomocniła. Notatka z tej czynności nie była wpięta do akt w dniu 30.10.2001 r., kiedy to skarżąca poprosiła o wgląd do akt sprawy w celu zapoznania się z inwentaryzacją i oceną techniczną. Twierdzi ona, że kiedy ponownie poprosiła o wgląd do akt 2.11.2001 r. - była już wpięta. Termin wniesienia odwołania jeszcze nie minął, a już dokonano odbioru prac nakazanych decyzją. Podnosi ona również, iż obawia się o warunki higieniczno - sanitarne, jakie zostały naruszone na jej nieruchomości, o jakość wody w jej studni, przejezdność drogi lokalnej, skażenie powietrza i nieprawdopodobne roje much. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna, jakkolwiek podniesione w niej okoliczności w zakresie zarzucanych organowi naruszeń przepisów prawa materialnego oraz postępowania nie były przedmiotem sądowej kontroli z uwagi na przeszkody natury procesowej. Jak to zauważa organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji postępowanie w niniejszej sprawie jest konsekwencją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2001r. utrzymanej w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2001r. Utrzymaną w mocy decyzją organ I instancji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nałożył na właścicieli nieruchomości sąsiedniej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Na skutek skargi J. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 2 lutego 2005r. (II SA/Gd 3215/01) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2001 r. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z kolei art.145 § 1 pkt 8 kpa stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Uchylenie przez Sąd decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2001r. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2001r. miało ten skutek, że sprawiło wystąpienie opisanej wyżej przesłanki wznowieniowej co uzasadniało uchylenie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.