IV SA/Wa 669/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Anna Szymańska, Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] w przedmiocie nadania nazw ulicom - oddala skargę - Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Miejskiej w P. z dnia [...] października 2000 r. w sprawie nadania nazw projektowanym ulicom oraz ustalenia ich kategorii. Skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. wezwał Rade Miejską do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, iż ulice, których dotyczy uchwała są jedynie projektowane lecz nie zostały zrealizowane, grunty gdzie mają one przebiegać są rolniczo wykorzystywane. W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczący Rady wskazał, iż podjęcie uchwały nie rodzi skutków prawnych w zakresie praw do gruntów. Drogi zostaną wydzielone we właściwym trybie w przyszłości, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego kompleksu zabudowy mieszkaniowej "P.", zatwierdzonym odrębną uchwała rady miejskiej. Zadaniem Rady uchwała w sprawie nowoprojektowanych ulic nie naruszała interesu prawnego Skarżącego. W skardze na uchwałę A. K. podniósł zarzuty analogiczne do sformułowanych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Podtrzymał stanowisko, iż kwestionowana uchwała narusza jego interes prawny oraz stwierdził, iż ma dla niego negatywne skutki. Podniósł, iż jego uczestnictwo w uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego było iluzoryczne, gdyż złożył w jego ramach protest, lecz nie dostał w tej sprawie żadnego stanowiska. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W trakcie rozprawy Skarżący sprecyzował, że naruszenia swojego interesu prawnego dopatruje w tym, iż stan formalnoprawny wynikający z zaskarżonej uchwały stanowił podstawę do wydania decyzji przez Wojewodę [...]. Skarżący przedłożył do akt tą decyzję. Z jej treści wynika, iż Wojewoda uzasadnił brak możliwości stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w P. z [...] października 1982 r. w przedmiocie wywłaszczenia, wywołaniem przez nią nieodwracalnych skutków prawnych (art. 156 §. 2 K.p.a.). Wskazano w niej, iż wywłaszczona działka stała się częścią drogi publicznej, co stanowi w ocenie organu orzekającego nieodwracalny skutek prawny. Na potwierdzenie tego faktu przywołano zaskarżoną uchwałę,. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego ani uprawnień skarżącego. Podstawę wydania przez Radę Miasta kwestionowanej uchwały stanowił art. 18 ust. 2 pkt 13 i 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), w związku z treścią art. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 204 poz. 2086 ze zm.). Powołane przepisy upoważniają radę gminy do podejmowania uchwał w zakresie objętym kwestionowanym aktem. W rozpatrywanej sprawie okolicznością niekwestionowaną jest, iż przebieg ulic którym nadano nazwę oraz które zaliczono do kategorii dróg gminnych zaskarżoną uchwałą jest zgodny z ustaleniami wynikającymi z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] listopada 1999 r. w sprawie zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. P., dotyczącej kompleksu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej "P." (Dz.U. Woj.[...]. z [...] r. Nr [...] poz. [...]). Plan ten stanowił na dzień podejmowania zaskarżonej uchwały, w świetle art. 7 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), wiążący akt prawa miejscowego. Sama kwestionowana uchwała więc, w zakresie wywoływanych skutków prawnych, nie ingeruje w sferę praw i obowiązków Skarżącego, co jest wymaganą przesłanką wniesienia skargi w związku z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności faktu ingerowania uchwały w sferę swoich praw i obowiązków nie wykazał Skarżący. Nie można w tym kontekście uznać aby istotne znaczenie w tym zakresie mogła odgrywać przedłożona na rozprawie decyzja Wojewody [...]. W decyzji tej co prawda organ orzekający uzasadnia swoje rozstrzygnięcie przywołując zaskarżoną uchwałę, jako potwierdzenie okoliczności, iż określona droga (ulica [...]) uzyskała status drogi publicznej. Jednak nie można pominąć, iż wydanie kwestionowanej uchwały nie pozostaje w żadnym formalnym związku przyczynowo - skutkowym z wydaniem decyzji w przedmiocie wywłaszczenia z 1982 roku. Tak więc nie można uznać, aby kwestionowana uchwała była w ogóle "skutkiem prawnym" wydania decyzji o wywłaszczeniu, w rozumieniu art. 156 §. 2 K.p.a., abstrahując od problemu czy można by ją uznać za skutek "nieodwracalny". W ocenie Sądu samo powołanie w treści decyzji administracyjnej określonej uchwały nie może prowadzić do przyjęcia, iż z tego tytułu uchwała ta powoduje skutki prawne dla adresata decyzji. Kwestią zasadniczą jest ustalenie czy powołanie to jest w danym przypadku trafne. Sąd nie odniósł się do zarzutu dotyczącego zbyt ograniczonego udziału Skarżącego w procedurze przyjmowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którego ustaleniami, podjęto uchwale w sprawie nazw ulic oraz ich kategorii. Kwestie związane z podjęciem uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, nie mogły być rozpatrywane w niniejszej sprawie. Ponieważ zaskarżona uchwała nie naruszała interesu prawnego ani uprawnień Skarżącego Sąd nie uwzględnił skargi i podlega ona oddaleniu. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.