I OSK 215/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska, Sędziowie NSA Anna Lech /spr./, Jan Paweł Tarno, Protokolant Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Straży Granicznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1401/04 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 października 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1401/04 uchylił decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] nr [...] odmawiającą I. K. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Sąd wydał wyrok w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: I. K. został mianowany z dniem 6 października 1995 r. funkcjonariuszem Straży Granicznej w służbie stałej. Do dnia 29 lutego 2004 r. pełnił służbę w Granicznej Placówce Kontrolnej Straży Granicznej w [...], gdzie pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. W dniu 6 lutego 2004 r. kupił lokal mieszkalny położony w [...] przy ul. [...]. Rozkazem personalnym z dnia 20 lutego 2004 r. nr 431 z dniem 1 marca 2004 r. funkcjonariusz został przeniesiony do pełnienia służby do Strażnicy Straży Granicznej w [...]. W dniu 4 marca 2004 r. I. K. zwrócił się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na kupno spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Do wniosku dołączył kserokopię umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] sporządzonej w formie aktu notarialnego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił I. K. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie prawa do tego lokalu, podnosząc, że wnioskodawca w dniu 4 marca 2004 r. nie spełniał warunków do otrzymania pomocy finansowej, bowiem [...] w stosunku do miejscowości [...] jest miejscowością inną niż pobliską, gdyż czas dojazdu pomiędzy tymi miejscowościami tam i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami lub środkami transportu Straży Granicznej przekracza w obie strony 2 godziny. Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399 ze zm.) w art. 92 ust. 1 gwarantuje funkcjonariuszowi prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni on służbę lub miejscowości pobliskiej. W przypadku zaś, gdy funkcjonariusz nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej i nie posiada w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego odpowiadającego, co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, może na podstawie art. 98 ust. 1 powołanej ustawy ubiegać się o pomoc finansową na uzyskanie takiego lokalu mieszkalnego. Ponadto w złożonym piśmie z dnia 22 marca 2004 r. zainteresowany oświadczył, że do tego dnia nie otrzymał rozkazu personalnego o przeniesieniu do innej jednostki organizacyjnej. Nastąpiło to z powodu niedopełnienia przez funkcjonariusza obowiązku powiadomienia o zmianie miejsca zamieszkania. Rozkaz personalny został zainteresowanemu skutecznie doręczony w dniu 26 marca 2004 r., od którego wnioskodawca nie odwołał się w ustawowym terminie, a więc wywołuje on skutki prawne z dniem 1 marca 2004 r. Ponadto w chwili składania wniosku o pomoc finansową funkcjonariusz miał świadomość o przeniesieniu do innej jednostki organizacyjnej, ponieważ jako miejsce pełnienia służby wskazał Strażnicę Straży Granicznej w [...]. I. K. odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę i przyznanie pomocy finansowej. Decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie. Wskazał, że uprawnienie do otrzymania pomocy finansowej powstaje z dniem zrealizowania celu na jaki pomoc jest przeznaczona, tj. z dniem kupna lokalu mieszkalnego. Tak więc termin złożenia wniosku czy dzień wydania decyzji nie powoduje utraty uprawnień nabytych przed dniem złożenia wniosku. Skoro zatem kupił mieszkanie w miejscowości, która w dacie nabycia lokalu była miejscowością pobliską w stosunku do miejsca pełnienia służby, to pomimo przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej posiada prawo do uzyskania pomocy finansowej na lokal, który obecnie nie znajduje się w miejscowości pobliskiej. Komendant Główny Straży Granicznej po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, wskazując, że art. 92 powołanej ustawy o Straży Granicznej stanowi, iż funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej. Z normy tej wynika obowiązek Straży Granicznej przydzielenia funkcjonariuszowi lokalu z zasobów, o których mowa w art. 94 tej ustawy lub przyznania pomocy finansowej na jego uzyskanie w sytuacji, gdy nie otrzymał on lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o jego przydziale – art. 98 ust. 1 ustawy. Szczegółowe warunki przyznawania tego świadczenia określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 98, poz. 892). Wbrew temu co twierdzi strona w odwołaniu, prawo do lokalu mieszkalnego, a tym samym do pomocy finansowej na jego uzyskanie, powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza do służby stałej. Natomiast realizacja uprawnienia do pomocy finansowej, zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia, następuje na wniosek funkcjonariusza, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez składającego lub jego małżonka o lokal mieszkalny lub dom w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Jak wynika z zamieszczonego w rozporządzeniu spisu wymaganych przy złożeniu wniosku dokumentów, przyznanie pomocy nie zawsze musi być poprzedzone zrealizowaniem celu świadczenia, a więc uzyskaniem lokalu mieszkalnego. Jest ono bowiem również przyznawane na budowę lokalu lub domu albo na kupno mieszkania po przedstawieniu umowy przedwstępnej. Pogląd I. K., iż uprawnienie do pomocy finansowej powstaje z dniem zrealizowania celu, na jaki jest ona przeznaczona, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Istotny dla rozstrzygnięcia sprawy jest, zdaniem organu, termin złożenia wniosku i data wydania decyzji administracyjnej. Organ ma obowiązek uwzględnić stan faktyczny i prawny sprawy w dacie wydania decyzji, a wysokość pomocy finansowej oblicza się, w myśl § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia, wg uprawnień funkcjonariusza i członków jego rodziny na dzień złożenia wniosku. Nie ma natomiast znaczenia prawnego okoliczność, że w dacie kupna lokalu I. K. nie wiedział, iż zostanie przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości. Powołany przez stronę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2000 r., sygn. akt I SA 124/00, w którym stwierdzono, że spełnienie warunków zawartych w art. 98 ust. 1 w związku z art. 99 pkt 2 powołanej ustawy o Straży Granicznej należy oceniać nie na dzień wydania decyzji, lecz na dzień uzyskania lokalu, z którym wiąże się dochodzona pomoc finansowa, dotyczy innego stanu faktycznego i nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania. Odmowa przyznania stronie pomocy finansowej wynika z faktu, iż uzyskany lokal mieszkalny nie znajduje się w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, na co zwrócono uwagę w decyzji organu pierwszej instancji. Dlatego też organ ten nie miał możliwości przyznania pomocy finansowej na wskazany we wniosku cel. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący I. K. powtórzył zarzuty podniesione w odwołaniu, a nadto wskazał, że organ nieprawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy, ponieważ nigdy nie otrzymał on lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a lokal w [...] przy ul. [...] kupił w dniu 6 lutego 2004 r. będąc zatrudnionym w Granicznej Placówce Kontrolnej w [...]. Rozkazem personalnym z dnia 20 lutego 2004 r. został ze skutkiem od dnia 1 marca 2004 r. przeniesiony do Strażnicy w [...], miejscowości niebędącej miejscowością pobliską w stosunku do miejsca zamieszkania. Organ wydając decyzję nie wziął pod uwagę, że w dniu kupna mieszkania w [...] zatrudniony był w [...], a miejscowość ta w stosunku do [...], zgodnie z art. 92 ustawy o Straży Granicznej, jest miejscowością pobliską, w związku z czym pomoc finansowa powinna być mu przyznana. Skarżący ponadto podniósł, że skoro przepisy prawa materialnego nie wskazują na termin złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, to dopóki roszczenie to nie przedawni się, dopóty może być skutecznie dochodzone. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, prawo do pomocy finansowej powstało przed dniem przeniesienia go do Strażnicy w [...] i powinno to uprawnienie być mu przyznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał, że dla oceny czy skarżącemu przysługuje pomoc finansowa podstawowe znaczenie ma ustalenie, kiedy skarżący nabywa prawo do tego świadczenia i w związku z jaką czynnością prawną powstaje po stronie organu obowiązek przyznania funkcjonariuszowi tego świadczenia. Zdaniem Sądu organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji trafnie wskazał, że prawo do lokalu mieszkalnego, a tym samym do pomocy finansowej na jego uzyskanie, powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza do służby stałej – art. 92 ustawy o Straży Granicznej. Natomiast pomoc finansowa może być przyznana tylko funkcjonariuszowi, któremu przysługiwało prawo do uzyskania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 98 powołanej ustawy. Kierując się wykładnią celowościową Sąd stwierdził, że użyte w tym przepisie określenie "przysługuje pomoc na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność" należy traktować jako cel, na jaki pomoc ta jest przeznaczona. Cel ten, w sprawie niniejszej, został osiągnięty z dniem zawarcia umowy sprzedaży przenoszącej na skarżącego prawo własności lokalu mieszkalnego i na ten dzień organy były obowiązane dokonać oceny czy zostały spełnione pozytywne przesłanki z art. 98 ustawy o Straży Granicznej oraz czy nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 99 tej ustawy. Dlatego też złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie pomocy finansowej w terminie późniejszym niż dzień przeniesienia służbowego do innej miejscowości nie może stanowić przeszkody do realizacji przedmiotowego uprawnienia. Trafnie skarżący powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2000 r. sygn. akt I SA 124/00 (ONSA z 2001r., nr 2, poz. 90), w którym została wyrażona teza, ze spełnienie warunku zawartego w art. 98 ust. 1 w związku z art. 99 pkt 2 ustawy o Straży Granicznej należy oceniać nie na dzień wydania decyzji, lecz na dzień uzyskania lokalu, z którym wiąże się dochodzona pomoc finansowa. Wyrok ten, choć dotyczy innego stanu faktycznego, co do istoty ma zastosowanie w sprawie niniejszej. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną złożył Komendant Główny Straży Granicznej reprezentowany przez radcę prawnego W. L. i na podstawie art. 173 i 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zaskarżył wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego art. 98 ust. 1 w związku z art. 92 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. z 21005 r. Nr 234, poz. 1997) oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 98, poz. 892) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie po rozpoznaniu skargi na podstawie stanu faktycznego przyjętego w zaskarżonym wyroku. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że jeśliby stosować wykładnię zawartą w wyroku, to należałoby przyznawać pomoc finansową na nabycie lokalu sprzecznie z treścią art. 92 ust. 1 powołanej ustawy o Straży Granicznej, a więc w miejscowościach niebędących, w dacie wydania decyzji, miejscowościami pełnienia służby czy pobliskimi. Skoro zasadą jest prawo do lokalu w miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, to również prawo do pomocy finansowej, jako substytutu prawa do lokalu, może dotyczyć uzyskania lokalu w takich miejscowościach. Wbrew poglądowi Sądu przeniesienie funkcjonariusza do służby w innej miejscowości nakazuje oceniać uprawnienia mieszkaniowe funkcjonariusza w relacji do nowego miejsca pełnienia służby, a nie do poprzedniego. Powołanie w argumentacji – tak skarżącego, jak i Sądu – tezy wyroku NSA z 17 marca 2000 r. jest o tyle nieuprawnione, że dotyczy innego stanu faktycznego i prawnego. Skarżący ustawowego warunku, określonego w art. 92 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, uzyskania lokalu mieszkalnego lub domu w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, w dacie wydania decyzji nie spełniał. W odpowiedzi na skargę kasacyjną I. K. podniósł, że w chwili kupna lokalu mieszkalnego w [...], to jest w dniu 6 lutego 2004 r. miejscowość, w której pełnił służbę, to jest [...], była miejscowością pobliską. Uprawnienie do uzyskania lokalu skarżący nabył z dniem mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej, natomiast realizacja uprawnienia do uzyskania pomocy finansowej następuje po zrealizowaniu celu, na jaki pomoc jest przyznana, a więc z chwilą zawarcia umowy sprzedaży lokalu i na ten dzień organ obowiązany był dokonać oceny czy zostały spełnione przesłanki do uzyskania pomocy finansowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399 ze zm.), funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych". W niniejszej sprawie I. K. został mianowany funkcjonariuszem Straży Granicznej w służbie stałej z dniem 6 października 1995 r. i z tą datą nabył prawo do uzyskania lokalu, ale lokalu takiego nie otrzymał. W takiej sytuacji ma zastosowanie przepis art. 98 powołanej ustawy o Straży Granicznej, który stanowi, że: "1. Funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania oraz warunki przyznawania, cofania oraz zwracania pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając przypadki, w których pomoc ta jest przyznawana, cofana lub podlega zwrotowi, jak również sposób obliczania wysokości pomocy finansowej przyznawanej lub orzekanej do zwrotu, a także rodzaje dokumentów wymaganych przy ubieganiu się o przyznanie tej pomocy." Zacytowane wyżej przepisy zostały przytoczone w treści obowiązującej w dniu [...], to jest na datę wydania decyzji organu drugiej instancji, zgodnie z generalną zasadą, że na tę właśnie datę obowiązuje ocena stanu prawnego. Zasada ta jednak doznaje ograniczeń wtedy, gdy tak stanowią przepisy prawa materialnego. Wydane na podstawie art. 98 ust. 2 powołanej ustawy o Straży Granicznej rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 98, poz. 892) stanowi, że pomoc finansową przyznaje się na wniosek funkcjonariusza, a do wniosku należy dołączyć odpis księgi wieczystej lub umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że realizacja prawa do pomocy finansowej następuje po fakcie nabycia lokalu. W dacie nabycia lokalu w [...] I. K. pełnił służbę w Granicznej Placówce Kontrolnej Straży Granicznej w [...], a zatem w miejscowości pobliskiej i spełniał warunki do przyznania pomocy finansowej. Istotą problemu występującego w niniejszej sprawie jest zatem dokonanie wykładni przepisów w celu odpowiedzenia na pytanie w jakiej dacie winny być spełnione warunki, o jakich mowa w art. 92 ust. 1 w związku z art. 98 ust. 1 powołanej ustawy o Straży Granicznej, to jest czy funkcjonariusz jest w służbie stałej, czy uzyskał lokal w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, oraz jak liczną ma rodzinę uprawnioną do wspólnego z nim zamieszkiwania. W sytuacji, gdy funkcjonariusz sam zapewnił sobie prawo do lokalu spełnienie warunków, o jakich była mowa wyżej należy oceniać na dzień uzyskania lokalu, z którym wiąże się pomoc finansowa, o którą ubiega się funkcjonariusz. Gdyby bowiem funkcjonariusz w tym dniu warunków tych nie spełniał, na przykład nie był jeszcze funkcjonariuszem w służbie stałej bądź nabył lokal w miejscowości innej niż pobliska, to jest oczywiste, iż nie nabyłby uprawnień do pomocy finansowej. Natomiast przyjęcie późniejszej daty np złożenia wniosku o pomoc finansową lub daty decyzji skutkowałby tym, iż funkcjonariusz nie spełniałby warunku określonego w art. 99 pkt 2 ustawy o Straży Granicznej, która stanowi, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi posiadającemu lokal mieszkalny, ponieważ złożenie wniosku o pomoc finansową nawet na drugi dzień po sporządzeniu aktu notarialnego powodowałoby niemożność zrealizowania pomocy finansowej. Nie jest to jedyny wyjątek, przewidziany przepisami dotyczącymi mieszkań funkcjonariuszy Straży Granicznej, od zasady, że stan prawny sprawy ocenia się na datę wydania decyzji przez organ drugiej instancji. I tak na przykład § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2002 r. przewiduje, że wysokość pomocy finansowej oblicza się według uprawnień do określonej ilości norm zaludnienia przysługujących na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Przyjęcie takiej wykładni przepisu, jaka została zaproponowana w skardze kasacyjnej, a więc ocena kryteriów z art. 92 ust. 1 w związku z art. 98 ust. 1 powołanej ustawy o Straży Granicznej na dzień wydania decyzji oznaczałoby, że prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu nie może być realizowane. Przyjąć zatem należy, że przepisy dotyczące realizacji prawa do lokalu przez samego funkcjonariusza ukształtowane zostały w odmienny sposób od przepisów dotyczących przydziału lokalu na podstawie decyzji administracyjnej i stanowią wyjątek od zasady oceny warunków. o których była mowa na dzień wydania decyzji. W niniejszej sprawie I. K. po kupnie lokalu w [...] w dniu 6 lutego 2004 r. została rozkazem personalnym z dnia 20 lutego 2004 r. przeniesiony z dniem 1 marca 2004 r. do Strażnicy Straży Granicznej w [...]. Rozkaz ten został doręczony skarżącemu w dniu 26 marca 2004 r. Natomiast wniosek o przyznanie pomocy finansowej złożył w dniu 4 marca 2004 r. i organy uznały, że w dniu tym nie pełnił on już służby w miejscowości pobliskiej. Wskazać należy, że przepisy dotyczące mieszkań funkcjonariuszy Straży Granicznej nie wiążą prawa do otrzymania pomocy finansowej na kupiony lokal z datą złożenia wniosku, tak jak to uczyniły we wskazanym wyżej przykładzie dotyczącym wysokości pomocy finansowej. Zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym w skardze kasacyjnej, że powołany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2000 r. sygn. akt I SA 124/00 (ONSA 2001, nr 2, poz. 90) dotyczy odmiennego stanu faktycznego i prawnego. Jednak zawarte w uzasadnieniu tego wyroku tezy dotyczące wykładni przepisów prawa pozostają aktualne w obecnym stanie prawnym, w szczególności, że funkcjonariusz może ubiegać się o pomoc finansową na lokal, który nie został kupiony z zachowaniem określonych warunków i nie można wtedy przyjąć, że ma już zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, a nadto, że spełnienie warunków zawartych w art. 98 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej należy oceniać na dzień uzyskania lokalu, z którym wiąże się dodatkowa pomoc finansowa. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.